เทศกาลอาหารนานาชาติ

 

วันนี้ที่ภาควิชา มีงาน 'เทศกาลอาหารนานาชาติ' ค่ะ

เอ่อ ถ้าใครไม่รู้มาก่อนว่ารี่เรียนอะไร ก็คงคิดว่า รี่เรียนวิชาคหกรรมศาสตร์กระมังค่ะ -_-'

ส่วนคนที่ทราบว่ารี่เรียนทางด้านเลเซอร์ออพติกส์ ก็คงกังขาว่า แล้วเหตุใดถึงมีจัด 'เทศกาลอาหารนานาชาติ' ในภาควิชาเรา?

อืม อันนี้รี่ก็เง็งเหมือนกันค่ะ รู้แต่ว่า ทั้งภาค มีนักเรียนไทยอยู่สองคน คนหนึ่งคือรี่ คนหนึ่งคือออม ถ้าไม่มีอาหารไทยในงาน เขาก็คง identify ได้ว่าว่า รี่กับออม ไม่ให้ความร่วมมือ

โดยปกติ รี่จะไม่ชอบร่วมงานใด ๆ ทั้งสิ้นค่ะ ด้วยเหตุ นิสัยส่วนตัว ที่ไม่ชอบที่มีคนชุมนุมเยอะ เสียงจ็อกแจ็กจอแจ แต่คุณออม นี่จะผิดกับรี่มากค่ะ ชอบร่วมทุกกิจกรรม ด้วยเหตุนี้ คุณออมก็ไปรับปากเขาเป็นมั่นเหมาะว่าจะส่งอาหารไทยมาร่วม แล้วหลังจากนั้น รี่ก็โดนรบเร้า เช้า กลางวัน เย็น จากคุณออมให้ไปร่วมงาน

แรกเริ่มเดิมที ตั้งใจไม่ไปแน่นอนค่ะ แต่แล้ว ก็ต้องตกปากรับคำไปค่ะ เนื่องจากคุณออมเธอ ไม่ค่อยถนัดงานบ้านงานเรือน รี่ก็ใช่ว่าจะถนัดมาก แต่อย่างน้อย รี่ก็รู้ว่า หอมแดงควรตัดปลายทิ้ง ก่อนสับ ไม่ใช่เอาเปลือกเหี่ยว ๆ ไปให้ชาวบ้านกิน ผักสดควรจะล้างก่อนเสิรฟ ไม่ใช่แกะมาจากแพ็ค ก็แกะเสริฟเลย ฯลฯ

 

...........................

 

คิดว่าเราเลือกอาหารไทยจานไหนไปร่วมคะ?

เวลาพูดถึงอาหารไทย คนต่างชาติมักนึกถึง พวกตระกูลแกงต่าง ๆ ของเรา อันดับต้นก็เห็นจะเป็นแกงเขียวหวาน จากนั้นก็ต้มยำกุ้ง ผัดไทย ฯลฯ

ดังนั้น เราเลยพยายามหาอะไรที่คนคิดไม่ถึงกัน สุดท้ายก็เลยตกลงกันเป็น 'เมี่ยงนก'

'เมี่ยงนก' ของเรา ใช้ผักกาด iceberg ห่อด้วย หมูสับผัดกับกระเทียม (เดิมที เขาใช้เนื้อนกนะค่ะ เลยชื่อว่า 'เมี่ยงนก ส่วนที่เราใส่กระเทียมลงไป ก็เพราะหมูที่นี่ กลิ่นตัวแรง เราเลยใช้กระเทียมดับกลิ่น) ขิง ถั่วลิสงคั่ว หอมแดง พริก มะนาว ราดด้วยน้ำราดที่ทำจากน้ำมะขาม น้ำตาลปึก แล้วก็ปรุงรสด้วยน้ำปลา

ทั้งหมดที่มาบรรยายมานี่ ไม่ใช่คุณรี่ทำนะค่ะ แต่เราซื้อของทั้งหมด แล้วขนมาบ้านพี่ป้อม ให้พี่ป้อมทำค่ะ  ส่วนเราเป็นลูกมือ แหะ แหะ :P

 

.....................

 

ตอนแรกเราก็จัดใบผักวาง แล้วก็เอาพวก tidbits ต่าง ๆ ของเราวางบนนั้น แล้วก็เอาถ้วยน้ำจิ้มวางตรงกลาง จากนั้นเราสองคน ก็แยกย้ายกันไปหม่ำอาหารของชาวบ้าน

ภาควิชาเราเป็นภาควิชานานาชาติมากค่ะ ประชากรส่วนมาก เป็นพวกอิตาเลี่ยน แล้วก็มีพวกฝรั่งเศส  ดังนั้นอาหารสองชาตินี้จะเต็มไปหมด แล้วก็มีอาหารญี่ปุ่น มาเลย์ จีน ฯลฯ

งานนี้ตอนแรก รี่ไม่คิดว่าจะมีคนมาร่วมเท่าไรค่ะ เพราะดูมันตลก ๆ ไม่เหมาะกับภาคเราไงไม่รู้ แถมภาคเราประชากรส่วนใหญ่คือผู้ชาย เลยไม่คิดว่า เขาจะทำอาหารมาร่วมกันเท่าไร พอเอาเข้าจริง ๆ ปรากฏว่าอาหารเยอะมาก เยอะจนกินกันไม่หมด แม้คนจะมาร่วมงานกันตรึม อาจเป็นเพราะสโลแกนของงานนี้ก็ได้ เขาเชิญชวนได้ดีมากค่ะ  ...

'ขอได้โปรดให้ทุกท่าน นำอาหารประจำชาติท่านไปร่วมงาน มิฉะนั้น ท่านจะตั้งทนรับประทาน English food!!!'

 

...........................

 

สนุกกับการหม่ำมากไปหน่อย กลับมาดูของเรา ถึงรู้ว่า ชาวบ้านเขาไม่เข้าใจว่ากินอย่างไร บางคนก็เอาถั่วลิสงเราเป็นกินเล่นแก้มเบียร์ หรือไม่ก็ตักหมูสับเราไปกินแกล้มกับอาหารคนอื่น หรือไม่ก็หยิบไส้เมี่ยงเราทั้งหมดไปกินเปล่า ๆ ทิ้งใบผักไว้เอย่างนั้น เพราะนึกว่าเป็นผักรองจาน -_-' แล้วก็เลยกลายเป็นไม่ค่อยมีคนมาสนใจอาหารไทย 'เมี่ยงนก' ของเราเท่าไร

รี่ก็เลยมายืนเฝ้าประจำโต๊ะ คอยแนะนำวิธีการทานเมี่ยงค่ะท่านผู้ชม

 หนุ่มอิตาเลี่ยน postdoc ที่อยู่ออฟฟิศเดียวกับคุณชายจอห์น เดินมาด้อม ๆ มอง ๆ ถามรี่ว่ากินยังไร รี่ก็เลยเอาใบผักมาจีบ แล้วใส่เครื่องทุกอย่างลงไป ราดน้ำ แล้วห่อเป็นคำยื่นส่งให้เขาทาน

จากนั้นก็มีหนุ่มอื่น ๆ ที่ไหนไม่รู้ เดินเข้ามา ชี้ไปที่เมี่ยงที่รี่เพิ่งยื่นส่งไป แล้วบอกว่า ช่วยทำแบบนั้นให้ทานได้ไหม แล้วหลังจากนั้น ก็มีอีกหลายหนุ่ม (ภาคเราส่วนใหญ่มีแต่ประชากรผู้ชายเป็นหลักอ่ะค่ะ) เดินต่อคิวมา ให้รี่ทำเมี่ยงให้ จนรี่เลยไม่ได้ออกไปตะลอนชิมที่ไหนอีกต่อไป ผิดกับคุณออม ที่พอเห็นเค้ก ก็ลืมเรื่องอื่นเลย หายไปอยู่มุมขนมโน่น :'(

แหะ แหะ ขอสารภาพหน่อยหนึ่ง จริง ๆ เรื่องห่อเมี่ยงนี่งานถนัดมากค่ะ เพราะเป็นคนชอบทานเมี่ยงคำมากถึงมากที่สุด แต่เล่นมาห่อให้หนุ่ม ๆ นี่ ทำเอาเขิล มือสั่นหยิบผิด หยิบถูกเลยละ แถมประสาทมากค่ะท่านผู้ชม แอบนึกตัวเอง เป็นประมาณแม่พลอย จีบหมากให้คุณเปรม อิ อิ ว่าแต่คุณเปรมงวดนี้ ดันไม่ได้มีเปรมเดียวอะค่ะ มีเปรม1 เปรม2 เปรม3  and so on ...

แอบปลื้มใจ ปนแปลกใจที่ 'เมี่ยงนก' ของเรา จะมีคนชอบมากมายขนาดนี้ :D ดีใจที่ได้นำเสนออาหารไทยแปลก ๆ ให้คนต่างชาติได้รู้จักมั่ง ไม่ใช่วนเวียนอยู่แต่แกงเขียวหวานกับต้มยำกุ้ง

ว่าไหมคะ? ในการรับประทานเมี่ยงแต่ละคำ ปริมาณส่วนของสิ่งกระจุกกระจิกที่เราใส่ลงไปในใบที่ห่อแต่ละครั้ง แน่นอนว่า ย่อมแตกต่างกันไป ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้ รสชาติของเมี่ยงแต่ละคำจะไม่มีเหมือนกัน และนี่ละ คือสเน่ห์ของอาหารเมี่ยง

 

.....................

 

ก่อนจากกันค่ำคืนนี้ ขออนุญาตบอกล่วงหน้าเลยนะค่ะ เผื่อมีคนถาม ...

ตัวละคอนที่รี่ชอบมากที่สุดในสี่แผ่นดิน คือ แม่ช้อย นะค่ะ ตัวละคอนที่ดูเหมือนเต็มไปด้วยเรื่องราวตลกขบขัน แต่จริง ๆ รี่ว่า แม่ช้อย คือตัวละคอนที่มีชีวิตเลือดเนื้อจริง ๆ ไม่ใช่เป็น 'นางในฝัน' เหมือนแม่พลอย มองเห็นและเข้าใจ ความเป็นไปในชีวิตของมนุษย์ หลายครั้ง สิ่งที่แม่ช้อย พูดกับแม่พลอย ล้วนทำให้คนอ่านอย่างเราอดที่จะคิดตามและเห็นจริงตามแม่ช้อยว่าไม่ได้

อะฮ่า รี่นี่ก็น้ำเน่าอีกแล้วค่ะ ชอบอดไม่ได้ที่จะเอาเรื่องราวในชีวิต ไปโยงกับนิยายเรื่องนู่นเรื่องนี้อยู่เรื่อยเลย

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

 


พรหมลิขิต
ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน
คำร้อง แก้ว อัจฉริยะกุล

พรหมลิขิตบันดาลชักพา
ดลให้มาพบกันทันใด
ก่อนนี้อยู่กันแสนไกล พรหมลิขิตดลจิตใจ
ฉันจึงได้มาใกล้กับเธอ
เออชะรอยคงเป็นเนื้อคู่
ควรอุ้มชูเลี้ยงดูบำเรอ
แต่ครั้งแรกเมื่อพบเธอ ใจนึกเชื่อเมื่อแรกเจอ
ฉันและเธอคือคู่สร้างมา

เนื้อคู่ ถึงอยู่แสนไกลคงไม่คลาดครา
มุ่งหวัง สมดังอุรา ไม่ว่าใคร ใคร

หากมิใช่คู่ครองแท้จริง
จะแอบอิงรักยิ่งปานใด
ยากนักที่จะสมใจ คงพบเหตุอาเภทภัย
พลัดกันไปจนให้คลาดครา

เราสองคนต้องเป็นเนื้อคู่
จึงชื่นชูรักใคร่บูชา
นี่เพราะว่าบุญหนุนพา พรหมลิขิตขีดเส้นมา
ชี้ชะตาให้มาร่วมกัน

คนบางคนต้องเป็นเนื้อคู่
เพียงแต่ดูรู้ชื่อโดยพลัน
ก็รู้สึกนึกรักกันจนฝันใฝ่ใจผูกพัน
แม้ไม่ทันจะเห็นรูปกาย

ฉันเชื่อ เพราะเมื่อพบเธอ ฉันเพ้อมากมาย
เฝ้าหลง พะวงไม่วาย ไม่หน่ายกมล

พรหมลิขิตบันดาลทุกอย่าง
เป็นผู้วางหนทางปวงชน
ได้ลิขิตชีวิตคน นำเนื้อคู่มาเปรอปรน
ทั้งยังดลเธอให้กับฉัน



ที่แท้ ก็หายไปหมํา ของอร่อยมานั้นเอง



แถมได้เสริฟหนุ่มๆด้วยแน่ะ



คิก คิก
อุ๋ม
8 ก.ค. 2549 เวลา 04:56 น.
หนึ่งในหนุ่มนั้น ก็คือ หนุ่มเกร็ก ที่พี่เจี๊ยบแกแอบหมายปอง มาข้ามปี

วันนี้ ชั้นก็เลยไซโค บอกว่า ตาเกร็กนี่ ชั้นป้อนให้ถึงปากเลย เพราะบอกเขาว่า ประเพณีไทยนั้น เราจะต้องเป็นคนป้อนให้

พี่เจี๊ยบของแกฟังแล้วก็น้ำตาเล็ด ป่านนี้ ไปนอนร้องห่มร้องไห้ช้ำใจอยู่ที่บ้านแล้วละ

โอ๊ย ยิ่งคิด ยิ่งขำอ่ะ 555
002653
8 ก.ค. 2549 เวลา 06:39 น.
ไม่รู้จักเมี่ยงนกค่ะคุณรี่ ... ไม่แน่ใจว่าเคยทานไม่รู้ตัวหรือเปล่า

แต่เคยทานเมี่ยงคำแน่ๆค่ะ .. ทำกินเอง นั่งหั่นมะพร้าวทีละเส้น(สมัยที่ยังหาซื้อมะพร้าวคั่วสำเร็จ แถวที่อยู่ไม่ได้) ... ทรมานสุดๆ เลยยอมทำแค่ครั้งเดียว แหะๆ .. พอต้องทำกินเองหลายๆอย่าง ถึงได้รู้ว่าแม่ค้าเขาต้องลำบากเหมือนกัน บางทีเขาคิดแพงนิดหน่อย ก็ยินดีจ่าย :)
>>'ขอได้โปรดให้ทุกท่าน นำอาหารประจำชาติท่านไปร่วมงาน มิฉะนั้น ท่านจะตั้งทนรับประทาน English food!!!'

555 .. อืมม น่าจำไว้ แต่คงต้องเปลี่ยนเป็น ต้องทนรับประทานอาหารฝีมือเรา - -'
001698
¨ ¨
8 ก.ค. 2549 เวลา 07:51 น.
เมี่ยงตากเป็นอีกอย่างที่เป็นอาหารประจำชาติของบ้านพี่ เราใช้แป้งทีมีงาดำๆ (คล้ายๆ ของญวณ) แต่มาจากอำเภอหัวเดียด จังหวัดตากของแม่เรา แช่น้ำพอเปียกนิ่ม

มีน้ำราดเป็นเต้าเจี้ยวเม็ดโตๆ ผสมน้ำตาลน้ำมะนาวนิดหนึ่ง ในคำกอปรไปด้วย แคปหมู ขิง ตะไคร้ มะนาวฝาน พริก หอมแดง ใบชะพลู

รวมหัวกันทานอร่อยสุดยอด


พูดถึงสี่แผ่นดิน มีหลายตัวละคร มากที่พี่ชอบ เพราะอ่านเกินร้อยรอบ (พอๆ กับบ้านทรายทอง pride & prejudice thailand)

อันดับต้นๆ น่าจะเป็น ช้อยเหมือนกัน เพราะมีความรื่นรมย์ในชีวิตมาก คนต่อมาน่าจะเป็น คุณสาย คุณอุ่น ชอบความเป็นคนหยิ่งในศักดิ์ศรี และมั่นคงในความคิดตัวเอง ส่วนที่เอ็นดู อมยิ้ม แถมเศร้าไปด้วยจริงๆ ก็น่าจะเป็นอ๊อด ยิ่ง คุณตู่นพพล มาเล่นเป็นตัวละครตัวนี้ ยิ่งอิน ยิ่งดูยิ่งเหมาะ


รี่คงไม่ทันละมั้ง ละครเวอร์นี้


เม้นท์เรื่องนี้ได้เยอะเลยอ่ะ


555
ปล. นังปูมาว่าพี่ต้องอยู่บางแค สงสัยต้องเปลี่ยนพินัยกรรม
002079
8 ก.ค. 2549 เวลา 09:39 น.
แถมอีกนิด จุรี โอศิริ เล่นเป็น คุณอานุ้ย ก็เล่นได้น่ารักน่าหยิกที่สุด จำตัวละครนี้ได้ใช่มั้ยค่ะ


"ของฉัน ของฉัน ใช่มั้ย พิศ" (ตอนรับขวัญเดือนตาอั้น)

002079
8 ก.ค. 2549 เวลา 09:46 น.
Greeed !! narak mak mak ka KhunSherry .... this idea is so good ka.. For me .. I always cook Green Curry and Tom Yum Gung bab tee kun ree pood took yang leay ka .. hahaha No idea jing jing

Khun Pream + khun Ploy ... so so sweet :P .. Maybe some of italian guys will fall in love with you because of thai food na ka ...

bab sanae play ja wak na ka ( just kidding na ka )

Love and miss u a lot ka
Kiss Kiss
001023
9 ก.ค. 2549 เวลา 01:00 น.
โอ้ อยากกินบ้างอ้ะ

tonight we gonna celebrate the night! (หวังว่า..)
JM!D
9 ก.ค. 2549 เวลา 12:58 น.
ไม่เคยกินเลยรี่ .. (ไม่เคยได้ยินด้วยละ) .. แต่เดาว่ามันต้องแนวๆ เมี่ยงคำ ปนแหนมเนืองแน่ๆเลย ..

เรื่องสี่แผ่นดินเนี่ย .. ก็ไม่เคยดูเป็นเรื่องเป็นราวสักที (รู้แต่ว่าคุณเปรมนี่คือฉัตรชัย ดูแล้วพระเอกมาก - -' ) แต่หลายครั้งเราดูหนังดูละคร เราก็ว่ามันบทบางคำมันก็โดนเหมือนกันนะ :)

ปล. เพิ่งจะรู้ว่าแม่พี่จูนเป็นคนบ้านเดียวกับปะป๊าเรา hoho
001035
9 ก.ค. 2549 เวลา 15:53 น.
555 ขำ... ตรงนึกว่าเป็นแม่พลอยจีบหมากให้คุณเปรม แต่เป็นเปรม1 2 3 4
พี่ว่าเยอะดีออกนะ แม่พลอยรี่ lol...

หนูรี่ อัพเรื่องนี้ก็เข้าล็อคป้าแกเลยอ่ะซิค่ะ ดูดิ เม้นท์ยาวกว่าตอนอัพไดอีก แค่นั้นยังไม่พอ สี่แผ่นดินฟีเวอร์ ขนาดไปสแกนรูปหนังสือสี่แผ่นดิน ส่งเมล์มาให้ด้วย (หนูรี่ก็คงได้แล้วอ่ะนะคะ พี่ว่า)

แต่พี่ว่าตอนนี้หนูพลอยรี่ คงจะบิซซี่กะการกินข้าวแช่อยู่เป็นแน่แท้ ยังไงก็ขออวยซะหน่อย ถึงไม่ได้ไปร่วมปารตี้ด้วยก็เหอะ

ขอให้ ดรุณีทั้งสี่สาว ณ เซาท์แฮมตั้น มีความสุข ความสนุกสนานทุกวันในบ้านน้อยหลังนี้นะคะ...

อรุณสวัสดิ์เลยดีกว่า จะเช้าแล้ว รอดูบอลอยู่เนี่ยค่ะ

พี่ pOOh

ปล. พี่ก็ชอบแม่ช้อย กะพ่ออะไรน้า พี่ชายแท้ๆ แม่พลอยอ่ะค่ะ เอ..นึกไม่ออกแฮะ ส่วนเมี่ยงตากนี่ขอคอนเฟิร์มว่าฮอเจี้ยะจริงๆ หนูรี่
002079
10 ก.ค. 2549 เวลา 00:46 น.
ได้แชมป์แล้วพี่

โย่ๆ


Forza Azzuri !!
002962
10 ก.ค. 2549 เวลา 06:03 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic