Ode To A Beautiful Nude

 

 With a chaste heart
With pure eyes I celebrate your beauty
Holding the leash of blood
So that it might leap out and trace your outline
Where you lie down in my Ode
As in a land of forests or in surf
In aromatic loam, or in sea music


Beautiful nude
Equally beautiful your feet
Arched by primeval tap of wind or sound
Your ears, small shells
Of the splendid American sea
Your breasts of level plentitude
Fulfilled by living light
Your flying eyelids of wheat
Revealing or enclosing
The two deep countries of your eyes


The line your shoulders have divided into pale regions
Loses itself and blends into the compact halves of an apple
Continues separating your beauty down into two columns of
Burnished gold
Fine alabaster
To sink into the two grapes of your feet
Where your twin symmetrical tree burns again and rises
Flowering fire
Open chandelier
A swelling fruit
Over the pact of sea and earth


From what materials
Agate?
Quartz?
Wheat?
Did your body come together?
Swelling like baking bread to signal silvered hills
The cleavage of one petal
Sweet fruits of a deep velvet
Until alone remained
Astonished
The fine and firm feminine form


It is not only light that falls over the world spreading inside your body
Yet suffocate itself
So much is clarity
Taking its leave of you
As if you were on fire within


The moon lives in the lining of your skin

 

Ode To A Beautiful Nude

ประพันธ์ Pablo Neruda
อ่าน Rufus Sewell

....................................

 

เป็นไงบ้างคะ?

ใครอารมณ์พุ่งพล่าน ไปไหนต่อไหนแล้ว โปรดกลับมาด่วน!!! สารภาพกับรี่มาตรง ๆ ไม่ต้องอายค่ะ เพราะนี่คืออารมณ์ที่เป็น  signature ของบทกวีของ Neruda ถ้าไม่รู้สึกอะไรเลยสิค่ะ มันกลับเป็นเรื่องประหลาด

ถ้ายังจำกันได้ ตอนที่รี่เขียนไดฮับ รี่มีเอาบทกวีอีกอันหนึ่งของ Neruda ชื่อ 'Tonight I Can Write' ที่ในนั้นมีวลีอมตะกระชากใจว่า 'Love is so short, Forgetting is so long' มาให้ฟังกัน ซึ่งบทกวีที่ฟังวันนี้ ก็เป็นชุดเดียวกันค่ะ อยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง il postino ภาพยนตร์ที่เล่าเรื่องคาบเกียวกับอัตชีวประวัติของ Pablo Neruda นักกวีชาวชิลี

รี่เคยบ้าอัลบั้มนี่มาก มากขนาดไหนหรือคะ ก็เล่นฟังมันจนเจ๊งเลยละ -_-'  มันเป็นอัลบั้มที่ไพเราะมาก ๆ ได้ฟังแล้วเหมือนได้ปลดปล่อยวิญญาณตัวเองให้เป็นอิสระ เป็นอัลบั้มที่รี่อยากแนะนำเป็น a must ที่ต้องมี เชื่อเถอะว่า ถ้าได้ฟังแล้ว จะรู้สึกว่า โลกนี้ยังสดใส งดงามเสมอ ...

 

ปัจฉิมลิขิต

เหอ เหอ ไดอารี่นี้จะโดนปิด เพราะบทกวีนี้หรือไม่เนี่ย!?! หวั่น ๆ ใจว่ามันจะ ... เกินไปหรือเปล่า :P

we are in diaryis.com family | developed by 7republic