Signature

 

เมื่อวาน ตกบ่าย หงุดหงิดมา เรื่อง router ที่สั่งกับ Amazon ไปเมื่อชาติที่แล้ว จนบัดนี้ก็ยังไม่ได้สักที รี่คิดว่า ตอนสั่งของ รี่คงเบลอเขียนกำกับไปมั้งว่า ให้มาส่ง 'ชาติหน้าตอนบ่าย'

แต่แล้ว ก็มีอีเมลล์เด้งมาจาก Lee บอกว่า มีของมาที่ store รี่ก็รีบวิ่งจู้ดไปเลย มั่นใจมากว่ามาจาก Amazon ปรากฏว่ามันเป็นพัสดุมาจากเมืองไทย ตอนแรกก็ผิดหวังอย่างแรง แต่พอเปิดพัสดุขึ้นมา สิ่งแรกที่เห็นคือ 'ผ้ากันเปื้อน' ที่สุดแสนจะน่ารัก

รี่หยิบมันขึ้นมา ใช้เวลาพินิจพิจารณามันนานมาก ไม่ใช่รี่งง ไม่ใช่รี่ไม่รู้ว่าใครส่งมา ต่อให้รี่ไม่รู้มาก่อน แค่เห็นเนื้อผ้า เห็นรูปแบบและสีสรรของ 'ผ้ากันเปื้อน' ชิ้นนี้ รี่ก็รู้ทันทีว่าใคร แต่ที่รี่หยิบมันขึ้นมาพิจารณาโดยละเอียด ก็เพราะว่า มันทำให้รี่ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยกำลังอธิบายเจื้อยแจ้วให้รี่ฟังว่า ทำไมถึงเลือก 'ผ้ากันเปื้อน' ชิ้นนี้ ทำไมไม่เลือกชิ้นนู้น หรือชิ้นนั้น  ... นึกแล้วน้ำใส ๆ ก็เริ่มปริ่มตาอีกตามเคยค่ะ

รี่คุ้นเคยมาแต่เด็ก ในการถูกลากไปไหนต่อไหน เพื่อซื้อผ้าตัดเสื้อ หรือซื้อเสื้อผ้า คุ้นเคยกับการได้ยินเสียงวิจารณ์ถึงเนื้อผ้าต้องเป็นยังไงถึงจะดี ตะเข็บต้องเย็บยังไง กุ๊นต้องเย็บยังไง ฝีเข็มต้องเป็นยังไง แล้วสุดท้ายการออกแบบโดยรวมมันเป็นยังไง นำสมัยไหม หรือเชยไม่เข้าที 

สิ่งเหล่านี้ รี่ไม่ได้ใส่ใจจะเรียนรู้หรอก จนทุกวันนี้ รี่ก็ดูอะไรไม่เป็น แต่ความคุ้นเคย มันทำให้ ทุกครั้งที่รี่หยิบเสื้อสักชิ้นขึ้นมาดู สิ่งแรกที่รี่จะดู คือ พลิกเข้าไปข้างใน อ่านรายละเอียดของเนื้อผ้าที่ใช้ ดูวิธีการเย็บตะเข็บเสื้อผ้า

ตอนนี้ รี่เลยบ้าเห่อ 'ผ้ากันเปื้อน' ชิ้นนี้ ถึงขนาดอยากลุกขึ้นมาทำกับข้าวอย่างจริง ๆ จังกับเขาบ้างเสียที แหะ แหะ แต่ไม่รู้ว่าจะไปได้สักกี่น้ำนะค่ะ ท่านผู้ชม ^^"

 

...............................

 

ว่าไหมคะ ทุกคนมี signature ประจำตัว ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม เราอาจไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่า สิ่งที่เราทำลงไป เราได้ประทับตราประจำตัวของเราลงไปด้วยเสมอ คนที่ใกล้ชิดกับเรา ต่อให้เขาไม่เห็นมาก่อนว่าใครทำ เพียงแค่สังเกตสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ในผลลัพทธ์ที่ออกมา ก็สามารถรับรู้ได้ว่าฝีมือหรือผลงานของใคร

ช่วงนี้ที่อินเตอร์เน็ทที่บ้านไม่มี การจิบกาแฟในยามเช้า ก็ปราศจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ให้อ่านข่าวสาร รี่จึงใช้เวลาไปกับการเขียนโปสการ์ดส่งความคิดถึงให้ญาติสนิทมิตรสหาย

เขียนเยอะมาก แต่ที่เยอะที่สุด เห็นจะเป็นส่งไปให้คุณอุ๋ม เนื่องจากมันใช้แสตมป์ภายในประเทศ ที่รี่มีเก็บกักตุนไว้เต็มไปหมด ส่งเยอะถึงขนาดว่า เพื่อนของคุณอุ๋มที่แฟลต เขานึกว่า คุณอุ๋มแอบไปมีกิ๊กที่ไหน ต้องส่งจดหมายพิศวาทกันอย่างดูดดื่ม  เพราะมีโปสการ์ดไปถึงเกือบทุกวัน แถมบางวันมากกว่าหนึ่งใบ :P

ใครที่ได้รับโปสการ์ดของรี่ รี่ก็เชื่อว่า ต่อให้ไม่เห็นชื่อคนส่งว่าเป็นใคร ดูจากวิธีการเขียน เนื้อความ ลายมือ (ยืนยันว่าใช้มือจริง ๆ นะ แต่ว่ามันหวัดไปหน่อย เพราะรี่เอง เขียนเสร็จ บางทีอ่านทวน ยังแกะบางตัวไม่ออกเลยอะค่ะ -_-') ก็ต้องรำพึงรำพัน 'นี่ละ ใช่เลย รี่ละ รี่ต้องพูดแบบนี้' อะไรทำนองนี้

ใช่รึเปล่าคะ? เวลาอ่านโปสการ์ดของรี่ :)

 

...............................

 

พูดเรื่องการเขียนโปสการ์ดแล้ว ขอต่อด้วยแสตมป์ collection ใหม่ล่าสุดของ Royal Mail (เผื่อคนไม่คุ้นนะค่ะ มันคือไปรษรีย์ของ UK ค่ะ)

 

 เป็นชุดแสดงผลงานภาพ Portrait ของบุคคลสำคัญต่าง ๆ ของอังกฤษ ที่เก็บไว้ที่ National Portrait Gallery ค่ะ

ตอนที่รี่ได้ยินข่าวว่าจะมีแสตมป์ชุดนี้ออกมา รี่ก็วางแผนเล็ก ๆ ไว้ว่า โปสการ์ดของตระกูล Bronte ที่รี่ซื้อมาจาก NPG ตอนช่วงอีสเตอร์ ที่รี่เคยเล่าในไดอารี่ จะเก็บไว้ แล้วรอแสตมป์ชุดนี้ออกมา ซึ่งมั่นใจว่า ต้องมี portrait ของพี่น้อง Bronte แน่นอน แล้วรี่ก็จะซื้อแปะส่งไปกับโปสการ์ดใบนั้น ไปให้น้องแอม  คงกรี้ดกร๊าดดีใจน่าดู

ปรากฏว่า ก็เป็นแบบที่รี่เอามาให้ท่านผู้ชมดูนั่นแหละค่ะ ไม่มี portrait ของพี่น้อง Bronte!!! แต่เดี๋ยวจะแก้ตัวเป็นแสตมป์ของ Virginia Woolf แทน แต่รี่ดันไม่มีโปสการ์ด Virginia Woolf นะสิค่ะ :(

 

...............................

 

ปิดท้าย เรื่อง Signature เพลงนี้ All Of Me ต้องฟังของใครกันคะ? สำหรับรี่ คนนี้เท่านั้นค่ะ .... Billie Holiday

All of me why not take all of me ... Can't you see
I'm no good without you ... มันต้องเสียงเอกลักษณ์ของ Holiday ร้องแบบนี้ละค่ะ มันถึงจะได้อารมณ์ของเพลง All Of Me จริงไหมคะ?

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic