Bearmark

 

ปกติใช้อะไรคั่นหนังสือ เวลาอ่านกันคะ

สำหรับรี่  ถ้าคั่นแป๊บเดียว เพื่อเดินไปไหน ก็จะใช้อะไรที่ใกล้มือเป็นอันดับแรก ผลก็คือ มั่วมากค่ะ ไล่ตั้งแต่แว่นตา เหรียญ กรรไกร ถ้วยกาแฟ ดินสอ ที่ตัดเล็บ หรือแม้แต่น้องหมีทั้งหลาย  ร้อยแก้ว ร้อยกรอง ขวัญใจ ขวัญข้าว สุดแต่ตัวไหนจะอยู่ใกล้มือที่สุด แต่ถ้าจะคั่นไว้นาน เดี๋ยวนี้ใช้ Post-it โลด ไม่ค่อยได้ใช้ที่คั่นหนังสือ เป็นเรื่องเป็นราวสักเท่าไร

แต่เวลาไปร้านหนังสือ ถ้ามีโอกาส ชอบแวบไปดูมุมที่เขาขายของจุกจิกเกี่ยวกับการอ่านหนังสือ เช่นพวกโคมไฟอ่านหนังสืออันเล็ก ๆ แล้วก็จะมีขายที่คั่นหนังสือลวดลายกิ๊บเก๋ น่ารักเต็มไปหมด

เมื่อก่อน อาจบ้าซื้อค่ะ เดี๋ยวนี้เดินไปหยิบ จับดู ชมว่าน่ารัก แล้วก็เดินออกจากร้าน จบ!

รี่เคยสะสมที่คั่นหนังสือพักหนึ่ง มีหลากหลายค่ะ แบบกระดาษ แบบหนัง แบบไม้ ฯลฯ ผลปรากฏว่า หายเกลี้ยงครับ

ด้วยนิสัยสะเปะสะปะของรี่ ทำให้การสะสมที่คั่นหนังสือ มันไม่ค่อยจะได้เรื่องเท่าไร เพราะรี่มักทำมันหายไปทีละอันสองอันอยู่เรื่อย แถมบางทีชอบหนีบค้างในหนังสือ ที่ไปคืนให้ห้องสมุด

คุยเรื่องนี้ขึ้นมา ไม่มีอะไรหรอกค่ะ วันก่อน พอดีไปเดินร้าน Past-Times ที่รี่เคยเล่าให้ฟัง ว่าเป็นร้านขายของแบบย้อนยุคทั้งหลาย แล้วรี่ไปเห็นที่คั่นหนังสือสไตล์แบบนี้

 

 

เป็นที่คั่นหนังสือแบบริบบิ้น ให้อารมณ์แบบย้อนยุคสุด ๆ ยุคสมัยที่หนังสือยังเป็นของมีค่า ราคาแพง วัสดุที่เอามาคั่นหนังสือมักทำจากริบบิ้นผ้าไหม เพื่อถนอมหน้าหนังสือ

ตัวที่รี่เห็นในร้าน ลวดลายของหัวโลหะเป็นลาย mackintosh สีชมพูพาสเทล สวยกว่ารูปที่เอามาลงมาก แต่ต่อให้สวยยังไง รี่ก็คงไม่ซื้อใช้เองหรอกค่ะ เพราะมันไม่เหมาะกับรี่ไงไม่รู้

ว่าแล้วก็ใช้หมีคั่นหนังสือต่อไป ...

 

Verlaine
ขับร้อง Charles Trenet

 

เกี่ยวกับเพลง

เพลงไม่เกียวอะไรกับเนื้อหานะค่ะ แค่รู้สึกว่าค่ำคืนวันเสาร์แบบนี้ อารมณ์อยากฟังเพลงแนวนี้เท่านั้นเอง

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ นอนหลับฝันดี

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic