ศึกห้องสมุด

เมื่อวานห้องสมุด ตอบกลับมาแล้ว คำตอบเหมือนคุยกับเครื่องตอบรับโทรศัพท์อัตโนมัติเลย เพราะตอบมาเหมือนกับพนักงานที่ห้องสมุดที่เราไปติดต่อตอนแรก แล้วก็ปิดท้ายจดหมายด้วย

 

'เราเสียใจที่จำเป็นต้องบล็อคบัตรคุณต่อไป จนกว่าจะหาหนังสือเล่มนั้นเจอ'

 

ไม่ต้องบอกก็คงรู้มั้งว่า ..... พิโรธ หัวเหวี่ยงขนาดไหน ตอนนี้ เราทั้งยืมหนังสือไม่ได้ renew หนังสือที่ครบกำหนดส่งก็ไม่ได้ ทำไมไม่บล็อตบัตรเราให้รูดผ่านเข้าห้องสมุดไม่ได้อีก ให้มันรู้แล้วรู้เลิศไปเลยละ ทำแบบนี้ ก็คือการบังคับให้เราไปเคลียร์บิล หรืออีกนัย คือการยอมรับว่า หนังสือหายไปเพราะเรา !!!

หนอยยยยย ยอมไม่ได้เป็นอันขาด กดตอบทันที แล้วพิมพ์ใส่รัวเป็นชุด ๆๆๆๆๆ พอจะกดส่ง

'ไม่ ไม่ ยังไม่แรงพอ มันต้องแรงกว่านี้ ลบ ลบ เอาใหม่'

แล้วก็มุ่งมั่นพิมพ์ใหม่ พร้อมด้วยรังสีอำมหิตรอบตัว

หลังจากจัดการส่งจดหมายไปเรียบร้อย ก็ยังรู้สึกว่า มันไม่พอ เพราะเดี๋ยวก็ตอบมาด้วยประโยคเดิม ๆ อีกนั่นแหละ คงไม่ต้องรอฟังคำตอบหรอก ต้องไปร้องเรียนหน่วยอะไรที่มันใหญ่กว่านั้น

เลยไปนั่งเสริชหาดูไว้ มีหน่วยงานไหนในหาวิทยาลัยที่เราสามารถไปร้องเรียนเรื่องที่เรารู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมบ้าง หาเท่าไร ก็ไม่เจอ เลยนึกขึ้นมาได้ว่า เขียนไปถามจาก mentor ของที่ภาคเราดีกว่า

mentor เรา ตอบกลับเร็วมาก ผิดกับห้องสมุดราวฟ้ากับเหว พอกดส่งไปปุ๊บ ไม่กี่นาที อีเมลล์ตอบกลับก็เด้งขึ้นมา เขาบอกว่ารีบส่งรายละเอียดหนังสือเจ้าปัญหามา แล้วปล่อยเรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่เขา เดี๋ยวเขาจะจัดการให้โดยด่วนที่สุด

งั้นก็เถอะ อารมณ์ฉุนขาดห้องสมุด ก็ยังไม่ยอมหายไป มุ่งมั่นเลยว่า ถ้างานนี้เจอหนังสือเล่มนั้น รี่ก็จะไม่ยอมจบ จะเขียนร้องเรียนเรื่องการทำงานของห้องสมุด คอยดูนะ คอยดู

แค้นจัดมาก ไปว่ายน้ำดีกว่าวุ้ย พอไปที่สระ ก็แบบว่ายไม่ลืมหูลืมตา ฟาด ฟาด น้ำ ให้หายแค้น

อารมณ์หลังออกมาจากสระว่ายน้ำกับก่อนก่อนเข้าไปนี่คนละเรื่องเลย เย็นสงบขึ้น เลยกลับมาคิดดูอีกที จดหมายสุดท้ายที่ส่งไปห้องสมุดนี่มันเกินไปหรือเปล่า? ไม่น่าเขียนอะไรแรง ๆ แบบนั้นเลย :(

นี่ละเรา เป็นยังงี้ประจำ เวลาโมโหอะไร ก็ลืมหูลืมตา หน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน ก็ไม่สนใจ แล้วหลังพายุสงบ ก็ทุกที ที่ต้องมารู้สึกผิด ... เฮอ

 



The Godfather: Finale
ประพันธ์ Nino Rota

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic