ของขวัญแทนความคิดถึง


จะเห็นว่า ช่วงนี้บ้าเพลงไทยเก่า ๆ เอามาก ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่า ตอนนี้กำลังเสาะแสวงหาเพลงพวกนี้เอามาเก็บใน folder ที่ตั้งมาเฉพาะกิจ ให้ชื่อว่า 'Mama'


:)

 

อิ อิ คือว่า ปีใหม่ปีนี้ มีโครงการจะเซอร์ไพรส์ม๊าด้วยการจัดทำซีดีรวบรวมเพลงไทยเก่า ๆ ที่ม๊าชื่นชอบ พร้อมประวัติของเพลง เท่าที่หาได้ ส่งไปให้ม๊าฟัง  ม๊าอ่าน .... แค่นึกแล้ว ก็อดยิ้มละมัยไม่ได้ ม๊า ต้องดีใจมาก ๆ (ว่าแต่ ใครที่มาแอบอ่านบันทึกของรี่วันนี้ กลับเมืองไทย ห้ามแอบโทรไปกระซิบบอกม๊าด้วย เดี๋ยวไม่เซอร์ไพรส์กันพอดี )

แล้วก็กะจะเตรียมของให้คนอื่นด้วย คนแรก ที่รู้เลยว่า ต้องการอะไรอยู่ตอนนี้ ก็คือ น้องแอม เพราะวันก่อน น้องแอม ให้หาหนังสือเล่มหนึ่ง ที่เป็นหนังสือรวมงาน literature ของอังกฤษ แต่ว่า มันแพงมากเลยอ่ะ เล่มตั้งสี่พันห้าพัน ก็เลยบอกปัดไปก่อน อีกอย่าง อยากให้แอมไปสนใจอ่านหนังสือหนังหาได้แล้ว เพราะปีนี้ต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัย เลยสัญญาว่า ถ้าสอบติดอักษรตามที่ตั้งใจไว้ จะมอบหนังสือเล่มนั้นให้

ถัดไปก็นายบิ๊ก คนนี้ตอนแรกนึกไม่ออก ว่าจะให้อะไรดี แต่พอดีวันก่อนโทรกลับบ้าน ม๊าไปนอนแล้ว เลยคุยกับบิ๊กแทน คุยนานมาก ตอนแรกคุยกันเรื่องหนัง ไป ๆ มา ๆ ไปต่อยาวเรื่องของอาแป๊ะกับทักกี้ ถามบิ๊กด้วยว่า ไปได้ข่าวอะไรมาบ้างจากพวกวงศคณาเพื่อนมัน ... หึ่ม! ไม่ยอมบอก บอกว่าเล่าทางโทรศัพท์ไม่ได้ อยากรู้ให้บินกลับมาฟังเอง ... เซ็งเลย :P

อ้าว นอกเรื่องไปเรื่องอาแป๊ะกับทักกี้ได้ไงเนี่ย ... กลับมาต่อ เรื่องหนัง คือ พอดีบิ๊กไปอ่านบทวิจารณ์ภาพยนตร์ของอาจารย์คนหนึ่งมา แล้วชอบมาก เป็นบทวิจารณ์ภาพยนตร์อิตาลี แล้วก็คุยพล็อตเรื่องให้ฟัง ... ฟังไปฟังมา คุ้น ๆ  อ้าว นี่มันเรื่อง Cinema Paradiso นี่หว่า แกไม่เคยดูหรือไงเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อ!!!

นั่นแหละครับ ก็เลยเป็นที่มาของขวัญของนายบิ๊ก เมื่อวาน ไปเจอ dvd ลดราคาได้สุดยอดมากที่ amazon รวมทั้งเรื่อง Cinema Paradiso ด้วย ก็เลยซื้อให้บิ๊ก แล้วก็ตัดใจซื้อเรื่อง Pride and Prejudice ที่เป็นฉบับของ Andrew Davies ให้แอม คิดว่า ของขวัญชิ้นนี้คงทำให้แอมปลื้มมาก พอ ๆ กับหนังสือที่อยากได้

ก็เหลือของปุก อันนี้ยังนึกไม่ออก กำลังจะหาผ้าพันคอ สวย ๆ เก๋ ๆ ให้ แต่ว่ามันจะพันหรือเปล่าอ่ะเนี่ย ขี้ร้อนจะตาย เดี๋ยวค่อย ๆ นึกอีกที

สำหรับพวกการ์ดที่จะส่งให้ญาติสนิท มิตรสหาย ก็ซื้อมากักตุนเรียบร้อย หรือแค่หาฤกษ์และเวลามานั่งเขียนเท่านั้นแหละ

 


คิดถึง

ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน
เนื้อร้อง แก้ว อัจฉริยะกุล
ขับร้อง เอื้อ สุนทรสนาน

คิดถึง ใจจะขาดแล้วเอย
คิดถึงที่เคยได้ชมได้เชยชื่นใจ
คิดถึงรอยยิ้มเพราพริ้มผ่องใส
คิดถึงจนใจจะขาดรอนๆ
คิดถึงแต่ดวงหน้าหวานละมุน
คิดถึงความอุ่นที่เคยได้หนุนตักนอน
คิดถึงแต่เสียงกระซิบออนซอน
คิดถึงจนนอนละเมอทุกวัน

สัมผัสรัดน้อมอ้อมกอด
ชะอ้อนออดนุ่มนวลชวนให้ฝัน
ยังฝังใจชื่นทุกคืนทุกวัน
เราเคยรักกันลืมแล้วหรือดวงใจ
คิดถึงใจจะขาดร้าวรอน
คิดถึงความก่อนให้สะท้อนร่ำไป
คิดถึงแต่รสจุมพิตติดใจ
คิดหวนอาลัยไม่รู้ลืม

we are in diaryis.com family | developed by 7republic