บันทึกของสาวออฟฟิศ

 

วันนี้ คุณอุ๋ม มีแอบแซว ตอนนั่งทำงานในออฟฟิศว่า ตกลงวันนี้ใส่รองเท้าคู่ใหม่มาทำงานหรือเปล่า? 

โอ้ ถึงเราจะเบอร์ห้า แต่ความเบอร์ห้าของเรายังไม่ขนาดนั้นหรอก  อีกอย่างคือ เขินอ่ะ :P เวลาแต่งตัวน่ารักเกินกว่าเหตุมาทำงาน

เหตุก็เพราะว่า เมื่อก่อน ที่ออฟฟิศเก่า อยู่กับหนุ่ม ๆ แค่ไม่กี่คน ล้วนแต่คุ้นเคย แต่พอมาอยู่ออฟฟิศใหม่ ปรากฏว่าต้องอยู่กับหนุ่ม ๆ สิบกว่าคน แถมส่วนใหญ่ไม่รู้จักกันมาก่อนเลย บางทีก็เลยทำให้รู้สึกเกร็ง ๆ อย่างเช่น...

เมื่ออาทิตย์ก่อน ออกไปดูบ้านกับคุณเจี๊ยบและพี่ป้อม ตอนพักเที่ยง ปรากฏว่า ไปดูบ้านแต่ละหลัง ซึ่งล้วนแต่ยังไม่ available ดังนั้นก็มีคนอยู่ทั้งนั้น กลิ่นในบ้าน แต่ละบ้านก็เหลือเกิน หลังหนึ่งเป็นพวกคนแขก ออกมาก็ติดกลิ่นแขก อีกหลังเป็นพวกสูบบุหรี่ ออกมาก็ติดบุหรี่ ฯลฯ เท่านั้นยังไม่พอ หลังจากดูเสร็จ เห็นว่า อยู่ในเมือง ก็เลยเดินไปกินก๋วยเตี๋ยวที่ร้าน supreme ร้านนี้ก็แย่ ไม่มีที่กั้นระหว่างครัว กับโต๊ะลูกค้า ปรากฏ กลิ่นผัดกับข้าว ติดผม ติดเสื้อเต็มไปหมด 

พอจะนั่งรถกลับเข้ามหาวิทยาลัยกัน เราตัดสินใจ บอกทุกคนว่า เราไม่เข้ามหาวิทยาลัย แต่จะกลับบ้านไปอาบน้ำก่อน แล้วค่อยเข้า โดยให้เหตุผลว่า

'ชั้นไม่กล้าเดินกลับเข้าออฟฟิศ ด้วยกลิ่นอาหารติดตัวหึ่งแบบนี้ เดี๋ยวทุกคนจะเข้าใจผิดหมด นึกว่าปกติชั้นเป็นพวกกลิ่นครัวติดตัวตลอดเวลา เพราะออฟฟิศนี้ ไม่ค่อยรู้จักกัน ไม่เหมือนออฟฟิศเก่า มาร์ค เฮนรี่ แมท คุ้นเคยกลิ่นชั้นดี รู้ว่าชั้นปกติ ไม่ได้กลิ่นแบบนี้ ไม่ได้ ไม่ได้ ต้องรักษาภาพลักษณ์'

เหตุผลเราดีเลิศประเสริฐศรีมาก จนคุณเจี๊ยบ เห็นดีเห็นงามกับการกลับบ้านไปอาบน้ำก่อน แล้วค่อยเข้าไปทำงานใหม่ด้วยคน

 

..........................

 

ออฟฟิศใหม่ของเรา คงถูกใจคุณเจี๊ยบมาก เพราะว่า อดีตกิ๊กทางใจของคุณเจี๊ยบ ไม่ว่าจะเป็นเจสัน กิ๊กปีหนึ่ง หรือตาเกร็ก กิ๊กปีสอง ล้วนอยู่ออฟฟิศเดียวกับเราหมด พอเราเล่าให้เจี๊ยบฟัง วันดีคืนดี เจี๊ยบก็แอบย่องไปที่ highfield campus ไปแอบด้อม ๆ มอง ๆ ที่ Portacabin  แต่แอบดูเท่าไร ก็ไม่เห็นเจอใครที่รู้จัก

ปรากฏว่า  Portacabin ที่เธอไปแอบมอง เป็น Portacabin ของพวก ECS ไม่ใช่ของภาควิชาเรา -_-'

ตอนนี้คุณเจี๊ยบบินไปเมกา ก็เลยยังไม่ได้ฤกษ์ไปเยี่ยมออฟฟิศใหม่ แต่ถึงกลับมา เราก็จะแกล้ง ไม่เอ่ยปากชวน ซะงั้น

..........................

 

ว่าตัวเองบ้าเห่อแล้ว มีคนบ้ายิ่งกว่า เมื่อวาน ออมได้เสื้อโค้ทจาก fcuk วันนี้เธอก็ใส่มาทำงานทันที เราเห็นเราก็ทัก ออมก็เขินไปเลย แต่ก็บอกเราว่า นี่ยังเกรงใจ จริง ๆ อยากจะใส่บู้ทคู่ใหม่ที่ได้มาเมื่อวานมาให้ครบชุดเลย

เรา: อ้าว แล้วยังงี้ เจ้าโค้ทนี่ ตกลงซักหรือยังเนี่ย

ออม: (ยิ้มเขิน ๆ ) แหม ก็ยังนะสิ อาศัยฉีดน้ำหอมเอา 

เรา: อืม ... เป็นเอามากแหะ คนเรา

แถมก่อนกลับบ้าน มีการนัดแนะกับเราด้วยว่า พรุ่งนี้ให้ใส่บู้ทคู่ใหม่มาทำงานกัน ออมจะได้ใส่มามั่ง ไม่เขิน มีเพื่อน

หึ หึ ตกลงพรุ่งนี้ รี่เลยต้องถอยบู้ทคู่ใหม่ออกไปทำงาน คู่นี่ละค่ะ ที่บอกว่าน่ารัก

 

  

 

จริง ๆ ตั้งใจว่า จะไม่เอามาใส่ปีนี้ เก็บไว้ใส่ปีหน้า ปีนี้ก็เอาบู้ทคู่เก่า ใส่ไปก่อน อากาศก็จะหมดหนาวแล้ว

อืม เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยดูอีกทีละกันว่า เด็กหญิงรี่จะไปโรงเรียนพร้อมกับรองเท้าบู้ทคู่ใหม่อะเปล่า

 

..........................

 

วันนี้อ่านไดอารี่ของรี่แล้วได้อารมณ์ บันทึกประจำวันของสาวออฟฟิศสีลมไหม ;)

 

ฝากรัก

 

เกี่ยวกับเพลง

ตอนแรก เกลียดงาน cover ใหม่ของเพลงฝากรักนี้มาก  รู้สึกรำคาญเสียโหยหวนที่เป็น background ของเพลง แบบเบเกอรี้ เบเกอรี่

หลัง ๆ ฟังแล้วก็เริ่มชิน ก็รู้สึกเพราะแบบแปลก ๆ ดี แต่ถ้าใครทนไม่ได้ ก็กดเลื่อนไปฟังเพลงที่สองได้เลยค่ะ เพราะเพลงที่สอง จะเป็น ฝากรัก ฉบับของ The Innocent

we are in diaryis.com family | developed by 7republic