Monday Again

 

รี่มีโรคประจำตัวอย่างหนึ่งคือ โรค 'monday เฟอะฟะ' เป็นมันได้ทุกจันทร์

(รู้นะ คิดอะไรกันอยู่ จะบอกว่า 'รี่ แกอย่ามั่ว แกมันเป็นโรค 'everyday เฟอะเฟะ' ต่างหากละ' ใช่ไหม!!!)


เช้านี้ มาทำงานสาย เพราะนาฬิกาปลุกที่บ้าน ยังไม่ได้ปรับเวลาให้เร็วขึ้น ตามเวลาใหม่ที่เขาเปลี่ยนเมื่อวันอาทิตย์ มาถึงก็เลิ่ก ๆ ลั่ก ๆ


สิ่งที่ตั้งใจทำวันนี้ให้เสร็จ คือ แก้โปสเตอร์ แล้วส่งไปพิมพ์สักที ตอนแรกก็ว่าจะส่งให้คริส เทคนิเชี่ยนที่ภาค ปรากฏว่า ตอนเช้าได้คุยกับแมท แมทบอกว่า เขาเอาไปส่งให้ cartographic unit  ของมหาวิทยาลัยทำให้ เรามานั่งคิด ก็เห็นดีเหมือนกัน เพราะยังไงโปสเตอร์นี้ต้องไปออกงานของคณะด้วย ดังนั้น จะได้ไม่ต้องใช้ budget code ของซุป ก็ให้เป็นของคณะออกไป เลยตัดสินใจ ไปส่งเองที่ cartographic unit

เพิ่งรู้จักหน่วยนี้ของมหาวิทยาลัยเหมือนกัน cartographic unit สังกัดคณะ geology เป็นหน่วยงานทำแผนที่ แต่ก็รับงานนอกได้แก่งานพิมพ์ต่างของมหาวิทยาลัย รูปทั้งการพิมพ์โปสเตอร์ด้วย ว่าแต่ว่า หน่วยงานนี้มันอยู่ไหนหว่า? เขาบอกว่าอยู่ตึกหมายเลย 44 แล้วไอ้ตึกหมายเลข 44 มันอยู่ส่วนไหนของมหาวิทยาลัยอะ?

ก็เลยไปนั่งเสริชหาแผนที่ ปรากฏว่า ตึกหมายเลย 44 มันก็คือตึกที่ตรงข้ามตึกฟิสิกส์ หรืออีกนัยหนึ่ง มันคือ ตึกตรงข้ามที่ทำงานที่เห็นอยู่ทุกวันนั่นเอง เจริญจริง อยู่เป็นชาติ เพิ่งรู้ว่า ตึกตรงข้ามคือหมายเลข 44 ถึงขนาดต้องไปหาจากแผนที่ :P

ปรากฏว่า พอไปถึงตึก ก็ยังเบลอไม่สร่าง แปลงร่างตัวเองเป็น alice in wonderland ซะงั้น หลงไปทั่วคับ เข้าแลบชาวบ้าน ออฟฟิศชาวช่อง มั่วไปหมด หาไม่เจอสักทีหน่วยงานที่ว่า สุดท้ายมารู้ว่า ประตูเข้าที่ตรงไป cartographic unit เป็นประตูที่ใกล้ที่สุด แต่เราดันไม่เลือกเดินตั้งแต่ทีแรก เพราะมั่นใจมากว่า มันคงไม่ได้อยู่ตรงนั้น ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยมาที่ตึกนี้มาก่อนเลย

พอไปถึง เจ้าหน้าที่ที่รับเรื่อง เป็นคุณลุงใจดี ชื่อลุงจอห์น แกก็รับเอาซีดีงานของเราไป พอเปิดออกมาดู ปรากฏว่า เป็นซีดีเปล่า เราก็ยังไปเถียงกับแกอีกว่าเป็นไปได้ไง เราก็เพิ่ง save งานมาแม๊บ ๆ เพิ่งเปิดจากคอมพ์ที่ออฟฟิศเมื่อกี้ คุณลุงจอห์นก็ใจดี สงสัยก่อนเลยว่าคอมพ์แกมีปัญหาหรือเปล่า ส่วนในใจเราก็  'ช่าย ช่าย คอมพ์คุณลุงต้องมีปัญหาแน่ ๆ'

ปรากฏว่า คุณลุง เอาแผ่นไปให้คุณพี่คนอื่น ในสำนักงานเปิด ปรากฏว่า เปิดมาไม่เห็นอะไรเลยเหมือนกันหมด  ...

เพรี้ยง เพรี้ยง เพรี้ยง .... เสียงหน้าข้าพเจ้าเองคับท่านผู้ชม

ก็เดินกลับมา ออฟฟิศใหม่อีกรอบ .... จริงด้วยค้าบ ซีดีที่ save ไฟลล์กลับไม่ได้เอาไป แต่ดันเอาแผ่นซีดีเปล่าไป สมองชำรุดแล้วตรู

แล้วก็เดินกลับมาหาลุงจอห์นอีกแล้ว เปิดมาเจอไฟลล์ แกก็ร้องตื่นเต้นดีใจยกใหญ่ ทำเราอายหน้าม้ามหนักเข้าไปอีก แล้วลุงจอห์นก็กรอกรายละเอียดงาน แล้วก็ถามเราว่า budget code อะไร เราบอกว่า ไม่รู้ เขาไม่ได้บอกมา เขาอีเมล์มาบอกแค่ว่า มาสั่ง print ที่นี่ได้เลย แล้วเราก็อธิบายว่า เป็นงานของคณะที่จะไปออกที่ Chilworth เดือนหน้า ลุงจอห์นก็บอกว่า 'ชื่องาน ....... นี้ใช่ไหม?'  ... โอ้!!! แล้วงานที่จะไป ตกลงชื่องานอะไรละเนี่ย?

กว่าจะเสร็จเรื่องเสร็จราว เราค่อนข้างมั่นใจว่า ลุงจอห์นคงปักใจเชื่อไปแล้วว่า เราคงเป็นพวกมีปัญหาทางสมอง

พอกำลังจะเดินกลับเข้าออฟฟิศ ควานหาบัตร จะมาเปิดประตู

'เวรกรรม บัตรหาย! กระเป๋านี้ก็ไม่มี โอ้ นี่ก็ไม่มี นั่นก็ไม่มี หาย หาย มันหายไปไหน ฮือ ฮือ ทำไงดีละเนี่ย !!!'

ไม่ต้องเข้าแล้วออฟฟิศ กลับไปเดินตาหาบัตร แล้วก็กลับไปตั้งต้นที่ ตึก 44 ปรากฏว่า ไปทำหล่นในห้องน้ำแถว  cartographic unit เดชะบุญ ที่งวดหลังนี่ ไม่เจอลุงจอห์นอีก ไม่งั้นยิ่งไปตอกย้ำความเชื่อมั่นของแกหนักเข้าไปอีก


วันนี้ไม่ได้ทำอะไรมากมายเลย แต่กลับต้องมาเหนื่อยกับความไร้สติของตัวเอง ไปนอนละดีกว่า แต่ว่า... อยากให้ มีใครมายืนเฝ้าที่หน้าต่างหน้าห้องนอนจัง แล้วก็บอกว่า

'ขอให้นอนหลับฝันดี แต่ข้าเกรงว่า แม้แต่ในฝัน เจ้ายังเหนื่อยอยู่'

 

รักใต้เท้ามินโล้ดดดด

จาก แม่นางซอ

 



Something Stupid

we are in diaryis.com family | developed by 7republic