When a mistake is dearly welcome

 

ใครเคยดูภาพยนตร์เรื่อง Forget Paris บ้างคะ?

 

 

มันมีฉากหนึ่งในภาพยนตร์ที่รี่ชอบ เป็นตอนที่พระเอก เหลือเวลาไม่มากในปารีส เพราะกำลังจะบินกลับไปอเมริกาทำงานต่อ หลังจากจัดงานศพของพ่อเสร็จ พระเอกกับนางเอก เลยไปเดินเที่ยวกันในปารีส และแน่นอนว่า หนึ่งในสถานที่ที่ไปคือ หอไอเฟล

พระเอกอยากถ่ายรูปคู่กับนางเอกโดยมีหอไอเฟลเป็นฉากหลัง เลยวานให้คนที่เดินผ่านไปมาถ่ายให้ พระเอกบอกคนถ่ายให้ถ่ายติดหอไอเฟลให้หมดนะ

และแล้วพระเอกก็ได้รูปคู่กับหอไอเฟลไปชื่นชมสมใจไว้ติดประดับที่โต๊ะทำงาน โดยในรูป เราจะเห็นหอไอเฟลทั้งหอ ส่วนตัวพระเอก มีแค่หน้าผากประดับเป็นติ่งอยู่ข้างล่างรูป

มันเป็นฉากที่รี่ฮามาก เลยชอบ  แต่ว่า รายละเอียด อาจจะมีผิดพลาดบ้างนะค่ะ เพราะรี่ดูเรื่องนี้ นานแสนนานมากแล้ว ... It's been a long, long time ;)

 

.....................................

 

เวลารี่เดินทางคนเดียว ส่วนใหญ่ก็ถ่ายรูปวิวเป็นหลัก เพราะรู้สึกว่า เวลามีรูปคนเข้ามายืนยิ้มแป้น มันดูตลกไงไม่รู้ แถมยังบดบังความงามของสถานที่อีก

แต่ก็มีหลายครั้ง ที่นึกอยากมีรูปถ่ายติดกับสถานที่บ้าง ซึ่งก็อาศัยไหว้วานคนนู้นคนนี้ ช่วยถ่ายให้หน่อย แต่จากประสบการณ์ รูปส่วนใหญ่ที่อาศัยคนผ่านไปผ่านมาถ่ายให้ จะออกมาห่วย เนื่องจากคนถ่ายเขาก็ไม่ค่อยใส่ใจในการถ่ายเท่าไร หรือบางคนก็ไม่คุ้นเคยกับกล้องของเรา ก็เลยยิ่งทำให้รี่ไม่ค่อยสนใจจะถ่ายรูปตัวเอง

ครั้งที่ไปเที่ยว Alhambra ตอนที่รี่ยืนอยู่บริเวณลาน Patio del Cuarto Dorado (ดูใน Recuerdos De La Alhambra )  รู้สึกทึ่งกับ façade  ที่เห็นอยู่ตรงข้างหน้ามาก แล้วก็เห็นผู้คนเขาถ่ายรูปกับ façade นี้กัน ก็เลยนึกอยากถ่ายบ้าง

หันซ้าย หันขวา มองหาคนใจดีช่วยถ่ายรูปให้หน่อย ก็ไปเห็นคุณตาคนหนึ่งกำลังยืนยิ้มชื่นชมกับความงามของสถานที่อยู่ ในมือมีหนังสือนำเที่ยวสุดแสนเก่าแก่โบราณ ที่หน้าปกหนังสือ มันช่างไม่ใช่ชื่อไกด์บุ๊คที่เราคุ้นเคยกันในสมัยนี้ (lonely planet, dk, michelin, rough guide, etc.) 

ภาพของคุณตาที่รี่เห็นอยู่ตรงหน้า เหมือนภาพ English traveller ในศตรวรรษที่ 19 หรือไม่ก็ตัวละคอนที่หลุดมาจากนิยายของ E. M. Forster รี่เลยรู้สึกถูกชะตากับคุณตายิ่งนัก ^^

รี่เดินเข้าไปบอกคุณตาให้ช่วยถ่ายรูปกับ façade แล้วก็อธิบายว่ากล้องใช้ยังไง คุณตาก็รับถ่ายให้ รี่ก็เดินไปยืน แต่คุณตาแกงงเงอะงะกับกล้อง ส่วนรี่ก็ยืนยิ้มขำอย่างเดียว ไม่เดินเข้าไปดูอะไรเพราะไม่อยากไปทำให้คุณตารู้สึก embarrassed แกหันกล้องไปทางไหน รี่ก็เดินตาม แล้วในที่สุด แกก็หาทางกด shutter จนได้ แล้วนี่คือรูปฝีมือคุณตา ...

 

 

ทันทีที่เห็นรูป

" อ้าววววว ไหนละ façade? รึคุณตานึกว่าเราอยากถ่ายรูปคู่กับน้ำพุ? รึแกทนเห็นหมูตู้ไปยืนคู่กับ façade ที่งดงามนั่นไม่ได้? เหอ เหอ แม่อยากร้องไห้ :'("

ตอนเห็นครั้งแรก แอบเซ็ง แต่เชื่อไหมว่า หลังจากนั้น รูปนี้กลายเป็นหนึ่งในรูปที่รี่ประทับใจมาก ทั้ง ๆ ที่มันเป็นรูปภาพที่แสนทำมะด๊าธรรมดา

ทุกครั้งที่เห็นรูปนี้ มันไม่ใช่แค่รูปภาพที่รี่มองเห็น แต่ในความคิด จะย้อนไปถึงเหตุการณ์วันนั้น นึกถึงมาดคุณตากับหนังสือไกด์บุ๊คสุดคลาสิก ขำตัวรี่เองกับการช่างสรรหาตากล้อง ขำอาการอึ้งกิมกี่เมื่อเห็นรูปที่คุณตาถ่าย และอดที่จะอมยิ้มไม่ได้ไปเสียทุกครั้ง ...

 

It's Been A Long Long Time

ดนตรี Jule Styne
เนื้อเพลง Sammy Cahn
ขับร้อง Bing Crosby

Kiss me once, then kiss me twice
Then kiss me once again
It's been a long, long time
Haven't felt like this, my dear
Since I can't remember when
It's been a long, long time

You'll never know how many dreams
I've dreamed about you
Or just how empty they all seemed without you
So kiss me once, then kiss me twice
Then kiss me once again
It's been a long, long time

Ah, kiss me once, then kiss me twice
Then kiss me once again
It's been a long time
Haven't felt like this my dear
Since I can't remember when
It's been a long, long time

You'll never know how many dreams
I dreamed about you
Or just how empty they all seemed without you
So kiss me once then kiss me twice
Then kiss me once again
It's been a long, long time
Long, long time

 

เกี่ยวกับเพลง

อะฮ่ะ รี่เป๋อเหร๋อกับยุคสมัยตั้งแต่วันพฤหัส :)

เพลงนี้ ส่วนตัวจะคุ้นกับเสียงของ  Doris Day ค่ะ ชอบเวลาเธอทำเสียงในท่อน Kiss me once, then kiss me twice, then kiss me once again เสียงเธอเส่า ๆ ได้อารมณ์มาก

แต่แท้จริง ดั้งเดิมของเพลงนี้ ต้องร้องโดยคุณปู่ Bing Crosby ค่ะ ที่ร้องจนขึ้นติดอันดับเพลงฮิตในปี 1945 หลังสงครามโลกครั้งที่สองเพิ่งจบหมาด ๆ

ไปนอนแล้วค่ะ ราตรีสวัสดิ์ นอนหลับฝันดีกัน ...

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic