ตามหาฝันที่ La Scala ...

ถ้าใครที่ชอบพวกงานอุปรากร ร้อยทั้งร้อย คงต้องมีความใฝ่ฝันร่วมกันอย่างหนึ่งแน่นอน นั่นก็คือ การได้ไปดูอุปรากรสักเรื่องที่ La Scala ...

นั่นก็คือความใฝ่ฝันของรี่เช่นกัน คิดอยากทำความฝันนี้ให้เป็นจริงตั้งนานแล้ว และถ้าไปดู ขอเป็นงานของปุชชินีหรือไม่ก็แวร์ดี แต่ที่ผ่านมา ก็ยังไม่คยมีสักครั้ง ที่ได้ไปเหยียบข้างใน La Scala

 

 

 

โรงอุปรากร La Scala  หรือ Teatro alla Scalaเป็นโรงอุปรากรที่มิลาน สร้างขึ้นในปี 1778 บนพื้นที่ที่เคยเป็นโบสถ์ Santa Maria della Scala ซึ่งเป็นโบสเก่าในสมัยศตรวรรษที่ 14 โบสถ์นี้ตั้งชื่อตาม Regina della Scala ภรรยาของดยุคแห่งมิลาน โรงอุปรากรนี้ เปิดครั้งแรกที่วันที่ 3 สิงหาคม ค. ศ. 1778 โดย Salieri  (ใช่แล้ว นักประพันธ์คนนั้นแหละ คนที่ชอบโดนกล่าวหาว่า เป็นคนวางยาพิษโมสาร์ท)

ที่นี่เป็นที่อุปรากรหลายเรื่องมาเปิดรอบปฐมฤกษ์ เช่น La Gazza Ladra ของ Rossini Lucrezia Borgia ของ Donizetti ์Norma ของ Bellini Otello กับ Falstaff ของ Verdi และ Madame Butterfly กับ Turandot ของ Puccini

และแล้วโอกาสทองก็มาโปรด...

โปรแกรมปีนี้ของ La Scala จะมีเรื่อง Tosca ของปุชชินี ช่วงวันหยุดอีสเตอร์ แจ่ม!!! บัตรยังเหลืออีกเพียบ รี่คิดว่าคงหาทางไปให้ได้ โอกาสทองมาแล้ว ต้องรีบคว้าไว้

แต่ว่ายังไม่มีใครยืนยันจะไปด้วยเลย -_-'

มีใครสนใจอยากไปค้นหาความฝันเหมือนรี่บ้างไหมเอ่ย?

 

ปัจฉิมลิขิต

เป็นทริปที่สั้นมาก คงไปไม่กี่วัน แต่กำลังจะหาหนทางแวะไป Bologna ให้ได้ ยิงปืนที่เดียว ได้ไปโม้ให้คนสองคนอิจฉา

1) น้องแอม รับรอง ต้องกรี้ดกราด อิจฉา กับการไป La Scala

2) นายบิก ต้องอิจฉา กับการไปดู The Last Supper และการได้ไปเยือนมหาวิทยาลัย Bologna

แค่คิด พิมพ์ไป ก็แอบยิ้มกระหยิ่มใจ ...

 

E lucevan le stelle
จากอุปรากรเรื่อง Tosca
โดย Giacomo Puccini

E lucevan le stelle ed olezzava
la terra, stridea l'uscio
dell'orto, e un passo sfiorava la rena...
Entrava ella, fragrante,
mi cadea fra le braccia...

And the stars shoned and the earth was perfumed.
The gate to the garden creaked
and a footstep rustled the sand to the path...
Frangrant. she entered
and fell into my arms...

Oh, dolci baci, o languide carezze,
mentr'io fremente
le belle forme disciogliea dai veli!
Svani per sempre il sogno mio d'amore...
L'ora e fuggita...
E muoio dispertao!
E non ho amato mai tanto la vita!


Oh soft kisses, oh sweet abandon,
as I trembling
unloosed her veils and disclosed her beauty.
Oh vanished forever is that dream of love,
fled is that hour,
and desperatly I die.
And never before I have loved so much!

เกี่ยวกับเพลง

E lucevan le stelle เป็นบทเพลงในองค์ที่สามของอุปกรเรื่อง Tosca ของปุชชินี Mario Cavaradossi พระเอกของเรื่อง ร้องบทเพลงท่อนนี้ ยามที่ถูกจองจำอยู่ในคุกและตั้งใจเขียนจดหมายฉบับสุดท้าย แด่แม่สาว Tosca อันเป็นที่รัก ก่อนที่เขาจะรับโทษประหารชีวิต

we are in diaryis.com family | developed by 7republic