พระคุ้มครอง

 

เพิ่งกลับจากไปว่ายน้ำ เจอพี่แอน ถามรี่ว่า ดึกดื่นมานั่งทำงานที่ออฟฟิศ มันไม่อันตรายหรือไง เพราะออฟฟิศรี่มันไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านเท่าไร เนื่องจากเป็นส่วนที่ติดเขตชายแดนของแคมปัส

พูดแล้วก็เลยนึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเจอก่อนมาว่ายน้ำ ทำประสาทเสียไปเหมือนกัน

อย่างที่เคยเล่า ตึกที่รี่ทำงาน มันเป็นตึกกระป๋อง ที่สร้างขึ้นมาอย่างเร่งด่วนหลังจากเหตุการณ์ไฟไหม้ แล้วมันก็ไม่มีห้องน้ำในตัว รี่จะต้องออกมานอกตึก แล้วก็เข้าตึกฟิสิกส์ที่อยู่ทางด้านหลัง เพื่อไปเข้าห้องน้ำ

คืนนี้ ขณะที่ออกจากตึก แล้วกำลังจะเดินไปรูดบัตรเข้าตึกฟิสิกส์ เจอคนประหลาด หน้าตาไม่คุ้น มาป้วนเปี้ยนอยู่แถวนั้น แล้วก็เหมือนกำลังจะอาศัยรอรี่รูดบัตร แล้วเดินตามเข้าตึก รี่เลยตัดสินใจเดินเฉไฉ ออกนอกบริเวณตึกทั้งหมด ทำเหมือนกำลังจะกลับบ้าน (ทั้ง ๆ ที่ ของทั้งหมดยังอยู่ในออฟฟิศ รวมทั้งเสื้อหนาวด้วย!!!)

ปกติ ที่ภาค เขาจะแนะนำว่า ถ้าเกิดเหตุการณ์ทำนองแบบนี้ ให้เข้าไปถามไถ่ให้ได้ความว่า เขาเป็นคนในตึกหรือเปล่า แล้วจะเข้ามาทำอะไร? ซึ่งถ้าเป็นค่ำคืนวันปกติ รี่เจอแบบนี้ รี่คงเข้าไปถามไถ่อยู่หรอก แต่คืนวันเสาร์ ตึกฟิสิกส์ก็ปิดไฟมืดไปหมด แล้วบริเวณนั้น ก็เปลี่ยวมาก รี่เลยคิดว่า เดินเลี่ยงออกมา รอเขาเดินหนีไปเอง ดีกว่าเสี่ยงไปถาม

หนาวก็หนาว ต้องมาหลบอยู่นอกตึก แล้วตาบ้านั่นก็ไม่หายไปสักกะที กำลังสองจิตสองใจ ว่าจะเอาไงดี เดชะบุญ เห็นเจอร์รี่ เดินออกมาจากตึกฟิสิกส์ รูดบัตร แล้วออกมาซักไซ้ตานั่น รี่เลยรีบวิ่งจู้ดเข้าไปในตึก เข้าห้องน้ำออกมา ตาเจอร์รี่ก็ยังซักไม่เสร็จ -_-'

 

.........................

 

ตึกรี่กับตึกฟิสิกส์เหมือนเป็นที่ผ่านของพวกสัมพะเวสีเลยจริง ๆ มีเหตุเกิดได้แทบจะทุกเดือน บางทีก็เดือนละหลายครั้ง ตั้งแต่พวกแปลกหน้ามาป้วนเปี้ยน พยายามหาหนทาง เข้ามาในตึก เลยไปถึง เข้ามาสำเร็จ แล้วขโมยเอาของไป :(

ปกติ ถ้าอยู่ดึก วันธรรมดา ไม่ค่อยมีอะไรน่ากลัวเท่าไร เพราะดึกแค่ไหน ก็ยังพอมีคนเดินผ่านไปผ่านมา ระหว่างทางเดินสองตึกบ้าง

แต่เสาร์ อาทิตย์ นี่จะเปลี่ยวผู้คนเลย แล้วหัองน้ำที่รี่จะไปเข้า ก็จะติดประตูทางเข้าตึกฟิสิกส์พอดี เวลารี่จะเดินไปเข้าห้องน้ำ ต้องหันดูข้างหลัง ว่าไม่มีใครเดินตามรี่เข้าห้องน้ำไปด้วย เพราะหลังจากรูดบัตรแล้ว กว่าประตูมันจะปิดล็อค มันมีช่วงเวลา delay พอสมควร แต่ถึงเช็คแล้วว่า ไม่มีใครเดินตามหลังมา รี่ก็รู้สึกหวั่น ๆ อยู่ดี ว่าจะมีใครเข้าไปซุ่มอยู่ในห้องน้ำหรือเปล่า?

ด้วยเหตุที่รี่เป็นคนเข้าห้องน้ำบ่อย ตั้งแต่ย้ายมาทำงานตึกกระป๋อง เสาร์อาทิตย์ รี่แทบจะไม่มีทางคิดไปทำงานที่ออฟฟิศยามดึกเลย แต่วันนี้ มีเหตุที่ไม่ได้อยู่ใน plan ของรี่มาก่อน ทำให้รี่ต้องขนงาน อเปหิตัวเอง ไปทำงานที่ตึก

หลายวันก่อน ฝันร้าย ฝันว่า ตัวเองประสบอุบัติเหตุ ต้องกลับไปรักษาตัวที่เมืองไทย แล้วคืนนี้ ยังมาเจอเหตุการณ์บ้านี่ ที่ต้องไปยืนตากความหนาวเย็นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ อยู่นอกตึก เลยทำให้คืนนี้ รู้สึกแย่มาก ประสาทเสียศูนย์

 

...............................

 

ม๊าบอกรี่ว่า ชอบไหว้พระ ขอให้พระคุ้มครองรี่ให้ปลอดภัย

ประหลาด ทำไมม๊าถึงคิดว่า รี่จะไม่ปลอดภัย? ทั้ง ๆ ที่ โดยปกติ รี่ไปตระลอน ตระลอน ร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำที่ไหน ไปเจอเหตุการณ์บ้าบอขนาดไหน รี่ก็ไม่ค่อยจะเล่ารายละเอียดให้ม๊าฟัง

แต่พรุ่งนี้ รี่เห็นที ต้องโทรไปหาม๊า ขอให้ม๊าช่วยทำบุญตักบาตรให้หน่อย เพราะใจคอรู้สึกไม่ดีเลย

แล้วต่อไป ถ้ามีเหตุต้องอเปหิตัวเองไปออฟฟิศค่ำคืนวันเสาร์อาทิตย์อีก ต้องมั่นใจว่าพก attack alarm กับโทรศัพท์มือถือ ไปเข้าห้องน้ำด้วยตลอดเวลา

อ้อ อ้อ เดี๋ยวต้องหา เบอร์ emergency ที่โทรเรียก security guards ของมหาลัยมาบันทึกไว้ในมือถือสักหน่อย วันก่อนเขาเพิ่งส่งมาให้ทุกคนที่ภาค

 

...............................

 

รี่เกลียดมาก เวลาตัวเองกลายเป็นพวกงี่เง่า มาขี้กลัวบ้าบออะไรแบบนี้

ภาวนาให้หายโดยไว้ และขอให้พระคุ้มครองตัวเองด้วยเถอะ ...



Are You Lonesome Tonight?
ทำนอง Lou Handman
เนื้อร้อง Roy Turk
ข้บร้อง Norah Jones

 Are you lonesome tonight
Do you miss me tonight
Are you sorry we drifted apart

Does your memory stray
To a bright summer day
When I kissed you
And called you sweetheart

Do the chairs in your parlor
Seem empty and bare
Do you gaze at your doorstep
And picture me there

Is your heart filled with pain
Shall I come back again
Tell me dear
Are you lonesome tonight

Do the chairs in your parlor
Seem empty and bare
Do you gaze at your doorstep
And picture me there

Is your heart filled with pain
Shall I come back again
Tell me dear
Are you lonesome tonight

 

เกี่ยวกับเพลง

พอรี่จะเอาเพลงนี้มาลง ก็เลยลองไปหารายละเอียดอ่านไป wikipedia ทำให้ประหลาดใจว่า เพลงนี้เขียนขึ้นมาตั้งแต่ปี 1926 เกือบสี่สิบปี ก่อนที่จะมาโด่งดัง เป็นหนึ่งในเพลงที่คุ้นหูด้วยเสียงร้องของ Elvis Presley ที่บันทึกเสียงในปี 1960

วันนี้ลองเอาอีกสไตล์มาให้ลองฟังกันดูค่ะ เป็นการขับร้องของ Norah Jones

:)

we are in diaryis.com family | developed by 7republic