Just a simple woman

 

รี่เป็นคนชอบสนับสนุนให้คนเขียนไดอารี่เก็บไว้ แม้จะเข้าใจว่า การเขียนไดอารี่นั้นเป็นเรื่องความชอบเฉพาะบุคคลสักหน่อย ไม่ใช่ทุกคนจะเขียนไดอารี่ได้ต่อเนื่อง

แต่กระนั้นก็แหละ รู้ทั้งรู้ ก็ชอบชักชวนจัง แล้วส่วนใหญ่ก็จะไปได้ไม่สักกี่น้ำ เขียนกันตามคำชักชวนแรก ๆ แล้วก็เลิกราไป สรุปว่า แวดวงรอบข้างในชีวิตประจำวันของรี่ ไม่ค่อยมีคนชอบขึด ๆ เขียน ๆ

เมื่อวาน มี่เหยื่อรายใหม่มาให้ชักชวนอีกแล้ว รี่ก็พูดถึงข้อดีต่าง ๆ นานาของไดอารี่ แต่ดูก็ไม่ได้เห็นดีเห็นงามด้วยสักเท่าไร พอดีนึกขึ้นมาได้ว่า เหยื่อของรี่คนนี้ เขาอยากมีลูก รี่ก็เลยแนะนำว่า ให้เขียนไดอารี่เก็บไว้ ลูกโตแล้วจะได้หยิบมาอ่าน ลูกจะได้รู้จักตัวเราดีขึ้น

เหตุผลที่รี่อธิบายก็คือ ถ้ารี่กลายเป็นแม่ รี่ไม่อยากให้ลูกรู้จักรี่แค่ในฐานะของความเป็นแม่ แต่รี่อยากให้ลูกได้รู้จักรี่ ในฐานะของมนุษย์คนหนึ่ง ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งและเขาคงได้รู้ตรงนั้นจากการอ่านไดอารี่ที่รี่เขียน

 

...............................

 

ในชีวิตประจำวันของเราทุกคน แต่ละคนล้วนมีบทบาทน่าที่ประจำตัว บางทีเราพบเจอกับใคร เราก็รู้จักเขาในบทบาทหนึ่ง บางครั้งเราแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่า คนที่เราติดต่อ คนที่เราคุยด้วยอยู่ทุกวัน จริง ๆ แล้วเขาเป็นยังไง ถ้าบทบาทที่เราเห็นเขาต้องสวมใส่อยู่ทุกวันนั้น ถูกตัดทิ้งไปซะ

อย่างเช่นตอนเราเรียนหนังสือ เราก็เห็นอาจารย์เรา ในฐานะที่เป็นอาจารย์ แล้วอาจารย์เราก็เห็นเราในฐานะที่เป็นนักเรียน ต่างฝ่าย อาจจะไม่เคยเห็นความเป็นมนุษย์ที่แท้จริงของกันละกันเลยด้วย

เช่นเดียวกัน พ่อแม่ของเราเอง ส่วนใหญ่เราก็จะจำแต่ภาพลักษณ์ของความเป็น 'พ่อ' และ 'แม่' มากกว่าที่เราจะเห็นความเป็น 'ผู้ชายคนหนึ่ง' และ 'ผู้หญิงคนหนึ่ง' ของพวกเขา

โดยส่วนตัว รี่รู้สึกดีใจว่า ถึงจุดหนึ่งในชีวิต รี่สามารถที่จะมองเห็นเงาสะท้อน ของ 'ป๊า' และ 'ม๊า ที่ไม่ได้ปรากฏเพียงแค่ความเป็น 'ป๊า' และ 'ม๊า' เท่านั้น

 

...............................

 

มีคนที่เคยรู้จักรี่ในชีวิตประจำวันในบทบาทหน้าที่หนึง วันหนึ่งมาอ่านไดอารี่เล่มนี้ แล้วก็ต้องประหลาดใจ ที่ไม่รู้มาก่อนว่า แท้ที่จริงแล้ว รี่เป็นคนแบบนั้น แบบนี้

แต่ส่วนตัวเองไม่ประหลาดใจเลยสักนิด เพราะรู้ว่า สิ่งที่เป็นในชีวิตประจำวัน มันเป็นภาพแค่ครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งที่เหลือ ก็อยู่ในเรื่องราวที่รี่เขียนลงสู่ไดอารี่นี้นั่นแหละ

ถ้ามีลูก รี่ก็อยากให้เขาอ่าน แล้วเห็นทั้งความดี ความชั่วร้าย ความบ้า อารมณ์ดี อารมณ์ร้าย ความกล้าหาญ ความกลัว ความเข้มแข็ง ความอ่อนแอ และ ทัศนคติในช่วงวัยหนึ่งของรี่ ซึ่งเป็นสิ่งที่รี่อาจไม่ได้ไปแสดงให้เขาเห็นได้ในชีวิตประจำวัน

 

...............................

 

วันนี้ดีใจมาก เจอคุณอุ๋ม ^^ หลังจากคุณอุ๋มอเปหิตัวเอง ไปปลีกวิเวก ค้นหาความสงบในชีวิต

พอดี รี่มี่อีก 'บทเรียนในชีวิต'  ที่เกิดมาหลายอาทิตย์ก่อน ที่อยากเล่าให้คุณอุ๋มฟังมาก

รี่รู้สึกได้เรียนรู้อะไรมากจากเหตุการณ์ที่ว่า แล้วรู้สึกภูมิใจอะไรหลาย ๆ อย่างที่สุดท้าย ตัวเองสามารถแก้ไขได้โดยใช้สติ อันที่จริง อยากจะเล่าให้ม๊าฟังด้วยซ้ำ แต่เนื้อหาบางอย่าง มันทำให้ไม่สะดวกใจ

 

...............................

 

 


Love
ขับร้อง John Lennon

Love is real , real is love
Love is feeling , feeling love
Love is wanting to be loved

Love is touch, touch is love
Love is reaching, reaching love
Love is asking to be loved

Love is you
You and me
Love is knowing
we can be

Love is free, free is love
Love is living, living love
Love is needed to be loved

we are in diaryis.com family | developed by 7republic