คำพูดเป็นนาย

 

:: โกหก ::

เราได้มีโอกาสไปอยู่ในบางวงสนทนา ที่มีคนบอกว่า ได้ยินคนนี้บอกเขาแบบนี้ แต่ความจริงที่เราไปเผอิญรู้มา คน ๆ คนนั้นเป็นอีกอย่างหนึ่ง ทำให้เกิดคำถามผุดขึ้นในใจว่า ทำไมคนนั้นถึงต้องไปพูดโกหกคนอื่น? ทั้ง ๆ ที่มันเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก ทำไมไม่พูดอะไรไปตามความเป็นจริง

พอไม่นาน ก็เกิดเหตุการณ์ทำนองนี้ซ้ำอีก แต่เป็นอีกคนหนึ่ง แล้วก็เผอิญอีกที่เราดันไปรู้มาว่า ความเป็นจริงมันเป็นไง เราก็เลยรู้ว่า คนคนนี้ ก็พูดโกหกเช่นกัน แล้วก็เหมือนเดิม มันเป็นเรื่องที่หาสาระสำคัญไม่ได้ ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องโกหก

อารมณ์แรกตอนได้ตระหนักว่า คนเหล่านั้นได้พูดโกหกต่อคนอื่น ก็คือรู้สึกหงุดหงิด แล้วก็รู้สึกผิดหวังกับคนพวกนั้น  และมาคิดว่า คนพวกนั้น เขาเคยพูดอะไรกับเรามั่ง แล้วสิ่งที่เขาพูด แล้วเราเคยเชื่อ ตกลงมันโกหกด้วยหรือเปล่า แล้วต่อไปเขาพูดอะไร เราจะเชื่อเขาหรอ ขนาดเรื่องไม่เป็นเรื่อง ยังต้องโกหก

แต่พอมองด้วยใจเป็นกลาง ก็จะไม่คิดอะไรเช่นนั้น เพราะตัวเราเอง ก็ใช่ว่า ดีเลิศประเสริฐศรีอะไร เราไม่เคยโกหกอย่างนั้นหรือ? แต่เราจะบันทึกเรื่องนี้เป็นเรื่องเตือนสติตัวเราเองในอนาคตว่า ให้ระวังคำพูดคำจา อย่ามักง่าย เพราะบางทีคนเราโกหก ด้วยเหตุผลง่าย ๆ อย่างเช่น อาจจะตัดความรำคาญ ขี้เกียจตอบคำถาม หรืออธิบายยาว ๆ หรือกระดากที่จะบอกความจริง เหตุผลสารพัด แต่จงระลึกว่า สิ่งที่คิดว่าไม่มีใครรู้ไม่มีใครเห็น สุดท้ายแล้ว มันอาจจะไปเผอิญเจอคนที่เขารู้เขาเห็นเข้าจนได้ โลกนี้มันกลมกว่าที่คิดนัก!!!

 

:: แมงโม้ ::

เหมือนเคยเรียนว่า มนุษย์เรา นอกจากความต้องการแบบ basic needs แล้วสิ่งที่เราต้องการถัดไป คือการยอมรับจากสังคม แต่บางทีมนุษย์เราก็กลัวเหลือเกินว่า สังคมอาจจะไม่สามารถไปรับรู้ความสามารถของเขาได้ ก็เลยต้องบอกเสียเอง เดี๋ยวจะไม่ทันใจ หากแต่ทุกอย่างต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของความพอดี

แต่ความพอดีมันคือแค่ไหน? มันขึ้นอยู่กับคู่สนทนา สิ่งเดียวกันที่เราพูดกับคนคนหนึ่ง เขาอาจจะชื่นชมกับความสามารถของเรา แต่กับอีกคน เขาอาจจะรำคาญ และอยากหลีกเลี่ยงออกจากจุดนั้น แต่จงระลึกไว้เสมอว่า คนที่เงียบ และไม่ขัด ปล่อยให้เราพล่ามไปเรื่อย ไม่ได้หมายความเสมอไปว่า เขาเห็นดีเห็นงาม ชื่นชมไปกับเรา หากแต่บางที เขาต้องทำด้วยมารยาท (= มารยา?) หรือบางทีในสมอง เขาอาจกำลังทำงานอย่างหนัก ประมวลสิ่งที่คุณกำลังพูดอยู่ทุกอณู แล้วตัดสินว่าคุณเป็นคนไง

มนุษย์เราบางครั้งก็ยากจะมองเห็นตัวเอง ดังนั้นขณะที่อยู่ในวงสนทนาใด พยายามตั้งคำถามถามตัวเองอยู่เสมอว่า "ใครถาม?" ถ้าตอบคำถามนี้ไม่ได้ ก็ควรจะชะลอ ๆ ที่พูดอยู่ไว้บ้างก็จะดีไม่น้อย ...

 

What'll I do
ทำนองและดนตรี Irving Berlin
ขับร้อง Julie London

What'll I do
When you are far away
And i am blue
What'll I do?

What'll I do?
When I am wond'ring who
Is kissing you
What'll I do?

What'll I do with just a photograph
To tell my troubles to?

When I'm alone
With only dreams of you
That won't come true
What'll I do?

 

เกี่ยวกับเพลง

สองอาทิตย์ที่ผ่านมา พยายามค้นหาว่าเพลงที่เปิดคลอตลอดละคอนเรื่องหนึ่ง มันคือเพลงอะไรกันแน่ เพราะที่ฟังในละคอนก็สุดแสนจะไม่ชัด แล้วก็เป็นแต่ดนตรีเสียมาก ไม่มีเนื้อ แต่พอจับคำได้ ก็ลองค้นหาดู ในที่สุดก็รู้ว่า เป็นเพลง What'll I Do ของคุณปู่เบอร์ลิน

ไม่เคยรู้จักเพลงนี้ของคุณปู่มาก่อนเลย แต่ช่างอนุรักษ์ความเป็นเพลงของคุณปู่เบอร์ลินอย่างมาก นั่นคือ ทำนองเพลงเรียบง่าย เนื้อหาสุดแสนจะง่าย ซ้ำไปซ้ำมา ไม่กี่ประโยค คำที่เลือกใช้ก็เรียบง่ายสุด แต่พอมารวมกันกับสื่ออารมณ์ได้อย่างลึกซึ้งกินใจนัก

ฉบับที่เปิดในละคอนอยากได้มาก เป็นเสียงผู้ชาย ซึ่งก็ไม่รู้ว่าใครอีก เดาไม่ออกเลยงวดนี้ หาได้แต่ของ Julie London

we are in diaryis.com family | developed by 7republic