ฉันรักโฟตอนนิควิลเลจ

 

บ่ายวันนี้ ตั้งใจเข้าออฟฟิศ เพื่อไปแพ็คของ

นับว่าเรายังโชคยังดีกว่าภาค ecs  เพราะว่า ภาคเราจ้างบริษัทมาขนย้ายของงานนี้เฉพาะ สิ่งทีทุกคนต้องทำ ก็เพียงแค่ เอาของบรรจุลงกล่องที่บริษัทให้มา ดังนั้นก่อนเดินเข้าออฟฟิศ ก็ไปแวะเอากล่อง

โอ้ โห กล่องใหญ่มาก เว่อร์เกินไปสำหรับของเราหรือเปล่าเนี่ย? ของออฟฟิศเรากระติ๊ดเดียวเอง

พอถึงออฟฟิศ เราก็จัดการตั้งหน้าตั้งตาเอาของลงกล่อง พร้อเสียงฮัมเพลง 'ฉันรักโฟตอนนิควิลเลจ' ของ 'พี่มาก' ประกอบการแพ็คของของเรา

 

'ฉันรักโฟตอนนิควิลเลจ ฉันอยากไป ฉันดีใจที่ได้ไปอยู่  ...'

เพลงบ้านี้ ร้องง่ายมาก ตามสไตล์ 'พี่มาก' ใส่โน๊ตก็องแก๊งไปสักตัวสองตัว หรือไม่ก็ทำเสียงงุงงิง งุงงิง หรือทำอย่างไรก็ได้ ให้มันออกมาเหมือนเป็นเพลง ไม่ใช่ประโยคบอกเล่า!!!

 

........................

 

เรารื้อ ๆ โยน ๆ ใส่ ๆ แล้วในที่สุดก็ค้นพบว่า กล่องเต็ม

เป็นไงละ ของนิดเดียวเอง? -_-'

พอมองของที่เหลือ ก็คิดว่ามีอีกไม่มาก จะไปเอาอีกกล่อง ก็กระไร เอาเป็นว่า ที่เหลือเดี๋ยวย้ายไปเองก็ได้ ไม่ต้องให้เขามาขนหรอก

แต่คิดอีกที ไหน ๆ ก็จ้างบริษัทมาขนแล้ว จะกี่กล่องก็ไม่แตกต่าง เลยเดินไปเอากล่องมาอีกใบ

แล้วก็เริ่มนำของที่เหลือใส่กล่องที่สอง ใส่ไปเรื่อย ๆ จากที่คิดว่า เหลือนิดเดียวเอง ก็กลายเป็นกล่องใบยักษ์ใบที่สองเต็มอีก พร้อมกับเริ่มปักใจเชื่อแล้วว่า ของเรามันเยอะอ่ะ :P

นี่ยังไม่มีปัญญาใส่หมดนะ ที่เหลือ ต้องตัดสินใจขนกลับบ้าน

แพ็คเสร็จ ก็ทำป้ายชื่อแปะ ป้ายเรา เราเขียนแบบนี้ TIC 2033/77  TIC หมายถึงรหัสชื่อของรี่ 2033 คือหมายเลขห้องที่จะย้ายไป และ 77 คือ หมายเลขโต๊ะ

เขียนไปด้วยความเคยชิน จนไปเห็นกล่องใบหนึ่งในออฟฟิศข้าง ๆ เขียนชื่อเต็ม นามสกุลเต็ม พร้อมเบอร์โทรติดต่อ เลยเพิ่งสะกิดใจได้ว่า งวดนี้เป็นคนข้างนอกมาขนย้าย แล้วเขาจะรู้จักรหัสที่เราใช้กันในภาคไหมเนี่ย

แต่พอเห็นกล่องอื่น ส่วนใหญ่ เขียนโดยใช้รหัสเหมือนเรา แม้แต่เควิน ผู้ช่วย comp admin ที่เอาฉลากตามมาแปะคอมพ์เรา ก็เขียนแบบเราเลยไม่คิดว่ามีปํญหา

เฮอ ... ลาทีออฟฟิศนี้ ไปมหาลัยอีกที ก็ไปเริ่มต้นชีวิตที่ออฟฟิศใหม่ ...

 

 


เพลงรักของเธอ
ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน
คำร้อง ศรีสวัสดิ์ พิจิตรวรการ
ขับร้อง เอื้อ สุนทรสนาน

พี่ยังร้องเพลงรักของเธอ
พี่ยังเพ้อเพลงร้างของเรา
เสียงเพ้อพร้องยังร่ำเรียกร้องคล้องเคล้า
ครวญคร่ำค่ำเช้าครางเคล้าลม

โลกพลอยร้องเพลงรักของเธอ
โลกพลอยเพ้อเพลงรักระทม
เขาสงสารรักไร้ร้างพลางครวญครางระงม
ทั้งสังคมซบซมเปลี่ยวเปล่า

เสียงเพลงรักเธอ
พลิ้วฝันเพ้อละเมอมาแทบเท้า
เสียงเพลงรักเรา

พี่ยังร้องเพลงรักของเธอ
พี่ยังเพ้อยังฝันพริ้มพราย
ฝันฝันฝันถึงรักร้างพลางโลมใจโลมกาย
หลงนิยายแห่งเพลงอาถรรพณ์

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic