Silence Is Golden

 

โอ้ วันนี้ประสาทมากค่ะ ไปนั่งติดขอบเวทีกระทู้หนึ่งอย่างใกล้ชิดในพันทิบ กด F5 มือเป็นระวิง ว่างเนอะ คนเรา :P

จริง ๆ ตามอ่านมาแต่เมื่อคืนแล้ว ตอนที่ยังเป็นกระทู้ธรรมดา ไม่ได้เป็นกระทู้แนะนำ ตอนนี้ปาเข้าเกือบใกล้สามร้อยความคิดเห็น พร้อมพังไปเรียบร้อย

เรื่องมีอยู่ว่า คุณลูกสาวของเจ้านายของคุณเจ้าของกระทู้แต่งงาน ไปว่าจ้างคุณม้า อรนภา มาแต่งหน้าให้ แล้วตัวเธอ เป็นเลขาของเจ้านาย ก็ตามไปดูแลความเรียบร้อยในงาน เจอคุณม้า เธอวีนแตกซะเสีย หาย รายละเอียด ใครสนใจ ไปตามอ่านรายละเอียดได้ที่นี่ค่ะ

ยิ่งอ่าน ยิ่งได้คิดว่า วาจาคนเรานี้มันสำคัญ เรื่องทั้งหมด น่าจะเกิดด้วยวาจาแท้ ๆ

 

..................................

 

ถ้าว่าตามที่ผู้เสียหายเขามาเล่าคือ เขาโดนคุณม้าวีนโดยไม่มีเหตุผล ซึ่งก็ดูออกจะน่าเห็นใจอยู่

แต่เชื่อไหมว่า วิธีการเล่าเรื่องของคนเรานี่มันสำคัญมาก ลมมันจะเปลี่ยนทิศทาง ก็ตรงใช้เทคนิคการเล่ายังไงนั่นแหละ

ลองนึกดูนะค่ะว่า ถ้ามีเพื่อนมาเล่าว่า

 

Case 1: 'นาย A มาด่าเราว่า bah bah bah'

Case 2: 'นาย A มาด่าเราว่า bah bah bah แต่ชั้นไม่ตอบโต้ด้วย ไม่อยากจะเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ !!!'

คุณจะเห็นใจ Case ไหนมากกว่ากันคะ?

ก็คงเป็นกรณีแรก? แต่ความเห็นใจจะมากกว่าเป็นร้อยเท่า กรณีที่ไม่มาเล่า แล้วเราไปรับรู้ทีหลังจากปากคนอื่นที่เป็นบุคคลที่สามแทน

เขาเรียกว่า ถ้าอยากเล่นบทนางเอก ก็ต้องเล่นให้มันเนียน อย่าให้หลุดเชียว!!!

ส่วนตัว รับเรื่องวีนแตกได้มากกว่าประเภท ต่อหน้าไม่ทำอะไร แล้วลับหลังไปเล่าให้คนอื่นฟัง ด้วยสำบัดสำนวนจิกกัด แล้วก็พูดให้ตัวเองเป็นนางเอก กดอีกฝ่ายเป็นนางมารไปซะ

กรณีหลัง ได้พบ ได้เห็น ได้เจอ มาเกี่ยวพันกับชีวิตรี่โดยตรงเมื่อไร อยากจะอาเจียนค่ะ ขอโทษเถอะ

 

..................................

 

คนเราบางที พูดจาต้องระวังค่ะ คำพูดคำเดียวอาจทำร้ายความรู้สึกคนฟังได้อย่างมาก

อย่างในเรื่องของกระทู้นั่น คุณจขกท. เขาเล่าว่ามีการสั่ง McDonald's มาเลี้ยงคนที่กำลังทำงานอยู่ในห้องนั้น แล้วเขาก็ชวนคุณม้ามารับประทาน คุณม้าเธอก็ตอบกลับไปว่า

 'ไม่ทาน Junk Food ค่ะ ขอบคุณ'

 ลองนึกถึงจิตใจคนในห้องนั้นที่กำลังมีแฮมเบอร์เกอร์คาอยู่ในปากตอนที่ได้ยินประโยคนี้ดูสิค่ะ

ส่วนตัว รี่เองก็เกลียดอาหารพวกนี้เหมือนกันค่ะ โมโหมัน กินทีไร ทำตัวเองปวดท้องทุกที นอนบิดไปบิดมา และก็เข้าใจว่า คุณคนพูดในเรื่อง (ถ้าได้พูดจริง) คงไม่ได้มีเจตนา แต่คำว่า Junk Food มันควรจะหลีกเลี่ยง เวลาพูดในที่สาธารณะเช่นนั้น ปกติ เวลาโดนคนถามว่าทำไมไม่กิน ก็จะตอบโดยใช้คำว่า Fast food แทน แล้วให้เหตุผลเลี่ยง ๆ ว่าเป็นปัญหาส่วนตัว

มีอีกหลายคำ ที่เราพบเห็นในชีวิตประจำวัน คนก็ใช้กันทั่ว จนบางทีเราลืมไปว่า เราอาจไปทำร้ายความรู้สึกคนอื่น

อย่างคำว่า 'บ้านนอก' รี่เคยพูดหลุดปาก เล่าให้ม๊าฟังว่า คนนี้มาจากบ้านนอก เจตนาไม่ได้ดูถูกเขาอะไรทั้งสิ้น ก็พูดตามปกติ แต่โดนเตือน แล้วจำฝังใจ ไม่เคยใช้อีกเลย จะใช้คำว่า 'ต่างจังหวัด' แทน

เคยมีอาจารย์คนหนึ่ง สอนหนังสือในห้องบรรยายรวมขนาดใหญ่คนเป็นพัน แกเล่าเรื่องอะไรไม่รู้ให้นักศึกษาฟัง แล้วมีมุขตบท้ายทำนองว่า 'ลาวจริง ๆ' เพื่อให้ฟังกัน ขำ ๆ ฮา ๆ ก็ขำกันทั้งห้องจริง

แต่ลองคิดดูสิค่ะว่า ถ้าเราเป็นคนเชื้อชาติลาว นั่งฟังอยู่ในห้องนั้นมันเจ็บจี้ดแค่ไหน? และมันเป็นเรื่องขึ้นมา จากเรื่องไม่เป็นเรื่อง ก็เพราะมีนักศึกษาแลกเปลี่ยนจากประเทศลาว อยู่ในห้องบรรยายนั้นด้วย

 

..................................

 

แล้วเคยเจอไหมคะ พวกประเภท ประโยคสุดแสนจะทำมะด้า ธรรมดา มีแต่วาจาสุภาพ แต่ถ้าคุณเอาประโยคนี้ไปวางหน้ากระจก reflection ที่ออกมา มันจะเหมือนเป็นลำแสงเลเซอร์ ยิงคนรอบด้านอะค่ะ

ในกระทู้ที่ว่า คนม้าพูดคุยกับคุณเจ้าของกระทู้ ตอนแรก ๆ ก็ทักทายถามคุณเจ้าของกระทู้ว่า ไปแต่งหน้าที่ไหนมา คุณเจ้าของกระทู้ก็ตอบว่า

''แต่งแถวที่ทำงานค่ะ พอดีงบพวกเราน้อยค่ะ ก็เลยสวยได้เท่านี้ค่ะ''

คิดว่าคุณเจ้าของกระทู้ ไม่ได้มีเจตนาอะไรไม่ดีทั้งนั้น เพราะไม่งั้นคงไม่เอามาเล่า คงไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าพูดแบบนี้ reflection ของประโยคมันไปแทงคนอื่นได้ ในความรู้สึกรี่ ถ้าตัวเองเป็นช่างแต่งหน้ามีชื่อ มาแต่งหน้าให้คนอื่นอยู่ในงาน เจอประโยคนี้เข้าไป ก็ตะหงิดอยู่เหมือนกันค่ะ

 

..................................

 

บางคนอาจจะรู้สึกว่า ทำไมต้องระมัดระวังคำพูดอะไรกันโอเว่อร์เกินขนาดนั้น

การระวังที่จะไม่พูด กับการระวังที่จะปล่อยวาง ไม่ถือสา ไม่รู้สึกเจ็บปวดกับคำพูด อันไหนมันทำกันง่ายกว่าอะคะ?

อยู่ร่วมกันในสังคม ถนอมน้ำใจกันได้ ถนอมน้ำใจกันดีกว่าค่ะ สังคมมันคงน่าอภิรมย์มากขึ้นและคงมีปัญหาน้อยลง เพราะถ้าลองมองดี ๆ ปัญหาส่วนใหญ่ที่เกิด ไม่ว่าเรื่องอะไร ตัวปัญหาจริง ๆ ไม่เท่าไร แต่ที่กลายเป็นลงเหว ลงนรก ก็ล้วนแต่วาจาพาไปทั้งนั้น

รี่เองก็ใช่ว่า จะพูดจาอะไรดีมาก พูดจากสุนัขไม่รับประทานก็เยอะค่ะ แต่ก็ต้องคอยสังเกต คอยเรียนรู้ไว้เป็นบทเรียนค่ะ หรือไม่ก็ปลอดภัยไว้ก่อน ด้วยการไม่พูดเลย เจอคนไม่สนิทคุ้นเคย ไม่ค่อยอยากจะพูดมาก รู้สึกว่า คนเรายิ่งพูดมาก ยิ่งละเลยสิ่งที่พูดเข้าเท่านั้น เอามันส์เข้าว่า ความจริงของสาระเริ่มหาย วาจาเริ่มไม่ระมัดระวัง

 

..................................

 

ไปละค่ะ ท่านผู้ชม กลับไปนั่งเกาะติดเวทีมวยต่อดีกว่า ^o^

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic