ใครกำหนด?

 

อาการก่อนมีประจำเดือนของเดือนนี้ เป็นอะไรที่แย่ที่สุด ตั้งแต่เจ็บกระดูกที่หลัง แขนขาไม่มีแรง เจ็บหน้าอกมาก จนกระทั่งถึงกับหายใจไม่ออก เมื่อวานไปว่ายน้ำแล้วยิ่งแล้วใหญ่ ว่าย ๆ ไป เจ็บแปลบที่หน้าอกแล้วเริ่มหายใจไม่ออก จนต้องหยุด

เลยทำให้เช้านี้ ตื่นขึ้นมาด้วยร่างกายที่เจ็บไปหมด ถ้าแค่นั้นยังไม่พอ รี่ก็ทำให้มันเจ็บเข้าไปอีก ด้วยการกลิ้งตกบันไดจากขึ้นบนสุด จนมารู้ตัวอีกทีแป๊กอยู่ล่างสุดเสียแล้ว

พอตกบ่าย ต้องรีบกลับบ้าน เพราะปวดท้องประจำเดือนมาก ปวดแทบสลบ ทานยาที่ทิ้งไว้ในออฟฟิศก็เอาไม่อยู่

มีคนบอกว่า เพราะรี่อายุมากแล้ว เลยเป็นแบบนี้ รี่ก็เชื่อตามว่า ตัวเองอายุมากแล้ว เดี๋ยวนี้เลยกลายเป็นแบบนี้ และเริ่มรู้จักยอมรับสภาพเดี้ยงเพราะอายุมากของตัวเอง

แต่วันนี้ ระหว่างเดินกลับบ้าน ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้  ...

'บ้าใหญ่แล้ว นี่อายุยังไม่ถึง 30 จะมายอมรับสภาพบ้าบออะไรตอนนี้ ชั้นไม่ยอมเป็นอันขาด!!!'

ประเด็นมันไม่ใช่ว่า อายุมากจริงหรือไม่จริง เพราะต่อให้รี่ตอนนี้อายุ 60 รี่ก็จะไม่มาก้มหน้ายอมรับสภาพ โดยไม่ทำอะไร

ถ้ารู้จักใช้สติปัญญาแต่แรก ไม่ได้หลงเชื่อตามที่ใครพูด ก็จะรู้สาเหตุโดยทันที เพราะก่อนหน้านี้ ออกกำลังกายน้อยลง ไม่รู้จักดูแลตัวเอง แล้วก็บวกกับความเครียด นี่คือสาเหตุที่แท้จริง

 

.............................

 

อีกเรื่องหนึ่งคือ มีคนบอกว่า มีประจำเดือนวันพุธ จะทำให้เกิดความซวย แล้วครั้งก่อน รี่ก็มีประจำเดือนวันพุธ ปรากฏว่า เดือนนั้นสุดยอดของการผนวกเรื่องรวมมิตรแห่งความซวย เลยเริ่มไร้สมองเชื่อตาม  พอมาเช้านี้ ที่อยู่ดี ๆ ก็กลิ้งตกบันไดลงมา เลยอดคิดว่า ความเชื่อที่ว่ามันถูกอีกแล้ว

แค่เผลอไปสักวินาที แอบหลงเชื่อ ก็ช่างน่าละอายแล้ว มันจะจริงหรือไม่จริงไม่รู้ และไม่ใช่เรื่องที่จะต้องไปสนใจ เพราะยังไงรี่ก็ไม่มีวันให้อะไรงี่เง่าแบบนี้มากำหนดชีวิต จะตกกะได ก็เพราะความงี่เง่าของรี่ ที่เดินไม่ระวังเองต่างหาก

 

.............................

 

เรื่องทั้งหมดที่ดูเหมือนเล็กน้อยเหลือเกิน แต่มันเป็นบทเรียนที่ใช้เป็นสิ่งเตือนตัวเองได้ในอนาคต อย่าเชื่ออะไรที่ไร้เหตุผลแบบนี้อีก และต่อให้ฟังมีเหตุผลแค่ไหน ก็อย่าได้เชื่อ ตราบใดที่เรายังไม่รู้ ไม่เห็น ด้วยตัวของเราเอง อย่าได้หลงยอมให้เรื่องอะไรมากำหนดชีวิตเรา  อย่าเป็นคนที่ยอมรับสภาพอะไรง่าย ๆ เป็นอันขาด

ชีวิตรี่ รี่เท่านั้นที่จะเป็นคนกำหนดเอง!!!

.............................

 

ไม่รู้ทำไมเขียนถึงเรื่องนี้ แล้วนึกถึงเหตุการณ์อะไรบางอย่างในวัยเด็กได้ ...

ตอนเด็ก หรือแม้แต่พอโตแล้ว รู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่า ม๊าเป็นแม่ที่ใจร้ายมาก ถ้ามีลูก จะไม่มีวันโหดร้ายแบบนี้เป็นอันขาด

ม๊าไม่ชอบเด็กขี้อ้อน ต่อให้ไม่สบาย ก็ห้ามโยเย จำได้ว่า ถ้าไม่สบาย แค่เป็นหวัด แล้วทำตัวนอนซมทั้งวัน จะโดนม๊าดุ แล้วบังคับให้ลุกขึ้นมาทำอะไรก็ได้ แต่ห้ามนอนทั้งวันเป็นอันขาด ทั้ง ๆ ที่เรายังเป็นเด็กตัวกระเปี๊ยก

จนมาวันนี้ นึกย้อนกลับไป เริ่มเข้าใจการสอนอะไรหลาย ๆ อย่างของม๊า แม้วิธีการอาจจะโหดร้าย แต่สิ่งที่ม๊าสอน คือการเป็นนายของชีวิตตัวเอง อย่าต้องอยู่โดยหวังพึ่งใครหรืออะไรทั้งนั้น

แน่นอนว่า ชีวิตคนเรา คงมีปัจจัยหรือเหตุการณ์อะไรมากมายผ่านเข้ามา พัดให้เราเขวไปตามกระแสลมบ้าง แต่รากฐานก็คือรากฐาน เมื่อมันโดนปลูกฝังแล้ว ยังไงมันก็จะอยู่ตลอดไป ...

 



 España: Mvt. 2 
Tango
ประพันธ์  Isaac Albéniz
กีรต้าร์คลาสิก Angel Romero

 

เกี่ยวกับเพลง

 

พอดีบันทึกก่อนหน้านี้ มีแอบพูดถึง Albéniz ติ๊ดหนึ่ง วันนี้นึกหาเพลงมาเปิดไม่ออก เลยเลือกเพลงของ Albéniz เพลงนี้มาให้ลองฟังกัน  

ชอบกันไหมคะ สำหรับ tango แบบนี้? ฟังแล้วรู้สึกถึงความพริ้วไหวที่อ่อนหวานดีเนอะ 

เวลาฟังเสียงดนตรีอะไรพริ้ว ๆ แบบนี้ ชอบรู้สึกเหมือนมีสายลมอ่อนมาพัดคลอเคลียที่หน้า รู้สึกสบายตัวและมีความสุขจัง

we are in diaryis.com family | developed by 7republic