ม่าม๊าของเด็กหญิงรี่

หลายอาทิตย์ก่อนที่คุยกับม๊า ม๊าเล่าถึงอาอี๊ ซึ่งเป็นพี่สาวคนโตของม๊า ว่าทำไมอาอี๊ ไม่ว่าจะทำอะไร จะคิด จะพูดเหมือนอาม่า (แม่ของม๊าที่จากพวกเราไปแล้ว) ได้ฟังก็ได้แต่แอบอมยิ้มอยู่ นึกขำ เพราะถ้าใครได้รู้จักเรากับม๊า ก็คงพูดแบบเดี๋ยวกันนี้

ชินตั้งแต่เด็กแล้ว ผู้ใหญ่คนไหน ที่ได้เห็นเรา ก็มักจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เหมือนกันมาก เมื่อก่อน ตอนเป็นเด็ก รู้สึกเฉย ๆ แต่พอโตขึ้น รู้สึกดีใจทุกครั้งที่ได้ยิน

อาจเป็นเพราะเป็นลูกสาวคนโต จึงทำให้ถอดลักษณะม๊ามา ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา ผิวพรรณ ท่าเดิน หรือกิริยาท่าทาง แม้แต่เรื่องเล็กน้อย ๆ อย่างเส้นผม ที่คนอื่นในบ้านจะมีผมเหมือนป๊า คือ ผมเส้นใหญ่ ผมหนา แต่เราจะมีผมเหมือนม๊า คือ ผมบาง เส้นเล็ก

แต่ในความเหมือนก็มีความแตกต่าง ...

ม๊าเป็นคนที่เข้มแข็งกว่าเรามาก เกิดมาในชีวิต เคยเห็นม๊าร้องไห้เพียงแคสองครั้ง ขณะที่เราเป็นคนบ่อน้ำตาตื้น มีเรื่องอะไรนิดอะไรหน่อย น้ำตาก็จะมาตั้งท่าปริ่ม ๆ ที่ตาไว้ก่อนแล้ว 

กลับกลายเป็นว่า เวลามีเรื่องอะไรที่ไม่ดีเกิดขึ้น ม๊าจะพยายามปกปิด ไม่บอกเรา เพราะกลัวเราจะรับไม่ได้ แม้แต่การสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตของเราทั้งคู่ กลายเป็นม๊า ต้องเป็นคนคอยดูแล ปลอบใจเรา ให้ยอมรับความเป็นจริงของชีวิตให้ได้ ทั้ง ๆ ที่ความเจ็บปวดในใจของม๊า ก็คงไม่ต่างจากเรา

บางทีก็เคยนึกถึงว่า ถ้าเราเผอิญมีลูกสาวของเราเอง เขาจะถอดแบบเรามา เหมือนที่เราถอดแบบม๊ามาไหม แต่เราคงไม่สามารถเป็นแม่ที่เข้มแข็ง เหมือนกับที่ม๊าเป็นได้ ...

 

Qing Ren De Yan Lei

we are in diaryis.com family | developed by 7republic