ลืม ... ลืมหมดแล้วหรือไร?

 

ปกติแค่ฟังเฉพาะเสียงดนตรีในงานของ Tchaikovsky บางเพลง ยังเรียกน้ำใส ๆ ให้ออกมาปริ่มตาได้เลย แล้วลองนึกดูสิค่ะว่า ถ้าเรานำดนตรีของ Tchaikovsky มาใส่เนื้อร้องที่หวานปนเศร้า ตัดพ้อถึงความรักในอดีต ที่เคยพร่ำพรอดกันใต้ต้นไทร ในยามราตรี หากบัดนี้ ความรักที่สุดแสนหวานอาจถูกลบเลือนหายไปหมดเสียแล้ว จากนั้น นำบทเพลงนั้นมาขับร้องด้วยเสียงเอื้อน กังวานของคุณยายเพ็ญศรี พุ่มชูศรี ... ลองคิดดูว่า นั่นจะเป็นบทเพลงที่กระทบกระเทือนอารมณ์ความรู้สึกได้มากมายขนาดไหน?

หากถ้าคุณเป็นคนหนึ่ง ที่เปิดบันทึกวันนี้ขึ้นมา แล้วเคลิบเคลิ้มไปกับ 'ม่านไทรย้อย'  พร้อมน้ำตาที่ไหลริน ก็ไม่ต้องแปลกใจตัวเองว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะคงไม่ใช่คุณคนเดียวที่เป็น รี่ก็เป็นเหมือนกัน ...

 

......................

 

แม้จะพร่ำเพร้อที่ความงดงามของเนื้อเพลงไทยในอดีตไปรอบที่พันแล้วมั้ง? แต่ก็ขอเพร้ออีกเถอะ แม้มันจะเป็นรอบที่พันหนึ่งก็ตาม

ซาบซึ้งกับความช่างเปรียบเปรยของบทเพลงนี้ เปรียบใต้ต้นไทรดังเรือนหอที่พรอดรัก กิ่งก้านใบของต้นไทรที่ย้อยลงมาดังม่านที่ปกคลุมคู่รักจากโลกภายนอก

ส่วนความอีโรติกในเนื้อหาของบทเพลง ก็เลือกใช้ภาษาที่ไพเราะเพื่อถ่ายทอดออกมาให้เห็นกลายเป็นภาพที่งดงาม

สำหรับรี่ เพลงนี้เป็นอีกหนึ่งบทเพลงที่น่าทึ่งเหลือเกิน ...

 

......................

ดัดแปลงจาก Violin Conceto in D Major, Op. 35
ของ Tchaikovsky
โดย ครูสไล ไกรเลิศ
ขับร้อง เพ็ญศรี พุ่มชูศรี

ลืม ลืมหมดแล้วหรือไร
แสงจันทร์ที่เคยเป็นใจ หลบบังร่มไทรย้อยกิ่ง
กระซิบรำพัน แสงจันทร์เคยแอบเอนอิง
หนาวลมแนบอกเธอผิง สุขซึ้งใจจริงหาใดปาน

ลืม ลืมหมดแล้วน้ำคำ
ซึ้งจำติดรอยใจพิมพ์ เคยชิมว่าเป็นน้ำตาล
ยังหวานตรึงใจ รสใดจะเปรียบประมาณ
แท้จริงลมปากเธอหวาน หลอกฉันมานานร้อยหมื่นอย่าง
กิ่งไทรย้อยร้อยรักไว้ ลมไหวไทรเอน
ใจเต้นคล้ายลาง แอบออดชู้ชูกิ่งพลาง
ไทรเจ้ากางใบบัง งามเหมือนดังม่านทอง

ลืม ลืมหมดแล้วสายลม
แม้ไทรที่เคยชื่นชม รื่นรมย์แทนเรือนหอห้อง
ไทรเอ๋ยเคยเอน พักเป็นแดนสุขเคียงครอง
เย้ายวนกันอยู่เพียงสอง ขาดรักไทรมองหมองวิญญา

 

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic