Life is nothing, but pleasure

 



...............................

 

ใครรู้จักรี่ดี คงทราบว่า นี่คือเพลงสุดโปรดของรี่เลย :)

รู้สึกว่า รี่จะเคยเอามาลงในไดอารี่แล้ว หน้าไหนสักหน้า รู้สึกจะเป็นตอนที่เขียนเกี่ยวกับภาพเขียน Grand Canal ที่เวนิส เหตุผลก็เพราะว่า อุปรากรที่เป็นเจ้าของเพลงนี้ เปิดการแสดงครั้งแรกที่ Teatro la Fenice ในเวนิส ปี 1853

เพลงนี้มาจากอุปรากร La Traviata ของแวร์ดี ที่ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง La dame aux Camélias ของดูมาส์ (คนลูกนะค่ะ ไม่ใช่คนพ่อที่แต่งเรื่อง The Three Musketeers หรือ The Count of Monte Cristo)

ชื่อเพลงนี้ Libiamo, libiamo ne’lieti calici หรือเรามักรู้จักกันดีในชื่อสั้น ๆ ว่า Libiamo หรือบางครั้งก็จะเรียก Brindisi ซึ่งมาจากภาษาอิตาลี หมายถึงการดื่มอวยชัย ในที่นี่ หมายถึงเพลงที่ขับร้องในระหว่างการดื่มสังสรรค์ (drinking song) ซึ่งตามท้องเรื่องของ La Traviata เพลงนี้ปรากฏในองก์แรกของอุปรากร ขับร้องโดยคู่พระนาง Alfredo กับ Violetta ในงานเลี้ยงที่จัดขึ้นโดย Violetta เพื่อฉลองจากการที่เธอหายป่วยไข้

เอนทรีก่อน รี่เอา คาร์เมนตัวจริง สำหรับรี่มาหาดู เอนทรีนี้ ถึงคิวแม่โฉมงาม Violetta มั่ง

การแสดงที่เห็น เป็นการแสดงที่ Royal Opera House ที่ Covent Garden ในปี 1994 ควบคุมวงโดย George Sotti มี Frank Lopardo แสดงในบทของ Alfredo และ Angela Gheorghiu ในบท Violetta

ทันทีภาพจับไปที่ Violetta รี่รู้สึกว่า โอ้ ใช่เลยค่ะ สง่างามและสวยมากถึงมากที่สุด สมกับเป็น Violetta มาก ๆ ยิ่งพอเธอลุกขึ้นยืนแล้วขับร้องร่วมไปกับ Alfredo ยิ่งรู้สึกว่า รัศมียิ่งจับให้เธอดูเด่นมาก

แม้เสียงเธออาจยังไม่สามารถเทียบได้กับพวกโซปราโนในตำนานทั้งหลาย แต่รูปร่างหน้าตาที่สวยงาม สุดแสนจะน่ามอง มันทำให้เกิดอารมณ์สุนทรีย์ในการดูอุปรากรขึ้นเยอะมากมายเลยนะ รี่ว่า และตัว Gheorghiu เอง ก็เพราะบท Violetta จากการแสดงครั้งนี้แหละ ที่ส่งให้เธอมีชื่อเสียงขึ้นมาในระดับนานาชาติ


...............................

ไปละค่ะ จนกว่าจะพบกันอีก ...

 

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic