A Lesson From Seville

 

 

 15th June 2006

ร้าน Burger King, Seville

 

เมื่อวานจิตตก ฉันถามตัวเองว่า มาทำไมที่นี่ ทำไมอะไร ๆ ดูไม่เหมาะกับฉันไปหมด ทำไมฉันไม่กลับบ้านไปซะ แต่เช้าวันนี้ ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่ดีขึ้น ฉันนั่งรถเมล์สาย 6 ที่ดูตามแผนที่ก็งง ไม่รู้ว่ามันจะไปโผล่ส่วนไหนของเมืองกันแน่ ปรากฏว่า มันแล่นผ่านอาคารครึ่งวงกลมที่ใหญ่โตตระการตามาก

 

 

 

 

 

 

ใช่แล้ว .... Plaza de España

ฉันลงจากรถเมลล์ เดินเข้าไปดู ทันทีที่เห็นแสงแดดยามเช้าที่ทอดจับยอดโค้งทั้งหลาย มันเป็นภาพที่ฉันประทับใจมาก ฉันเหมือนได้ตอบคำถามตัวเองแล้วว่า มาทำไมที่นี่ จำความตั้งใจของฉันแต่แรกขึ้นมาได้แล้ว

ฉันอยากมาเห็นสถานที่งดงามทั้งหลาย อยากได้อารมณ์แห่งความประทับใจ ตื้นตันใจเมื่อได้เห็นสิ่งเหล่านั้น เฉกเช่นสิ่งที่ฉันรู้สึกในยามเช้าวันนี้แล

 

--- จากข้างหลังโปสการ์ดใบหนึ่งที่รี่เขียนส่งถึงตัวเอง

 

 

........................................

 

วันนี้ หยิบโปสการ์ดใบนี้ขึ้นมาอ่าน พออ่านจบ รู้สึกได้ความคิดอะไรบางอย่าง เลยหยิบเอามาเขียนบันทึกไว้หน่อย

 

 

 

รู้สึกว่า ตัวเองมีข้อดีอยู่อย่าง คือ เป็นคนที่ขยันเขียนนู่นเขียนนี่ ไม่ว่าจะเป็นไดอารี่ travel journal หรือ โปสการ์ด เพื่อบันทึกอารมณ์ ความคิด ความรู้สึกของตัวเองในขณะนั้น

ทุกครั้งที่เบื่อ ไม่รู้จะทำอะไรดี ชอบกลับไปอ่านพวกเรื่องราวเหล่านี้ แล้วหลายครั้งมาก ที่รู้สึกได้แง่คิดกลับไปใช้กับเหตุการณ์ปัจจุบันที่เจออยู่

จริง ๆ แล้ว เหตุการณ์ในชีวิตคนเรา มันก็เกิดขึ้นซ้ำซากละเนอะ ตัวละคอน สถานการณ์ สถานที่ อาจเปลี่ยนไป แต่พล็อตเรื่องหลักแล้ว บางทีก็ว่ายวนเวียนกลับมาหาเราอยู่เลยนั่นแหละ

........................................

 

And on a gloomy Sat night like tonight, whatelse would make me feel better than a cuppa and writting postcards to my friends?

 

 

รอรับกันนะครับ พ่อแม่พี่น้อง ^^

 

Manhã de Carnaval

ทำนอง Luiz Bonfá
เนื้อร้อง Antonio Maria
ขับร้อง Astrud Gilberto

 

เกี่ยวกับเพลง

เพลงในหน้าก่อน กับเพลงในหน้านี้ เป็นเพลงเดียวกันค่ะ เพียงแต่ในหน้าก่อน มีแต่ทำนอง เพราะอยากเน้นให้ได้ยิน ความพริ้วไหวของดนตรี ส่วนวันนี้ อยากเน้นให้ได้ยินเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของ Astrud ที่เมื่อไรก็ตามที่คุณได้ยินเธอร้อง จะรู้สึกเหมือนเธอกำลังนั่งอยู่ในห้องนั้นกับคุณ แล้วกำลังขับร้องเพลงให้คุณฟัง รู้สึกไหม?

โอ้ ต้องบอกก่อน เดี๋ยวเข้าใจผิดกัน เพลงนี้ไม่ได้เป็นภาษาสเปน แต่เป็นโปรตุเกส เพราะเป็นเพลงมาจากบราซิลค่ะ

เพลงนี้เคยขึ้นเพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่อง Black Orpheus ในปี 1959

 



Sheradia
28 ม.ค. 2550
เวลา 01:25 น.

เห็นเสาแล้วสงสัยว่าทำยังไงเพราะว่าดูเหมือนเป็นอิฐ แล้วแกะสลัก ปกติไม่เคยเห็นคนแกะสลักอิฐเลยครับ
000644
28 ม.ค. 2550 เวลา 03:29 น.
อยากไปสัมผัสความรู้สึกที่ทอดสายตาผ่านประติมากรรมเหล่านี้บ้างจังค่ะ

เพลงเร้าอารมณ์มากค่ะ
001023
28 ม.ค. 2550 เวลา 20:26 น.
ทั้งรูปก็งาม ทั้งเพลงก็เพราะ เหมาะสมกันจริง ๆ ครับ หวังว่าสักวัน

จะได้ไปเยือนเหมือนกันครับ
C.A.B.
28 ม.ค. 2550 เวลา 21:27 น.
อะน่ะ รี่ก็ว่าแบบนั้นแหละ เพลงมันเค้าเข้า ชอบมากเลยเพลงนี้ ทั้ง ๆ ที่รี่ก็สุดแสนจะมั่ว เพราะมันไม่ใช่สแปนิชสักกะหน่อย :P แต่ทำไมรู้รู้สึกมันได้อาร้มอารมณ์แบบ andalucia ไม่รู้

นึกถึงที่พี่ปูเคยพูดว่า ถ้าไปยืน Alhambra พี่ปูจะเอาเพลงของ Tarrega ไปเปิดด้วยเวลาเดิน

ดังนั้น ถ้าได้ไปยืน อย่าลืมนึกถึงเพลงนี้ค่ะ ถ้ารี่ได้กลับไปอีกครั้งหนึ่ง รี่ก็คงมีเพลงนี้ก้องในหัวเหมือนกันเวลาเดินเนอะ
002653
28 ม.ค. 2550 เวลา 21:48 น.
ไม่รู้ว่าคุณรี่จะเป็นเหมือนผมไม๊ เวลาที่เราได้ยินเพลงที่เคยฟังในสถานที่ไหน หรือฟังกับใครพอได้ฟังอีกที ใจมันคอยจะคิดไปถึงบรรยากาศ และคน ๆ นั้นทุกที แล้วอีกอย่างคือหนังสือบางเล่ม เวลาที่หยิบขึ้นมาอ่าน ใจมันคอยจะคิดถึงบรรยากาศ และคนที่ใหหนังสือ้เรามาด้วย



ป.ล. พออ่านข้อความตอนนี้ของคุณรี่ ทำให้ผมนึกถึงหนังสือที่ได้มาเล่มนึง

ชื่อ *จดหมายรักของยาขอบ* ไม่รู้ว่าทำไม

อยากให้คุณรี่ได้อ่านจังเลย ผมคิดว่ามันเข้ากับไดอารี่นี้มาก ๆ เลยครับ
C.A.B.
28 ม.ค. 2550 เวลา 23:14 น.
สวยจังเลยค่ะ .. ชอบโค้งๆด้วย สวยทั้งภาพสี กับ ภาพโทนซีเปีย(ใช่ชื่อนี้หรือเปล่า) ..

กับคำถามว่าฉันมาทำอะไรอยู่ที่นี่ .. เกิดกับตัวเองบ่อยเหมือนกันค่ะ ยิ่งช่วงหลังๆถี่เกินนับแล้ว :( พูดไปก็ไม่เข้าใจว่าทำไมสมัยก่อน มองไปทางไหนก็มีแต่แสงสว่าง
001698
28 ม.ค. 2550 เวลา 23:17 น.
>__________<

สวยมากมาย
001962
28 ม.ค. 2550 เวลา 23:32 น.
คุณ C. A. B

อารมณ์นั้น ส่วนใหญ่จะเป็นกับเพลงค่ะ เพลงโปรด ๆ ส่วนใหญ่มีที่มา มีเหตุว่า ทำไมถึงหลงรักเพลงนั้น มีความทรงจำเกี่ยวพันกับมัน ได้ฟังกี่ที กี่ที มันทำให้หวนนึกถึงอะไรบางอย่าง

ส่วนหนังสือ เนื่องจากส่วนใหญ่หามาเอง ไม่มีคนให้ รี่เลยไม่ค่อยได้มีความทรงจำอะไรมากเท่าไร ถ้าอ่านแล้วประทับใจ ก็จะประทับใจเรื่องราวในหนังสือเล่มนั้นมากกว่า

คุณทำให้รี่นึกถึง พี่จูน มิตรรักแฟนเพลงไดอารี่เล่มนี้มากถึงมากที่สุด ยิ่งเรื่องแนะนำหนังสือให้รี่อ่าน ยิ่งเหมือนพี่จูนมาก ^o^

เรื่องจดหมายรักของยาขอบ รี่เคยเห็น เพราะรู้สึกน้องชายเขาอ่าน แต่ตัวเองไม่เคยอ่านค่ะ แล้วก็่ต้องสารภาพว่า ไม่เคยอ่านนิยายของยาขอบ สักกะเรื่อง!!! โอ๊ย พูดแล้วอายจัง :( คือรี่อ่านนิยายไม่มากเหมือนพวกนักอ่านตัวยงคนอื่น ๆ ถ้านิยายรุ่น ๆ ยาขอบนี่ รี่อ่านแค่ของศรีบูรพา แถมอ่านไม่กี่เรื่องอีกต่างหาก

เหมือนที่พูดไว้กับพี่จูน กลับเมืองไทยเมื่อไร รี่จะไปตั้งหน้าตั้งตาหามาอ่านเนอะ รวมทั้งเรื่องที่คุณแนะนำด้วย เดี๋ยวรี่จะจำไว้ แล้วหามาอ่านนะ

ขอบคุณที่แนะนำ :)


002653
28 ม.ค. 2550 เวลา 23:54 น.
คุณรี่ครับ เรื่องหนังสือที่ผมแนะนำนั้นไม่ได้เป็นนิยายครับ

แต่เป็น จดหมายรักในชีวิตจริง ๆ ของยาขอบที่เขียนถึงผู้หญิง ต่างคน ต่างกรรม ต่างวาระ มีประมาณ 700 ฉบับ

ยาขอบในเวลาระยะหลังของชีวิตได้ติดตามและขอคืนจากผู้หญิงที่เขา

ได้เคยคบหา รวมไปถึงจดหมายตอบโต้

ระหว่างกันและกันด้วย แต่ผมคิดว่าคงไม่มีพิมพ์ออกมาใหม่แล้วละครับ

เพราะว่า เป็น แรร์ไอเท็ม เนื่องจากการพิมพ์ในครั้งแรกเป็นการแอบหยิบ

มาโดยพลการ ของคนใกล้ชิดในตอนที่ย้ายบ้านเพราะยาขอบเสียชีวิตใหม่ ๆ ในตอนหลังทายาทของยาขอบรู้เข้า จึงระงับไป เท่ากับว่าได้พิมพ์ครั้งเดียวและจะไม่พิมพ์ออกมาอีกแล้วครับ

ยังไงถ้ากลับมาที่เมืองไทย ถ้าสนใจยินดีให้ยืมครับ(เป็นจดหมายที่ผมเข้าใจคำว่า ใจละลายเลยละครับ โรแมนติคมาก)



ป.ล. ถ้าผมทำบล็อคของตัวเองเสร้จเมื่อไหร่ จะลองลงตัวอย่างหนังสือให้ลองอ่านดูครับ
C.A.B.
29 ม.ค. 2550 เวลา 00:18 น.
That ABSOLUTELY arouses my curiosity!!!

เป็นการแนะนำหนังสือที่ประสบความสำเร็จมาก!!!

รี่กำลังง่วง ๆ ซึม ๆ อยู่ ตาสว่างเลย

แต่ว่าหน้าแตกเลยอ่ะค่ะ ตอนแรกรี่นึกว่าเป็นนิยาย -_-' อย่างที่บอก ไม่ค่อยรู้จักงานของยาขอบเท่าไร แย่จัง ขออภัย

ค่ะ ไว้เดี๋ยวจะไปตามอ่านจากบล็อคของคุณ ขอบคุณมาก ๆ ที่อธิบายให้ฟังค่ะ
002653
29 ม.ค. 2550 เวลา 00:28 น.
คุณรี่ครับ ตอนนี้หนังสือที่ว่าอยู่ในมือผมอยู่

คือจะพูดยังไงดีละครับ คือผมเข้าใจละครับว่าเป็นไดอารี่ส่วนตัวของคุณรี่

ทางผมจะเข้ามาเจ้ากี้เจ้าการมากไปก็ไม่ดี

แต่ว่านิสัยเสียของผมเวลาติดลม ถ้าไม่ได้เล่ามันจะติดอยู่ในใจไปทั้งวันเลยละครับ

ถ้าไม่รังเกียจขอเล่าบางตอนต่อได้ไหมครับ

จาก ผู้ชายที่นอนไม่หลับและเกรงใจคุณรี่



ป.ล. ขอสารภาพตามตรงนะครับ ว่าเป็นมนุษย์หลงยุค เพราะ E Mail และ MSN ยังใช้ไม่เป็น กำลังหัดอยู่ทั้ง ๆ ที่ อายุก็มากแล้ว E Mail ก็เพิ่งมาหัดสมัครเมื่อเร็ว ๆ นี้ ก็เลยต้องคุยกับคุณรี่วิธีนี้ละครับ
C.A.B.
29 ม.ค. 2550 เวลา 01:00 น.
อ่ะฮะ ตามสบายเลยคุณ ร้อยวันพันปีรี่จะเปิดคอมเมนต์ เล่าไปเลยค่ะ รี่ก็อยากฟังเหมือนกัน คืนนี้ วันอาทิตย์ยิ่งหดหู่ หดหู่อยู่ เปลี่ยนบรรยากาศก็ดีค่ะ

แหม เสียดายมาก ที่พี่จูนไม่อยู่ ไม่งั้น คุณคงจะได้เจอคนที่ appreciate อะไรแบบนี้ ยิ่งกว่ารี่มาก ๆ

รอฟังค่ะ ^o^
002653
29 ม.ค. 2550 เวลา 01:07 น.
ครั้งนึง ยาขอบ เคยเขียนเกี่ยวกับผู้หญิงที่ตนเองกำลังมีปฎิสัมพันธ์อยู่

ด้วย โดยสถานภาพของยาขอบ อายุ 32ในขณะนั้นเพิ่งแยกกันอยู่กับภรรยา โดยมีทั้งหมด 4 คน ฝ่ายหญิง อายุ 22 การศึกษาสูง ฐานะทางสังคมดี มีผู้ฝากให้ยาขอบสอนการประพันธ์



คัดตามหนังสือเลยนะครับ



*จดหมายรักมีตั้งปี๊บ จะจุดอารมณ์ให้คุขึ้นด้วยไฟสวาท

อ่านเรื่อยมาทีละราย จนมาพบรายที่

ข้าพเจ้าอายุ 32 และเธอเพิ่ง 20 กำลังสะพรั่งด้วยแตกเนื้อสาว ได้พบยอดรักอีกครั้ง หลังจากสิบปีก่อน

ที่บังอาจรักผู้หญิงที่แก่กว่า เมื่อครั้งตัวอายุ 22

*รู้ไหมคะ ทำไมดิฉันถึงรักคุณ* สหายที่เป็นผู้ชายขอถามหน่อย เป็น

ปัญหาที่ง่ายนัก แต่ถ้าเป็นท่าน ท่านจะตอบอย่างไร เด็กสาวอายุก็เยาว์แคนี้ ถามเอาเสียผู้ชาย อายุ 32 ตอบไมได้

เราไม่ใช่คนรูปสวยรวยทรัพย์ หาคำตอบไม่พบว่าเหตุไฉนเธอจึงมารักเรา

จึงตอบอย่างโง่ที่สุดแต่เป็นความจริงที่สุด คือ *ไม่ทราบ*

ถ้างั้นก็ขอให้ทราบ เธอปล่อยโฮออกมา ดิฉันรักคุณเพราะไม่รักตัวเอง พิลาปรำพันเป็นการใหญ่หลวง *เมียมีอยู่ด้วยกันถึงสี่คน ยังมาเกี้ยวเขาได้นะ ใจคอ

จริงของเธอ ข้าพเจ้ารับ มือไม่ได้สั่นเมื่อจุดบุหรี่สูบ แต่

อารมณ์สั่นและจิตหวั่นไหว สะท้านสั่นไปทั่วสรรพางค์กาย เรา

ไม่ควรเอาตัวอันมัวหมองนี้ ไปแปดเปื้อนกับความบริสุทธิ์ของสาวงาม

*ฉันอยากจะเลิกรักคุณถ้าฉันเลิกได้ แต่นี่ใจมันไม่ยอมเลิก ขอให้ฉันได้รักคุณต่อไปเถิด ชีวิตเราจัดมันเองไม่ได้ เพราะพระเบื้องบนท่านจัด ทำไมคุณไม่โตเป็นสาวให้ฉันรักเป็นคนแรกเสียเมื่อฉันอายุ 22 เล่า
C.A.B.
29 ม.ค. 2550 เวลา 01:32 น.
ชอบมากคือ ที่ยาขอบว่า ไว้ว่า

'ตอบอย่างโง่ที่สุด แต่เป็นความเป็นจริงที่สุด คือ ไม่ทราบ'

คมคายค่ะ

แต่่สำหรับรี่ ที่กินใจกว่า คือ

"ฉันรักคุณ เพราะฉันไม่รักตัวเอง"

ไม่รู้มันควรจะเป็นอารมณ์โรแมนติกหรือเปล่า แต่เจอประโยคคำตอบของคนผุ้หญิง รี่นั่งฮาเกือบตกเก้าอี้อ่ะค่ะ เป็นคำตอบที่สุดยอดจริง ๆ
002653
29 ม.ค. 2550 เวลา 01:44 น.
คุณรี่ครับ คิดว่าถ้าเป็นจริงอย่างที่ยาขอบพูดตอนท้ายเรื่อง

ที่ว่า ทำไมคุณไม่โตเป็นสาวให้ฉันรักคุณเป็นคนแรก

เสียเมื่อฉันอายุ 22 เล่า ถ้าสมมุติเป็นจริงคุณรี่คิดว่ายาขอบจะหยุดที่ผู้หญิงคนนี้หรือเปล่าครับ

ส่วนตัวขอตอบในฐานะผู้ชาย ผมว่าเขาน่าจะหยุดที่ผู้หญิงคนนี้ได้นะครับ

เพราะยาขอบผิดหวังรักครั้งแรกตอนอายุ 22 กับพี่เมียตัวเอง ซึ่งคล้ายกับผู้หญิงคนนี้มาก ถ้าตอบในส่วนตัวของผมถ้าเป็นผู้หญิงที่ใช่สำหรับเรา

ก็เหมือนจิ๊กซอวละครับไม่สามารถหาชิ้นอื่นมาแทนได้

จาก คนที่มาขอยื่นใบสมัครเป็นเพื่อนใหม่คุณรี่อีกคนหนึ่ง
C.A.B.
29 ม.ค. 2550 เวลา 01:57 น.
ชักมันส์ค่ะ

ความคิดเห็นส่วนตัวเลยนะคุณ ไม่เห็นด้วยค่ะ

ชีวิตคนเรา บางทีมันมีเหตุอะไรที่สุดจะหักห้ามให้มันเกิด มันก็เกิดขึ้นมาเยอะแยะมากมาย สิ่งที่เคยคิดว่าใช่ มันไม่จำเป็นต้องใช่ตลอดไป อย่างที่ทางพระว่า ทุกอย่างในโลกล้วนไม่จีรัง อย่าไปยึด อย่าไปติดมาก

อย่างกรณีของยาขอบ รี่ก็ไม่คิดว่า ถ้าเขาเจอคุณผู้หญิงคนนั้นตั้งแต่รักแรก แล้วสุดท้ายแล้วเขาต้องหยุดที่ผู้หญิงคนนี้ หรือแม้แต่คุณผุ้หญิงก็เช่นกัน สิ่งที่เธอคิดว่า วันนี้เธอรักผู้ชายคนนี้มากที่สุด มันไม่มีอะไรมารับประกันความแน่นอนได้ว่า อีกสิบปี อีกร้อยปี ทุกอย่างจะเป็นเหมือนเดิม

ปล. แต่ยาขอบนี่สุดยอดจริง ๆ พอเดาได้แล้วว่า ต้นแบบ 'จะเด็ด' นี่มาจากไหน -_-'
002653
29 ม.ค. 2550 เวลา 02:09 น.
คุณรี่ครับ คำตอบของคุณรี่ ทำให้ผมนึกถึง หนังเรื่อง จุงกิงเอ็กซเพรส ของ หว่อง กา ไว

ตอนที่เหลียงเฉาเหว่ย พูดกับตัวเอง ว่าการจะเป็นคนที่ใช่จะต้องมาในเวลาที่ใช่

บางครั้งบางคนไม่ใช่แต่มาในเวลาที่เราต้องการใครสักคนนึง

แต่บางคนเป็นคนที่ใช่แต่มาในเวลาที่เรายังไม่พร้อม



ส่วนเรื่องของยาขอบ ที่เล่าไปแค่ออเดริฟ์ ส่วนเมนคอรส์ ที่ว่าใจละลายยิ่งกว่านี้อีกครับ ปกตินิสัยของผู้ชายจะหมั่นไส้ หรือ แหวะ เวลาได้ยินสำนวนจดหมายรักผู้ชายคนอื่น ๆ ว่าลิเก ว่าไม่เข้าท่า แต่ของยาขอบนี่ผมยอมรับเลยครับว่าคารมเป็นเยี่ยมจริง ๆ ถ้าคุณรี่สนใจไว้ผมจะเขียนลงให้คุณรี่อ่านอีกครับ



จาก คนที่กำลังมันส์เหมือนกัน



ป.ล. ชอบหนังของหว่องกาไวไหมครับ
C.A.B.
29 ม.ค. 2550 เวลา 02:25 น.
>> การจะเป็นคนที่ใช่จะต้องมาในเวลาที่ใช

^
ถูกต้องค๊าบบบ

ถูกต้องซะยิ่งกว่าถูกต้อง

ชีวิตมนุษย์ มันช่างหากยากที่อะไร อะไร มันจะลงตัวเสมอไปค่ะ แต่นี่ละค่ะ คือความน่าสนใจของชีวิต เพราะความกำหนดไม่ได้ของมัน

ชอบหนังของหว่อง กา ไหว ไหม?

เหอ เหอ ไม่อยากตอบเลยคุณ พูดแล้าอายมาก ไม่เคยดูสักกะเรื่อง!!!

รี่ว่า มีคนนึกไม่ถึงเยอะ นึกว่า ต้องเคยดูแน่ ๆ เพราะเห็นรี่เคยลงเพลงจากเรื่อง In The Mood For Love ของเขา พูดถึงเรื่องนี้แล้ว เมื่อคืน เพิ่งเสริชหารายละเอียดอยู่เลย ว่าจะให้ที่บ้านส่งมาให้ เพราะชักอยากดูแหะ


เคยได้ยินชื่อหนังของเขาหลายเรื่อง แต่ไม่รู้ทำไม๊ ทำไม ไม่เคยดูก็ไม่รู้ ยิ่งช่วงหลัง ๆ มานี่ ดูหนังน้อยมาก

เรื่องนี้ของยาขอบ จริง ๆ สนใจมากค่ะ แต่ไม่เป็นไรค่ะคุณ ลำบากเปล่า ๆ มานั่งพิมพ์ เดี๋ยวไว้รี่กลับบ้านเมื่อไร ไปหาอ่านดีกว่าค่ะ

สำนวนยาขอบนี่ น้องชายก็ชอบเหมือนกัน เห็นเขาก็อ่านหลายเล่มอยู่เหมือนกัน ชอบมาชวนให้อ่าน แต่เมื่อก่อนไม่ค่อยสนใจเท่าไร

:)
002653
29 ม.ค. 2550 เวลา 02:39 น.
คุณรี่ครับ ไม่เคยดูหนังของ หว่อง กา ไว ไม่แปลกหรอกครับ เจอเคสของผมดีกว่า

จำได้ว่าตอนแรกทได้ดูหนังเรื่อง จุงกิงเอ็กซเพรส อยู่ในอารมณ์เซ็ง ๆ เหงา ๆ

เจอชื่อไทยหนังเรื่องนี้ ขอโทษครับตั้งมาเฉยเลย *ผู้หญิงผมทองหัวใจฟัดโลก* หยิบมากะว่าหนังบู๊แน่นอน พอดูเสร็จ

เลยกลายเป็นชอบความเหงาแบบคลาสสิค

อขงหนังขึ้นมาทันทีเลยครับ

พอจะหาเรื่องต่อมา Fallen Angel ถามคนขายตั้งนาน ไม่รู้เรื่องพอค้นจนเจอ โอ้พระเจ้า ตั้งมาได้ยังไง *นักฆ่าตาชั้นเดียว* เซ็งเลยครับ

รบกวนคุณรี่มาตั้งนานยังไงต้องขอบคุณมากเลยครับ

ที่ยอมทนความฟุ้งซ่านของคนจิตตกนอนไม่หลับคนนี้

ขอบคุณมาก ๆ เลยครับ หวังว่าจะได้ชมภาพสถานที่งาม ๆ เพลงเพราะ ๆ จากคุณรี่อีกนะครับ

จาก ผู้ชายฟุ้งซ่านในคืนเหงา ๆ



ป.ล. ตอนนี้กรุงเทพกลับมาหนาวใหม่อีกรอบแล้วนะครับ
C.A.B.
29 ม.ค. 2550 เวลา 02:56 น.
555

โอ๊ย ขำมากคุณ

อ่ะน่ะ เชื่อหนังแต่ละเรื่อง เห็นด้วยว่า ตั้งมาได้ไงกันเนี่ย -_-'

ไม่เป็นไร ไม่ได้รบกวนอะไร รี่ก็สนุกกับการคุยด้วยอ่ะค่ะ

ราตรีสวัสดิ์คุณ นอนหลับฝันดี
002653
29 ม.ค. 2550 เวลา 03:04 น.
เค้าว่ากันว่า

ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของคนเราคือ

การตกหลุมรักใครสักคน

การได้จูบครั้งแรก

การได้หัวเราะจนท้องแข็ง

การได้อ่านจดหมายเก่าในวันว่าง

การได้ใช้เวลาว่าง ๆ ในที่แสนงาม

การที่ได้ฟังเพลงที่ชอบทางวิทยุ

การได้นอนฟังเสียงฝนตก

เมื่อเวลาที่เราอาบน้ำเสร็จใหม่ ๆ แล้วเจอผ้าเช็ดตัวอุ่น ๆ

การได้รับโทรศัพท์จากใครสักคนที่ไม่ได้เจอเขาบ่อยนัก

การเจอเงินที่ตัวเราเองซ่อนไว้ตั้งนานแล้ว

การคุยโทรศัพท์เป็นชั่วโมงกับคนที่เรารัก

การยิ้มโดยไม่ต้องมีเหตุผล

การถูกชมอย่างกระทันหัน

การตื่นขึ้นมาแล้วนึกได้ว่ายังนอนต่อได้อีกตั้งชั่วโมงแหนะ

การฟังเพลงที่ทำให้นึกถึงคนพิเศษของเรา

การได้เป็นส่วนหนึ่งของทีม

การได้เพื่อนใหม่

การที่รู้สึกเหมือนมีผีเสื้อบินว่อนในท้องเวลาเจอหน้าใครคนนั้น

การผ่านช่วงเวลานึงไปได้พร้อมกับเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ

การที่ได้เห็นคนที่คุณชอบมีความสุข

การได้ใส่เสื้อของคนที่เราชอบทั้ง ๆ ที่กลิ่นของเค้ายังกรุ่น ๆ อยู่

การได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้งแล้วรู้สึกไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย

การได้มองท้องฟ้ายามโพล้เพล้

การที่ใครสักคนมาบอกรักเรา

ที่สุดคือการได้รู้ว่าเราเป็นที่รักของคนที่เรารัก

คุณรี่ครับ จากข้อความข้างบนคุณรี่พบความสุขไปกี่แบบแล้วครับ

ส่วนของพบแค่เข้ามาดูไดอารี่ของคุณรี่ก็มีความสุขไปตั้ง 4 แบบแหนะครับ



จากคนที่รบกวนคุณรี่เมื่อคืน

C.A.B.
29 ม.ค. 2550 เวลา 23:11 น.
เคยได้ยินอันนี้แล้วอะค่ะ ขำบางอันอ่ะ อาทิเช่น

>> ใส่เสื้อของคนที่เราชอบทั้ง ๆ ที่กลิ่นของเค้ายังกรุ่น ๆ

โหย สยองขวัญอ่ะ ยิ่งเจอประเภทกลิ่นแรง ๆ ด้วยนี่ แบบอาจตายก่อน มีความสุขได้นะคุณ

555
002653
30 ม.ค. 2550 เวลา 00:37 น.
คุณรี่ครับ โดยพื้นฐานจากประสบการณ์ของผมแล้ว

เรื่องกลิ่นนี้แล้วแต่รสนิยมจริง ๆ นะครับ

แต่โดยทั่วไปของผู้ชายมักไม่ค่อยรังเกียจกลิ่นตัว

ของคนที่เรารักหรอกครับ ไม่รู้เป็นเพราะว่า

ประสาททางการดมกลิ่นเราสู้ฝั่งผู้หญิงไม่ได้ หรือความรักบังตาก็ไม่รู้นะครับ



จาก รินตินติน
C.A.B.
30 ม.ค. 2550 เวลา 00:43 น.
ป.ล. ได้ข่าวว่าผู้คนทางฝั่งยุโรป ไม่ค่อยได้อาบน้ำ ไม่ทราบว่าเวลาขึ้นรถประจำทาง หรือรถไฟแน่นกลิ่นเป็นยังไงบ้างครับ



จากหมาแก่ขี้สงสัย
C.A.B.
30 ม.ค. 2550 เวลา 00:47 น.
C. A, B.

I have something to discuss with you.

Could you check your email please?

Thx
002653
30 ม.ค. 2550 เวลา 02:06 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic