ลัลล้า

 

เมื่อวาน รี่บอกรึเปล่าว่ารี่มีความสุข? วันนี้ รี่ก็สุข  แถมสุขยิ่งกว่าสุขของเมื่อวานมากมาย เพราะในที่สุด รี่ก็ค้นพบสรวงสวรรค์ในแคลิฟอร์เนียแล้วอ่ะค่ะ เป็นครั้งแรกตั้งแต่มา ที่รู้สึกไม่อยากกลับบ้าน อยากสิงสถิตย์อยู่ในสรวงสวรรค์แห่งนี้ให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ ...

 

                           ... ... ... ... ... ... ... ...

 

วันนี้ตื่นเช้ามา ก็ออกไปสนุกกับการนั่งรถเมลล์อีกแล้วครับท่านผู้ชม กว่ารี่จะหาหนทางไปยังสถานที่ที่ตั้งใจจะไปได้ ก็ต้องออกไปเดินตามหาคุณยายกายสิทธิ์ ซึ่งพำนักยังตู้เขียว ณ ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ที่มีป้ายสำนักเขียนว่า 'i' เพื่อรับมอบคำัภีร์อันศักดิ์สิทธิ์ที่มีชื่อว่า 'การเดินทางจาก Santa Monica โดยรถเมลล์ไปยังสถานที่ต่าง ๆ'

                           ... ... ... ... ... ... ... ...


ตอนนี้รี่เริ่มสนุกกับการนั่งรถเมลล์ที่นี่แล้วอ่ะค่ะ ขึ้นแต่ละที มีแต่เรื่องฮา ๆ อย่างวันนี้ ขึ้นไป รี่ก็เตรียมโฉนดจะถามคุณคนขับว่า รถผ่านที่ที่ต้องการจะไปต่อรถหรือเปล่า ยังไม่ทันจะอ้าปากถาม ประตูเปิด เดินขึ้นไป คุณคนขับก็ตะโกนว่า 'Don't ask me. I don't know'  รี่ก็หน้าตื่้นตกใจ   หลังจากนั้น ก็ฮากันทั้งรถ แล้วคุณคนขับก็บอกล้อเล่น

แล้วพอถึงที่ที่จะลง คุณคนขับก็สั่งเสียเสร็จสรรพว่าเดินไปต่อที่ป้ายไหน ซึ่งก็พอดีมีพี่ผู้ชายคนหนึ่ง แกกำลังจะไปสายเดียวกับรี่ นั่งผ่านที่ที่รี่จะไปด้วยเช่นกัน แกก็เลยรับอาสาพาไป

รู้สึกดีจังค่ะ ที่ได้เจอน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเพื่อนร่วมทางแบบนี้ ^^

 

                         ... ... ... ... ... ... ... ...

 

และในที่สุด รี่ก็ไปถึง  The Getty Center  ... สรวงสวรรค์แห่งแคลิฟอร์เนียสำหรับรี่

เป็นพิพิธภัณที่สุดยอดมาก รี่เหมือนเดินทางไปอีกโลกหนึ่ง ไม่ได้มีตัวตนอยู่ในที่ที่อยู่ตอนนี้ หรืออยู่ในช่วงเวลาปัจจุบันที่อยู่ณ เวลานี้ ตอนรี่เดินกลับออกมา ยังงง ๆ อยู่ว่าฝันไปเปล่า?

รี่อยู่ที่นี่ทั้งวัน แต่เพิ่งดูงานไปไม่กี่ชิ้น เพราะมั่วแต่ดื่มด่ำกับบรรยากาศบนเนินที่ตั้งของพิพิธภัณแห่งนี้ ที่เห็นวิวจากที่สูงของเมืองแอลเอ ดื่มด่ำกับแสงแดดและสายลม ดื่มด่ำกับสวนดอกไม้ของที่นี่ ดื่มด่ำกับดอกไอริสของแวนโก๊ะ ดื่มด่ำกับ illustrated manuscript อันเก่าแก่ที่รี่เคยเห็นแต่ในหนังสือ กับในจินตนาการ เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นด้วยตาแท้ ๆ และดื่มด่ำกับหนังสือพวก manuscript อีกเช่นกัน

โอ้ โห มันสุดยอดมากค่ะ จำกันได้หรือเปล่า ที่เล่าว่ารี่ไปเจอหนังสือรวมรวมพวก manuscript  เล่มหนึ่งที่ National Art Gallery ที่ลอนดอน แต่ที่นี่ มีเป็นทั้งตู้เลยค่ะ อาจเป็นเพราะเขามีคอลเลคชั่น manuscript จัดแสดงเฉพาะ

ทั้งหมดที่ว่ามานี่ รี่ยังสำรวจไม่ถึงหนึ่งส่วนสี่ของพิพิธภัณซะด้วยซ้ำ เพราะเข้าไปดูภาพสองภาพ รี่ก็ออกมานั่งกินลม ชมแดด เขียนโปสการ์ดบ้าง เขียนไดอารี่บ้าง อ่านหนังสือที่ซื้อมาบ้าง

เฮอ ไม่รู้จะบรรยาย ความงดงามของบรรยากาศวันนี้ที่รี่ได้พบยังไงดี เหลือเวลาอีกแค่สิบนาที จะหมดอีกสามดอลแล้ว เอาเป็นว่า ใครอยากรู้จัก ลองเข้าไปที่เวบไซต์เขาดูน่ะค่ะ แล้วจะรู้ว่าคอลเลคชั่นที่เขามีมันสุดยอดแค่ไหน

ในความสุข ก็แอบปนด้วยความทุกข์ ตอนนี้รี่กำลังเครียดจัด เรื่องการขนหนังสือ ที่อยากจะซื้อจากพิพิธภัณนี้กลับ อยากได้หลายเซ็ทเลย แล้วมันถูกมาก เมื่อเทียบกับที่อังกฤษ

ที่เมกา ก็เหมือนกับเวลาไปเที่ยวที่ยุโรปที่รี่ชอบคุยเป็นโจ๊กกับเพื่อน นั่นคือ ของทุกอย่างราคาเท่ากันหมด เพียงแต่เปลี่ยนจากปอนด์เป็นยูโร ที่นี่ก็เช่นเดียวกัน เพียงแต่เปลี่ยนจากปอนด์เป็นดอลล่าร์

เรื่องของเรื่อง กระเป๋าไม่พอจะยัด เพราะรี่มีเอกสารที่จาก conference กำลังคิดว่าจะโยนเสื้อผ้าทิ้งให้หมดดีไหม จะได้มีที่ขนหนังสือพวกนั้นกลับมา :(

 

ปัจฉิมลิขิต

1. สุดยอดเซอร์ไพรส์อีกอย่างคือ รี่เจองานของพวก pre-raphaelite หลายคนที่นี่ด้วย ดีใจมาก ๆๆๆๆๆๆๆ

2. เจี๊ยบ วันนี้ชั้นไปเห็นวิวมา ชั้นนึกถึงแกทันที ขนาดชั้นมันไม่ใช่พวกชื่นชมหลงใหลธรรมชาติมากมาย ยังมีความสุขถึงเพียงนี้ ถ้าแกมาเห็น แกต้องกรี้ดกรี้ด สะดีดสะดิ้ง จนผลักชั้นตกผาเป็นแน่

3. อุ๋ม แกส่งอีเมลล์มา ชั้นอ่านไม่ได้อ่ะ อ่านภาษาไทยในไดอารี่ได้ แต่ดันอ่านไทยในฮอทเมลล์ไม่ได้ 

แก มีเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิตจะบอก คือว่า ....

ตกลงชั้นเจออิริคในเมกา ตามที่ชั้นทำนายก่อนมา แกจำได้เปล่้า แหะ แหะ แม้จะเป็นการเจอในฝันก็ตาม เรื่องของเรื่อง คืนก่อนวันพูด ดันฝันเห็น เป็นเพราะว่า ตอนกลางวันชั้นดันไปเจอคนหนึ่งใน conference หน้าเหมือนมั่ก ๆ ขอบอก ทำเอาชั้นตกใจ

4. ต้อง จำเซ็ทโปสการ์ด Vintage Paris ที่เราไปเจอที่ National Art Gallery ได้เปล่า? ที่สองจิตสองใจ เดินเวียนไปเวียนมา เครียดจัด ซื้อดีไม่ซื้อดีอยู่นานสองนานอะ

 พี่รี่เจอที่นี่แหละ แบบกล่องเงินที่ต้องบอกลายมันสวยกว่ากล้องกระดาษด้วย แล้วมันราคาเท่ากันเลยเพีัยงแต่คนละหน่วยเงิน งานนี้เลยไม่ต้องคิดเลย ซื้อทันทีครับ แต่มันเหลืออยู่กล่องเดียวอ่ะ เดี๋ยวไว้พี่กลับถึงบ้าน จะพยายามทำใจ แกะออกมา แล้วเขียนส่งให้นะ ตอนนี้ปลื้มมาก ยังไม่กล้าแม้แต่แกะพลาสติกออกมาเลย

 

5. คิ้ม ขอที่อยู่หน่อยจ้า ส่งมาฮอทเมลล์ก็ได้น่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาเช็คอีกรอบ

 

6. ทุกคนค่ะ คิดถึงจังเลย อยากเขียนเล่านู่นเล่านี่ให้ฟังเยอะ แต่กลัวจะหาว่ารี่ประสาทเสียก่อน อีกอย่าง เขียนแต่ละที แพงเหลือเกิน รี่กำลังจะหม่ำแกลบแทนข้าวอยู่แล้วค่ะ

 

7. ไว้เจอกันใหม่เมื่อโอกาสและทุนทรัพย์อำนวย :'(

 

^^

คิดถึงมากมายเหมือนกันค่ะพี่
เดินทางดีดีอย่าลืมหัวใจไว้นะค่ะ

เดี๋ยวต้องกลับไปเอาอีก..

เอิ๊กก..
002962
28 พ.ค. 2549 เวลา 19:41 น.
ยินดีด้วยแก อากาศที่นั่นคงดีกว่าที่เกาะอังกฤษหลายๆ ตอนนี้เดี๋ยวก็เย็น เดี๋ยวก็ร้อน เดี๋ยวฝนก็ตก ชั้นพวกกระหม่อมบางเลยพลอยไม่สบายไปเลย หยุดแลปมาอาทิตย์นึงเนี่ย แหมถ้าชั้นได้วีซ่าเมกาแบบสิบปี ชั้นคงหนีพักร้อนไปกะแก ดีกว่านั่งไม่สบายอยู่นี่อ่ะ



แก อย่ามัวถ่ายแต่วิวนะ เอาหนุ่มๆมาดูมั่ง อยากดูรูปหนุ่มแคลิฟอร์เนียอ่ะ



คิดถึงแกอ่ะ



ปล น้องต้องถ้าได้อ่านอีกที อย่าลืมหนุ่มปีม้าของพี่นะ
เจี๊ยบ
29 พ.ค. 2549 เวลา 00:53 น.
โห แย่จัง เจี๊ยบ เสียใจด้วยที่แกไม่สบาย ขอให้หายเร็ว ๆ นะแก

รูปหนุ่มเหนิ่มอะไร รูปชั้นเองในกล้องยังไม่มีสักกะใบ ชั้นไม่ค่อยได้ถ่ายรูป ลืมถ่ายซะเป็นส่วนใหญ่ แล้วนี่แกคิดแต่อยากจะเห็นรูปหนุ่ม ไม่นึกอยากเห็นรูปชั้นบ้างหรือไง หือ :(

เฮอ เซ็งชีวิตมากเลยแก เที่ยวซะจนลืมวันลืมคืน ลืมไปว่าพรุ่งนี้วันจันทร์ Getty Center ปิด ชั้นไม่น่างี่เง่าไปฮอลลีวู้ดวันนี้เลย ไม่มีอะไรเลย น่าเบื่อมาก คนก็เยอะ ป้าอย่างชั้นจะเป็นลม ต้องรับประทานพาราเข้าไป

เฮอ เซ็งมาก ผิดแผนสุด ๆ แล้วพรุ่งนี้ชั้นจะไปไหนดีว่ะเนี่ย จ๋อยสนิทเลย

เซ็ง เซ็ง เซ็ง
002653
29 พ.ค. 2549 เวลา 10:28 น.
By the way

แกวันนี้ไปลองกระโปรงมา ไม่อยากจะเชื่อเลยคุณคนขายเห็นชั้น ก็บอกว่า ไซส์หก ปรากฏว่า หกก็ใหญ่ สี่ก็ใหญ่ สองก็ยังใหญ่

โอ้ มายก็อด ไม่อยากเชื่อเลยแก

แกเคยมาลองกระโปรงกางเกงที่นี่หรือเปล่า แกใส่ไซส์อะไร อิ อิ ขอคุยข่มสักกะหน่อย
002653
29 พ.ค. 2549 เวลา 10:31 น.
แกฝากความคิดถึงทุกคนด้วย ฝากสวัสดีพี่หญิงด้วย ถ้ามีเจอ เดี๋ยวไว้ชั้นกลับไป ออกไปหาไรกินกัน เลี้ยงชั้นกลับมา แล้วก็เลี้ยงส่งชั้นไปสเปน

โหย คิดถึง คิดถึง มากมาย ตอนนี้เริ่มเซ็ง อยากกลับมาซะวันพรุ่งนี้แล้ว เพราะมันไม่อะไรที่ชั้นสนใจอยากจะดูแล้วอ่ะ เซ็ง
002653
29 พ.ค. 2549 เวลา 10:33 น.
คิ้ม ขอที่อยู่หน่อยจ้า ถ้าเขามาอ่าน ขอด่วน เดี๋ยวจะส่งให้ไม่ทัน
002653
29 พ.ค. 2549 เวลา 10:36 น.
แกนี่ ถึงชั้นจะไซต์ใหญ่กว่าแกนิดหน่อย แต่ชั้นก็พวกอวบอึ๋มอ่ะ คงเป็นสิ่งที่ทำให้แกยิ้มออกในวันที่แกเบื่อๆอ่ะสิ แม่สาวเอ็กซ์เอส แกออมบอกว่าเกรกถามถึงชั้นกะออมด้วย แต่ดันเรียกว่า เที๊ยบ เสน่ห์แรงอ่ะซี๊ ของอย่างงี๊มันเกินห้ามใจอ่ะ ถึงจะพูดผิดพูดถูก แต่ใจมันสื่อถึงกันอ่ะ



รอแกกลับมาใจจดจ่อเลย



รี่ถ้าคุณคิ้มส่งที่อยู่ไม่ทัน แกก็ใส่ที่อยู่แกไปก่อนดิ แล้ววันไหนแกค่อยให้คุณคิ้มก็ได้ จะได้ไม่ต้องกังวล
เจี๊ยบ
29 พ.ค. 2549 เวลา 16:29 น.
โอ๊ย หมั่นไส้ โว๊ยยยยยย

เดี๋ยวนี้เวลาชั้นอยู่ในออฟฟิศ หันหน้าไปเห็นตาเกรกทีไร ชั้นเลยพลอยหมั่นไส้มันไปอีกคนด้วย ทั้ง ๆ ที่มันไม่ได้รับรู้อะไรเล้ยยย

แก ที่นี่ทำไม ไปรษณีย์มันหายากชะมัด จนบัดนี้ ชั้นยังหาไม่เจอสักกะอัน ไม่เข้าใจจริง ๆ วันก่อน ชั้นก็เดินเข้าไปซื้อในโรงแรมที่ลองบีชแทน รู้งี้ตอนนั้นน่าจะซื้อเยอะกว่านี้หน่อย ตอนนี้เหรอโปสการ์ดอีกเซ็ทหนึ่ง กองอยู่สองสามวันแล้วอ่ะ ยังหาทางส่งไม่ได้

แต่ความคิดแกดีมาก ขอบใจ เดี๋ยวชั้นส่งเป็นที่อยู่ชั้นก่อนดีกว่า
002653
29 พ.ค. 2549 เวลา 21:49 น.
แก ตอนนี้ชั้นกำลังติดกาแฟอย่างหนัก ดื่มหนักยิ่งกว่าตอนทำงานอีก บ้าสุด ๆ กับการกินกาแฟที่นี่ เข้ามันวันละไม่รู้กี่รอบ ชั้นกินแทนข้าวได้เลยมั้ง


002653
29 พ.ค. 2549 เวลา 22:10 น.
มาแอบขำค่ะพี่..

คิคิ

002962
30 พ.ค. 2549 เวลา 02:36 น.
แกไปรษณีย์ที่นั่นหายาก ชั้นส่งที่โรงแรมเลย แกไปติดต่อที่เคาท์เตอร์มันจะมีฝ่ายธุรกิจ เขาจะจัดการให้ บางทีไปรษณีย์มันมีสาขาในห้างสรรพสินค้า คราวที่แล้วกว่าชั้นจะเห็นก็วันสุดท้ายของการเดินทาง ทางที่ดีส่งผ่านโรงแรมง่ายที่สุด ตู้ไปรษณีย์จะอยู่ตามถนน ตู้สีน้ำเงินต้องสังเกตดีๆเพราะมันมีตู้ขายหนังสือพิมพ์เต็มไปหมด เที่ยวให้สนุกเด้อ
เจี๊ยบ
30 พ.ค. 2549 เวลา 03:52 น.
วันนี้ไม่รู้เป็นอะไร ง่วงมาก สลึมสะลือทั้งวัน ยังกับโดนวางยานอนหลับ คิดดูดิ ไปนั่งหลับกลางวันในมิวเซียมด้วย :(

วันนี้ไป LA County Museum of Art โชคดีมากเลย ตอนนี้เขามีจัดแสดงภาพเขียนของ
Klimt

พอกลับมา โชคดีชั้นสอง ...

ต้อง จำหนังสือ illustrated manuscripts ของ taschen ที่พี่ไม่ยอมซื้อ เพราะมันเยิน แล้วเหลืออยู่เล่มเดียว ตอนหลังอยากได้ มาเสริชแล้วปรากฏว่าไม่เจอที่ไหนเลย

พี่เพิ่งมาเจอเมื่อตะกี้ โหย ไม่ต้องบอกคงรู้น่ะ ว่ากระดี้กระด้า ดีใจแค่ไหน โอ๊ย ปลื้มสุด เล่มใหม่เอี่ยม ยังห่อในพลาสติกอยู่ ไม่เยิน แถมราคาเท่ากันเด๊ะ แต่เหมี๋ยนเดิม คนละหน่วยสกุลเงิน


ดีใจมาก ตอนนี้ยิ้มแก้มแทบปริ แบบนี้เลย :D มีความสุข เดี๋ยวกลับถึงบ้านเมื่อไร จะแกะออกมาชื่นชมเปรมปรีดิ์ให้สมฤดีเชียว

พรุ่งนี้ได้กลับบ้านแล้ว เยยยยยยย้ิ ดีใจมาก ๆ

คิดถึงทุกคนค่ะ
002653
30 พ.ค. 2549 เวลา 10:56 น.
ต้อง เข้ามาแอบขำอย่างเดี๋ยวไม่ได้น่ะ อย่าลืมภาระกิจสำคัญ เรื่องผู้ชายปีม้าของพี่เจี๊ยบอ่ะ หาให้เจ๊สักที พี่ละเบื่อเต็มทนแล้ว
002653
30 พ.ค. 2549 เวลา 11:00 น.
ฮ่าๆๆ

เอิ๊กๆ ขำกลิ้ง

หนีไม่พ้นเล้ย ประเด็นเนี้ย



อิอิอิ
อุ๋ม
30 พ.ค. 2549 เวลา 16:34 น.
Woww ... I can image how great it is ka ...

Have a nice trip na ka .. Take care ka
001023
30 พ.ค. 2549 เวลา 22:33 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic