แสนรักนักแสนรักหนา


วันนี้ อ่านไดอารี่ของพี่จูน พูดถึงเรื่อง tag หนังสือในดวงใจ แล้วทำให้รี่นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

คือ แบบนี้ค่ะ หลายอาทิตย์ก่อนได้คุยกับพี่จูน ว่าถ้ามี tag หนังสือในดวงใจ คงจะน่าเล่นดีเนอะ รี่ก็เลยว่า งั้นก็ตั้งมันขึ้นมาเลยสิ รี่ก็เลยตั้งมันขึ้นมาแบบนี้ ...

หัวข้อ: "หนังสือแสนรักนัก แสนรักหนา"

รายละเอียด: หนังสือที่รัก อ่านแล้ววางไม่ลง อ่านแล้วต้องหยิบมาอ่านอีก อ่านแล้วปลึ้มสุด ๆ ถึงกับเก็บไปฝันลงละเมอ นี่ละหนา คือ หนังสือแสนรักของฉันทั้งห้าเล่ม

เงื่อนไข: ทุกแนว ทุกภาษา ยังไงก็ได้ ขอให้เป็นหนังสือ ห้าอันดับต้น ๆ ที่ฉันจะนึกถึงเป็นสิ่งแรก



แล้วก็ไป tag พี่จูน กับต้องซ่าส์ จากนั้น ก็หายเงียบไปเลย แหะ แหะ จนวันนี้ รี่เพิ่งมานึกได้ว่า ไอ้ตัวต้นเรื่องเนี่ ยังไม่ได้เขียนเลย ^^"

เอาเป็นว่า รี่ควรจะเริ่มต้นก่อนใช่ไหม เพื่อเป็นตัวอย่าง จะได้เป็นกระตุ้นเตือนให้คนอื่นมาเขียนกัน

.............................................

หนังสือที่รี่เองเลือกมานี้ ไม่ได้จะรักนักรักหนา อะไรสมชื่อมันหรอกนะ (ตั้งชื่อให้กิ๊บเก๋ แบบนั้นเองอ่ะ :P)

ไม่ใช่คนอ่านหนังสือ แบบถนอมหนังสือ หนังสือที่ผ่านการอ่าน ส่วนใหญ่สะบักสะบอมกันไปข้างหนึ่ง บางเล่มบัดนี้ ก็ไม่อยู่แล้ว บางเล่มไม่เคยซื้อด้วยซ้ำ อาศัยยืมอ่านเอา แล้วเก็บความประทับใจก็พอ

มีหนังสือที่ชอบเยอะแยะมากมาย แต่ถ้าให้เลือกมาเพียง 5 เล่ม รี่คงเลือก หนังสือที่มันสร้างจุดเปลี่ยนอะไรบางอย่างกับชีวิตค่ะ

ขออนุญาต บรรยายแบบสั้น ๆ นะค่ะ เพราะง่วงนอนมากแล้ว หัวกำลังจะโขกคีย์บอร์ดอยู่แล้วค่ะ :(

 

.............................................

 

1. The Count of Monte Cristo ของ Dumas

ตอนอายุได้ซักประมาณ 6 - 7 ขวบ ไปที่บ้านอากู๋ แล้วก็ไปพบหนังสือเล่มนี้ รี่ก็ลองหยิบมาลองอ่านดู เท่าที่จำความได้ นี่เป็นหนังสือเล่มแรกที่เป็นหนังสือจริง ๆ ที่เด็กหญิงรี่ได้เริ่มต้นอ่าน เพราะก่อนหน้านี้ อ่านแต่พวกหน้งสือเล่มบาง ๆ เทพนิยายเจ้าชายเจ้าหญิงตามประสา

ทั้งเนื้อเรื่องที่สนุกชวนให้ติดตาม ทั้งเพราะเป็นครั้งแรก ที่ได้อ่านอะไรที่สุดแสนจะแตกต่างออกไป เลยเกิดอาการ 'วางไม่ลง' ม๊าจะเรียกให้กลับบ้าน ก็ไม่ยอมกลับ จะอ่านต่อ จนอากู๋บอกว่า ถ้ารี่ชอบ เอากลับบ้านไปเลย ^^"

ด้วยเหตุนี้ หนังสือเล่มนี้ มันจึงเปรียบเสมือเป็นการเปิดโลกแห่งการอ่านหนังสือ ของเด็กหญิงรี่เลย

2. นิกกับพิม ของ ว. ณ. ประมวลมารค

จำได้ว่า เล่มนี้ เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาสมัยมัธยมของคุณบิกค่ะ แล้วเขาก็ซื้อกลับมาบ้าน รี่เห็น รี่ก็เอามาอ่านเล่นดู แล้วก็รู้สึกชื่นชอบเป็นอย่างมาก จนแม้แก่จนป่านนี้แล้ว รี่ก็ยังหยิบหนังสือเล่มนี้มาอ่านได้เรื่อย ๆ เรียกว่า ปัจจุบัน ไปน่าจะอ่านไปต่ำกว่า 10 ครั้งแล้ว

ชอบความน่ารักของการเล่าเรื่องของผู้เขียน อารมณ์ขันที่แทรกอยู่อย่างแพรวพราว กลับมาอ่านอีกที่ครั้ง ต่อกี่ครั้ง แม้ไม่ถึงกับหัวเราะก๊ากเท่าครั้งแรกที่ได้อ่าน ก็อดยิ้มละมัยไปกับเรื่องราวไม่ได้

แล้วก็เป็นจุดเริ่มต้น ให้รี่ไปอ่านหนังสือเล่มอื่นอีกของผู้คนคนเดียวกัน นั่นก็ได้แก่ ชุดปริศนาซี่รี่ยส์นั่นเอง ^^

3. A Streetcar Named Desire ของ Tennessee Williams

ตอนเรียนป. ตรี มีวิชาหนึ่ง อาจารย์ให้อ่านบทละคอนเยอะมากภายในเทอมเดียว แต่ก็นับว่าเป็นการเปิดโลกทัศน์ให้รูจักโลกของบทละคอนแบบเป็นเรื่องเป็นราวครั้งแรก

ชอบหลายเรื่องที่อาจารย์ให้อ่าน (จริง ๆ คือทุกเรื่องเลยอะค่ะ ^^) แต่เรื่องนี้ มันเป็นเรื่องที่เกิดความรู้สึกอย่างรุนแรง เมื่ออาจารย์หยิบมาวิเคราะห์อย่างจริงจังให้ฟังในห้องเรียน

4. Pride & Prejudice ของ Jane Austen

อันนี้ไม่ต้องบรรยายมากนะค่ะ น่าเบื่อเปล่า ๆ เนื่องจาก รี่พล่ามมาหลายเอนทรีแล้ว เรื่องความชื่นชอบนวนิยายของป้าเจน

Pride & Prejudice เป็นหนังสือนำร่องให้รี่เสาะแสวงหา นิยายของป้าเจนหลัก ๆ เรื่องอื่นมาอ่านต่อจนครบ ไม่ว่าจะเป็น Sense & Sensibility, Mansfield Park, Northanger Abbey และ Persuasion

โย่วส์ ^o^

5. The Name Of The Rose ของ Umberto Eco

เล่มนี้ อ่านเมื่อประมาณ 5 - 6 ปีก่อนได้ค่ะ และสำหรับรี่ ทุกวันนี้ ขอจัดให้มันเป็นหนังสือที่ดีที่สุด ที่ได้อ่านมาในรอบทศวรรษนี้เลย

จำได้ว่า อ่านครั้งจบครั้งแรก งงมาก อึ้งไปสักพัก บอกไม่ถูกเหมือนกันว่า อารมณ์ประมาณเหมือนหลงไปในดินแดนไกลแสนไกล แล้วกลับมาเห็นอะไรผิดไปจากที่เคยเห็นอะค่ะ

.............................................

 

รี่ควรจะ tag ต่อคนอื่นให้เป็นเรื่องเป็นราว สมกับที่ตั้ง tag มา

แต่ว่าเนื่องจากเรื่อง tag นี่ เป็นอะไรที่เกรงใจชาวบ้านมาก เพราะตัวรี่เอง ก็นิยมไม่รับ tag ใด ๆ ทั้งสิ้น เพราะขี้เกียจเขียน บางทีไม่รู้จะเขียนอะไร ก็เลยไม่กล้าไปรบกวนใครต่อใคร ให้มารับ tag โดยไม่รู้ว่า เขานึกสนุกไปกับเราหรือเปล่า

ด้วยเหตุนี้ ขอเป็นว่า ใครรู้สึกว่า tag เรื่องนี้ น่าสนุกที่จะเขียน ช่วยมาแบฝ่ามือ รับ tag กันทีละกันค่ะ :)

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ zZZZ

ชอบธีมนี้มาก

Toto and Alfredo
002653
15 พ.ค. 2550 เวลา 06:52 น.
เหมือนกันตรงที่ไม่ใช่เป็นคนถนอมหนังสือ

แต่เป็นคนอ่านหนังสือ จากเอนทรีเก่าเก่าของรี่ทำให้รู้อีกว่า ก็เหมือนกันอีกตรงหาอะไรก็ได้ ที่ใกล้ตัวมาเป็นตัวคั่นหนังสือ เป็นผลให้หนังสือแสนรักทั้งหลายเป็นรอยด่างดวง จากคราบสารพัดคราบ เช่น กาแฟ ขนม ฯลฯ


แถมอ่านเวลานอนยังชอบแบะชอบวางหนังสือแบบไร้สติเป็นผลให้สันหัก สันขาด เนื่องจากหนังสือแต่ละเล่มเก่าจนสุดจะบรรยาย
ปล. นิกกะพิมเป็นหนึ่งในหนังสือแสนรัก แต่ไม่เข้าชิงหนึ่งในห้าของพี่คะ


002079
15 พ.ค. 2550 เวลา 07:27 น.
หนังสือที่ชอบอ่านเรามีนะคะ แต่แบบเอามาอ่านแล้วอ่านอีกนี่ไม่มีอ่ะค่ะ ไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือซ้ำ นอกจากไม่มีทางเลือก >_<~


เด็กๆนี่ยิ่งกว่านี้อีกนะคะ ทั้งการตูน นิยาย หนังสืออ่านเล่น เราไม่อ่านซ้ำเลยอ่ะ(หนังสือเรียนไม่ต้องพูดถึง อ่านไม่ค่อยจบด้วยซ้ำ lol) เปิดดูแล้วมันจำได้ ความสนุกมันเลยหายไป - -' แต่พอมาอยู่นี่แล้วบางทีทางเลือกมันน้อยลง พอหมดหนังสืออ่านแบบเพื่อความสนุกสนานเพลิดเพลิน ก็จำเป็นต้องหยิบมาอ่านซ้ำบ้าง แต่มักจะเป็นลักษณะพลิกอ่านบางตอนเท่านั้นฆ่าเวลาเท่านั้น(แล้วเป็นไรไม่รู้พลิกทีไรมักเจอตอนเดิมๆ -"-)


ส่วนมากเราพยายามทิ้งหนังสือไว้ห้องนั่งเล่นหรือที่อื่นเพราะถ้าหนังสือไหนสนุกแล้วเราเอามาทิ้งไว้ในห้องนอน จะเกิดอาการทิ้งตัวนั่งอ่านนอนอ่านจนจบ(เพราะไม่อยากทำงานหรืออ่านหนังสือวิชาการ) แล้วไม่มีหนังสืออ่านเล่นอ่าน -_-'

สรุป .. (ไรหว่า) สำหรับเราไม่มีแบบอ่านแล้วอ่านอีกอ่ะค่ะ มีชอบประทับใจเป็นท่อนๆ ยังไม่รักแบบสุดๆซักเล่มเลย ^^" นอกจากทิ้งไว้นานมากกกกกกกกกกกก แล้วกลับมาอ่านใหม่(ซึ่งโอกาสน้อยเหมือนกัน แหะๆ) ที่ไม่ค่อยมาอ่านซ้ำเพราะบางทีหนังสือมันเฉลยไปแล้ว เราเริ่มไม่ตื่นเต้นหรืออินกะตอนเริ่มเรื่องแล้วอ่ะค่ะ ชอบลองอ่านเล่มใหม่ไปเรื่อยๆ ^^

ปล. อีกอย่าง ตัวเราไม่ค่อยมานั่งนึกว่าชอบอันไหนเพราะอะไร ชอบอันไหนมากกว่าด้วยมั้งคะ .. เป็นพวกคิดน้อย แล้วไม่ค่อยมาเปรียบเทียบเรียงลำดับอ่ะค่ะ

ปปล. เบอร์ 4 เรามีทุกเรื่องแล้ว แต่ยังไม่ได้เริ่มอ่านเลยค่ะ ตั้งใจไว้ว่าจะกลับไปอ่านเมืองไทย(เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น) กลัวชอบแล้วไม่เป็นอันทำงานแหะๆ ส่วนเบอร์ 5 ไว้หามาลองอ่านดู ไม่อยากบอกเลยว่า นิกกะพิมนี่จำไม่ได้ว่าเคยอ่านหรือเปล่า(คาดว่าน่าจะไม่เคย) ไว้มีโอกาสจะลองหาอ่านดู ^^
ปปปล. โอ้ เม้นท์ยาว
001698
¨ ¨
15 พ.ค. 2550 เวลา 09:06 น.
^
^

แสดงว่าพี่ปอเรียนหลักสูตรเก่า.. ไม่มีนิคกับพิม หุหุ

ps. รับมือแป๊ะ อ่ะพี่ ตอนนี้กำลังจัดอันดับอยู่เหมือนกัน เพราะต้องก็ไม่ชอบอ่านหนังสือซ้ำอ่ะคะ ^^"

ว่าแต่ ต้องไปหา The Name Of The Rose ของ Umberto Eco มาอ่านให้ได้แล้ว

><~
002962
15 พ.ค. 2550 เวลา 16:11 น.
เรื่อง tag อันนี้ขอแบมือรับไปก็แล้วกันครับ

ถือว่าเป็นการแลก Tag ก็แล้วกันครับ
15 พ.ค. 2550 เวลา 21:42 น.
เคยอ่านนิค กับ พิม ตอนเด็กๆ ชอบเหมือนกันค่ะ
000472
15 พ.ค. 2550 เวลา 22:04 น.
:)
002653
16 พ.ค. 2550 เวลา 05:18 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic