เซ็ง เบื่อ อ้วน

 

ค่อนข้างมั่นใจว่า ตั้งแต่เขียนไดอารี่มา รี่ไม่เคยตั้งชื่อบันทึกวันไหนได้เห่ยเท่านี้แน่นอน

แต่มันคือสถานการณ์ตอนนี้ของชีวิตจริง ๆ เซ็ง หดหู่ และเบื่อชีวิตประจำวันมาก ตื่นแต่ละวันก็สาย กว่าจะนวยนาดเข้าออฟฟิศ เกือบเที่ยง ทำอะไรก็อก ๆ แก๊ก ๆ ออกไปกินข้าวกลางวันอีกสองชั่วโมง กลับมากินกาแฟ อ่านกระทู้ ฟังเพลง ตกห้าโมง กลับบ้านทันที

 ไม่ใช่ไม่มีงานทำน่ะ งานล้นเลยละ เพราะก่อนไปงาน CLEO ต้องทำโปสเตอร์งาน colloquium ของ orc แล้วก็ไปงาน showcase ที่ Chilworth แต่คุณเธอ ยังไม่ทำอะไรสักอย่าง เช้านี้มีอีเมลล์ทวงงานมาจากจอห์น มาเป็นชุดเลย 'นู่นทำยัง นี่ทำยัง นั่นทำถึงไหนแล้ว' เปิดอ่าน ถอนหายใจหนึ่งเหือก ปิด แล้วก็เปิดเวบพันทิบ นั่งอ่านกระทู้ต่อ เจริญดีไหม?

 

..................................

 

พอหดหู่มาก ก็ไปลงกับการกิน กินเอา กินเอา กินมโหฬารมาก ถุงขนมเกลื่อนโต๊ะในออฟฟิศเลย ตอนนี้กำลังติด rice cracker ยี่ห้อหนึ่ง จากไต้หวัน เอามาขายใน union's shop พอเวลารี่ติดขนมอะไรแล้ว กินเป็นบ้าเป็นหลัง กินไม่หยุดเลย หน้าตาตอนนี้น่ะ กลมเท่ากัยไอ้แผ่นขนมที่เคี้ยวตุ้ย ๆ อยู่ในปากตลอดเวลาเลย

เมื่อวาน เสีย self ไปจิ๊ดหนึ่ง ไปกินข้าวกลางวันกับพวกเจน พอเราไปซื้อข้าวเสร็จ เดินมาที่โต๊ะ เจนก็บอกว่า

'รี่กินแปลกเนอะ ไม่ค่อยมีใครเขากินแบบนี้'

'แปลกยังไง ก็เราก็สั่งข้าวเหมือนที่เจนกิน' (เป็น pork chop ชิ้นเบ้อเริ่มเทิ่ม)

'ชั้นหมายถึงปกติผู้หญิง เขาไม่กินกันแบบนี้'

'ไม่สน เราจะกิน เราจะกิน เรากินน้อย ๆ ไม่อิ่ม'

วันนี้ก็เสีย self อีกจิ๊ด หลังจากเรากินไก่ครึ่งตัวจบ แล้วเราก็รำพึงว่า 'โอ๊ย ไม่อิ่มอ่ะ' ก็มีคนพูดทำนองว่า กระเพาะเราครากไปแล้ว

 

..................................

 

ทุกอย่างต้องมีที่มาที่ไป มีเหตุผลในการอธิบายใช่ไหม? เช่นเดียวกับ อาการ 'เซ็ง เบื่อ อ้วน' ผู้ชายอาจจะไม่เข้าใจ แต่ผู้หญิงบางคน อาจมีอาการเช่นนี้ทุกเดือน ในช่วงใกล้ 'วันนั้นของเดือน' อันเป็นผลจากฮอร์โมนบางอย่างในร่างกาย

แต่อาจมีคนเถียงว่า ไม่จริง ก็เห็นรี่มันก็กินเอา กินเอาทุกวัน ตลอดทั้งเดือน ทั้งปีนั่นแหละ ...

 

What'll I do
ทำนองและดนตรี Irving Berlin
ขับร้อง Regis Philbin

What'll I do
When you are far away
And i am blue
What'll I do?

What'll I do?
When I am wond'ring who
Is kissing you
What'll I do?

What'll I do with just a photograph
To tell my troubles to?

When I'm alone
With only dreams of you
That won't come true
What'll I do?

 

เกี่ยวกับเพลง

รี่เหมือนเคยเขียนเล่าไปในไดอารี่ว่า มารู้จักเพลงนี้ของคุณปู่เบอร์ลิน ครั้งแรกก็เมื่อไม่นานมานี้แหละ จากละคอนเรื่อง 'ในฝัน' ฉบับของหม่อมน้อย ครั้งแรกที่ได้ยิน ประทับใจแล้วชอบมาก

ฉบับที่เปิดในละคอน ซึ่งเป็นเสียงผู้ชายร้อง แต่ตอนนั้นรี่หาไม่ได้ มีแต่ฉบับเสียงของ Julie London ที่เอามาลงในบันทึกหน้านั้น แล้วหลังจากนั้นก็ได้ฉบับนี้มา เป็นเสียงของ Regis Philbin ซึ่งเอามาลงในบันทึกวันนี้ ตอนแรกก็รู้สึกว่าเสียงคุ้น ๆ คล้าย ๆ เหมือนกัน แต่สุดท้าย ก็มั่นใจว่า ไม่ใช่ฉบับที่เปิดในละคอนอยู่ดี -_-'

ฉบับนั้น น่าจะเก่ามาก เสียงคนร้องโบราณมาก แต่ไพเราะจับจิตนัก เฮอ... ไม่รู้สุดท้ายจะรู้ไหมเนี่ย ใครร้องฉบับนั้นน่ะ

we are in diaryis.com family | developed by 7republic