อมตะรัก ละครวิทยุ

 

มีรายการโทรทัศน์รายการหนึ่ง ที่เรากับม๊าจะดูเหมือนกัน แล้วพอเสาร์อาทิตย์ที หนึ่งในหัวข้อที่คุยกับม๊าก็คือ รายการของ 'กบนอกกะลา' อาทิตย์นั้น

สำหรับใครที่ไม่รู้จัก รายการ 'กบนอกกะลา' เป็นรายการที่มีมาเกือบปีได้แล้วมั้ง เป็นสารคดีที่ดูสนุกมาก เสน่ห์ของรายการนี้ก็คือ เขาจะพาเราติดตามที่มาที่ไปของสิ่งเล็กน้อยที่เราอาจคุ้นเคยในชีวิตประจำวัน แต่ไม่เคยสนใจหรือใส่ใจที่จะรู้ที่มา การติดตามเป็นการติดตามอย่างถึงลูกถึงคนจริง อย่างตอน 'เรื่องจริงของผมปลอม' เขาก็ติดตามตั้งแต่ ถ้าคนสักคนคิดจะทำวิกสำหรับตนเองขึ้นมา จะเริ่มจากอะไร เขาก็พาไปดูตั้งแต่ ร้านที่รับทำ ที่ต้องทำการวัดรูปทรงของศีรษะ ส่งออเดอร์ไปให้โรงงานผลิด แล้วัตถุดิบที่เป็นพวกเส้นผมที่เอามาจากเมืองจีน รายการก็ไปเมืองจีน ไปตามหาแหล่งโรงงานที่ส่งผมออกไปขายทั่วโลก ตามไปจนถึงเด็กผู้หญิงจีนที่เอาผมมาขายที่ร้านตัดผม

สำหรับ 'กบนอกกะลา' อาทิตย์นี้ เป็นตอน 'อมตะรัก ละครวิทยุ' ไม่รู้ว่า ใครเคยฟัง ละครวิทยุตามสถานีคลื่น AM บ้างหรือเปล่า พวกละครวิทยุนี่ มีอะไรบางอย่างเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ตั้งแต่ สไตล์เสียงพระเอก เก็กหล่อ นางเอก เสียงแปร๋นนิด ๆ แบบคนโบราณ แล้วเวลาฟัง ก็จะมีเสียงสาก ๆ อะไรแบบนั้น บรรยายไม่ถูกเหมือนกัน ต้องเคยฟังแล้วจึงจะเข้าใจว่าหมายความว่าไง ไม่งั้นก็ลองดูหนังเรื่อง 'เฉิ่ม' ที่พระเอกติดละครวิทยุ แล้วชอบจินตนาการตัวเองเป็นพระเอกละครวิทยุ แล้วจะได้เห็น เอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ว่ามาของละครวิทยุ

สำหรับคนในกรุงเทพฯ เราอาจไม่เห็นความสำคัญของละครวิทยุเท่าไร เพราะมีสิ่งบันเทิงอื่นในชีวิต ที่อาจดูน่าสนใจมากกว่า แต่สำหรับคนที่อยู่ต่างจังหวัดที่ห่างไกล มีคนจำนวนไม่น้อย ที่ยังคงเป็นแฟนประจำ แล้วเฝ้าติดตามเหล่าตัวละครที่เขาคุ้นเคยว่า ชีวิตพวกเขาจะจบยังไง

รายการเขาก็พาไปดูตั้งแต่ขึ้นตอนการอัดเสียง อันนี้ เฮฮามาก แบบฉากที่ผู้ร้ายพยายามทำมิดีมิร้ายกับนางเอก เขาก็ทำเสียง 'จุ๊บ จุ๊บ' ด้วยการจุ๊บท่อนแขนตัวเองเอา หรืออย่าง พระเอกต่อยตัวร้าย พูดด่าตัวร้ายไป ก็เอามือข้างที่ใส่นวม ต่อยมือตัวเองอีกข้างหนึ่ง ส่วนผู้ร้าย ก็ทำแก้ว กับขวดที่อยู่บนโต๊ะให้ล้ม ประกอบเสียงการต่อสู้ ดูไป ขำไป สนุกมากเลย

เพิ่งรู้ว่าละครวิทยุนี่ เขาก็มีผู้กำกับด้วย ถ้าใครพูดผิด หรือพูดไม่ได้อารมณ์ ก็มีสั่งคัท ให้ถ่าย โอ้ ไม่ใช่ ต้องเรียกว่า สั่งให้อัดใหม่ด้วย แล้วพออัดเสร็จ ขั้นต่อไป คือใส่ดนตรีประกอบ พอมาถึงตอนนี้แหละ ถึงรู้ว่า พวกเสียงสาก ๆ เอกลักษณ์ของละครวิทยุมาจากไหน ก็เพราะว่า ดนตรีประกอบที่พี่เขาใส่เข้าไป ยังมาจากพวกแผ่นเสียงเก่า ๆอยู่เลย แต่มีบางเพลง ทันสมัยหน่อย เอามาจากเทปคาสเส็ตซะด้วย :P

จากนั้น ก็เอาที่บันทึกทั้งหมด แปลงลงเทปคาสเส็ต ส่งไปตามสถานีตามต่างจังหวัด เพื่อไปเผยแพร่ให้แฟนละครในจังหวัดนั้นต่อไป รายการก็จบลงที่คุณป้าคนหนึ่งที่นครพนม ออกไปทำนา พร้อมถือวิทยุทรานซิสเตอร์ ไปด้วย เพื่อติดตามตอนอวสานของละครวิทยุเรื่องโปรด

พอมาคุยกับม๊าวันนี้ ถึงรู้ว่า เมื่อสามสิบ สี่สิบปีก่อน รายการวิทยุมีความสำคัญขนาดไหน เพราะสมัยนั้น โทรทัศน์ยังมีราคาแพง สถานีโทรทัศน์ก็ยังมีไม่มาก แล้วก็ไม่ค่อยมีรายการอะไร พวกละครน้ำเน่าทั้งหลายแหล่ ไปอยู่ในรายการวิทยุหมด ฟังกันทั้งบ้านทั้งเมือง ฮิตกันขนาดว่า มีออกหนังสือด้วย ทำนองพวกนิตยสาร 'ดาราภาพยนตร์' แบบแนะนำรายการละคอนที่กำลังออกอากาศอยู่ แล้วแนะนำว่า ใครเล่นเป็นใครอะไรทำนองนี้
คณะละครก็มีเยอะแยะไปหมด อย่าง 'กันตนา' ก็เกิดจากละครวิทยุ แล้วพวกละครวิทยุที่ดัง ๆ คนฮิตกันมาก สุดท้ายก็จะมีเอาไปสร้างเป็นหนัง แล้วแฟนละคร ก็จะแห่กันตามไปดูหมด

วันนี้ฟังม๊าเล่าเรื่องนี้แล้วสนุกมาก สนุกพอ ๆ กับดูรายการ 'กบนอกกะลา' เมื่อคืนเลย เพราะม๊า ก็เคยไปดูห้องส่งที่เขาอัดรายการวิทยุเหมือนกัน ไปกับเพื่อน บ้ากันมาก นึกว่าพระเอกตัวจริง ๆ คงหล่อมาก เหมือนเสียงที่ได้ยินทุกวัน ปรากฏว่า พระเอกเป็นลุงแก่ ๆ หัวล้านเลี่ยน ซะอย่างนั้น -_-'

 


ยังจำได้ไหม

 


 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic