ในความทรงจำ รักคงอยู่ชั่วนิรันดร์

 

6 ก.พ. 2548
 เวลา 06:09 น.

 

Almásy: And what do you hate most?            

Katharine: A lie. And you?                              
Almásy:
Ownership. When you leave, forget me.


 

 

 

  

ใบปิดของ The English Patient อันนี้จะมีคำโปรยว่า
"In Love, There Are No Boundaries"


  

  
อีกเวอร์ชั่นหนึ่ง คำโปรยเข้าเท่ากว่า ...
"In Memory, Love Lives Forever"
Ralph Fiennes ในภาพนี้เท่ห์มากถึงมากที่สุด!!!

 

 

"In Memory, Love Lives Forever" 

 

คำโปรยของใบปิดหนังเรื่องนี้ คงหมายถึง Almásy หรือ The English Patient กระมัง ที่ในช่วงสุดท้ายของชีวิต เขาแทบไม่เหลืออะไร นอกจากความทรงจำเกี่ยวกับความรักที่เขามีให้กับ Katharine ... 

สำหรับเรา The English Patient คืออีกหนึ่งเรื่องที่ชื่นชอบ  แต่จะตลกไหม? ที่เราชอบเนื้อเรื่องในหลาย ๆ แง่มุม ยกเว้นเรื่องราวความรักของ Almásy กับ Katharine!!! ทำไมรู้สึกเฉย ๆ ก็ไม่รู้ ไม่ได้ซาบซึ้งอะไรมาก ไม่ว่าจะเป็นภาพยนต์ หรือไม่ว่าจะเป็นหนังสือ แต่กลับไป ...

หลงใหลวิถีชีวิตของ Almásy ที่ท่องไปในทะเลทราย ค้นหา Oasis ต่าง ๆ โดยมีหนังสือ History ของ Herodotus เป็นคู่มือติดตัวเสมอ พร้อมกับแทรกหน้าที่เป็นบันทึกของตัวเองลงไป

เข้าใจความรู้สึกของ Hana ที่ต้องเห็นคนที่ตนรัก คนแล้วคนเล่าจากไป จนตัวเองรู้สึกว่า ความตายหรือการมีชีวิตอยู่ก็ไม่ต่างกัน จึงเลือกที่จะดูแล "The English Patient" ตามลำพัง แทนที่จะอพยพหนีไปเหมือนกับคนอื่น

ชอบความรักของ Hana กับ Kip ที่มันสงบและเย็นกว่าของ Almásy กับ Katherine ... ชอบมากที่สุดคือฉากที่ Kip ชักรอกดึงให้ Hana ขึ้นไปดูภาพเขียนที่อยู่ในโบสถ์

 

  
Hana โหนขึ้นไปดูภาพเขียน
ประทับใจซีนนี้ที่สุด!!!

 

และเหนือสิ่งอื่นใด คือ การถ่ายภาพกับดนตรีประกอบภาพยนต์ นี่คืออีกหนึ่งเรื่องนับจาก The Lawrence Of Arabia ที่ถ่ายภาพทะเลทรายได้สวยมาก และโดยเฉพาะเมื่อมีบทเพลงของ Yared ในหนังเรื่องนี้ ภาพที่ได้เห็น ยิ่งถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้ดีมากเหลือเกิน ...

ตัวอย่างเช่นเพลง Rupert Bear ที่เปิดในบันทึกวันนี้ บรรเลงในตอนที่เครื่องบิน Rupert Bear บินผ่านท้องทะเลทรายที่สันทรายเหมือนกับเกลียวคลื่น...เป็นภาพที่สวยมาก เวลาที่ได้ยินเพลงนี้รู้สึกตัวเองเหมือนได้ล่องลอยอยู่เหนือท้องทะเลทรายจริง ๆ

เคยไม่ทำอะไรเลยเกือบทั้งวัน นอนหลับตา แล้วก็เคลิ้มไปกลับบทเพลงจากหนังเรื่องนี้...รู้สึกดีมากที่ได้หลุดลอยไปดินแดนสงบที่ไหนสักแห่ง จนแทบไม่อยากกลับมาสู่ในโลกความเป็นจริงเลย

 

Yared: "Rupert Bear"

 

ปัจฉิมลิขิต

1. เหตุที่เขียนถึง The English Patient เพราะเพิ่งได้ OST เรื่องนี้แผ่นที่สาม มาเมื่อวาน ประกอบกับช่วงนี้เซ็งจิต วันนี้เลยไม่ทำบ้าอะไร นั่งฟังมันทั้งวัน

2. อีกหนึ่งประโยคกินใจ จากภาพยนตร์เรื่องนี้

 

New lovers are nervous and tender, but smash everything.
For the heart is an organ of fire.

 

^^
กลับมาย้อนอ่านไดพี่รี่อีกรอบอ่ะค่ะ
อันนี้ลืมปิดคอมเม้นต์.. ได้ทีเลยเรา

;p
002962
19 เม.ย. 2549 เวลา 07:09 น.
หนังเรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่ผมชอบมากทั้งท่วงทำนองการเดินเรื่อง และโดยเฉพาะการแสดงของราฟ ไฟนส์ ซึ่งรื่นไหลและการถ่่ายภาพที่งามหาที่ติไม่ได้อย่างที่คุณว่า

ผมเสียดายผู้กำกับแอนโทนี มิงเกลล่าซึ่งมาด่วนจากไปก่อนเวลาอันควร ทำไมคนเลว ๆ บางคนถึงอยู่ยงคงกระพันนักก็ไม่รู้ หรือว่านรกไม่ต้องการ ?
prasong wong
28 พ.ค. 2551 เวลา 16:33 น.
มีโอกาสได้ดูหนังในโรง

ชอบมากตอนท้ายๆที่นางเอกเขียนจดหมายก่อนตาย

เศร้าโศกสลด

เพิ่งซื้อพ็อกเก็ตบุ๊คแปลไทยมาอ่าน

เคี้ยวยากเพราะลำดับเรื่องราว

รายละเอียดค่อยๆเปิดเผยทีละน้อย
13 เม.ย. 2552 เวลา 03:56 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic