2490

หายไปนานมากเลย จนหลายคนถามไถ่มาว่า รี่เป็นอะไรหรือเปล่า? ไม่ได้เป็นอะไรนะค่ะ รี่แข็งแรง บึกบึน ไม่มีทางตายง่าย ๆ หรอก แต่ยังไงก็ขอบคุณสำหรับความห่วงใย :)

ที่ผ่านมา มีอะไรเกิดขึ้นมากมายค่ะ ส่วนใหญ่จะมีแต่เรื่องไม่ดี เลยพาลทำให้ไม่มีอารมณ์มาเขียนไดอารี่เล่มนี้อีกเลย ทั้ง  ๆ ที่รี่เป็นคนชอบเขียนนู่นเขียนนี่จะตายไป แม้แต่บันทึกหน้านี้ ที่จริงก็ไม่คิดว่าจะโผล่มาเขียนด้วยซ้ำ เพราะอารมณ์ความอยากเขียนยังไม่กลับมาเลย แต่นั่นแหละค่ะ อย่างที่เคยบอก มีสิ่งหนึ่งที่สามารถชักชวนให้รี่ต้องมาเขียนได้เสมอ นั่นก็คือ เพลง ค่ะ

 

.................................

 

ส่วนหนึ่งที่หายไปในช่วงที่ผ่านมา ก็เพราะว่า รี่หลบไปพักผ่อน โดยนั่งยานแห่งกาลเวลากลับไปปี พ. ศ. 2490  (ยุคคลาสิกที่รี่ใฝ่ฝันอยากจะเกิดในยุคนี้ชะมัด!!!) ดูสาว ๆ ดัดผมลอน ใส่กระโปรงฟู ๆ ออกไปงานบอลรูม เต้นรำกัน ฟังเพลงอันสุดแสนจะไพเราะ ไม่ว่าจะเป็น จันทร์เอ๋ย สายทิพย์ บุพเพสันนิวาส ฯลฯ

โอ้ มีความสุขมากมายเลยค่ะ ได้หลุดไปจากยุคสมัยที่มีแต่ความเร่งรีบ กดดัน เจอแต่คนนั้นนจะเอาแบบนั้น คนนั้นจะเอาแบบนี้ นู่นก็ต้องทำ นี่ก็ต้องส่ง รี่เลยกบฏ ทิ้งทุกอย่าง ล่องหนหายมันไปอยู่โลกเมื่อ 60 ปีก่อนเสียเลย ^o^

และในค่ำคืนหนึ่ง ระหว่างที่รี่ยังโต๋เต๋เดินเล่นอยู่ในยุคอดีต ก็เห็นหนุ่มสาวคู่หนึ่ง กำลังยืนเต้นรำใต้ศาลาเรือนไม้ พร้อมกับมีบทเพลงที่ช่างไม่คุ้นหูเสียเลย คลอขึ้นมา แม้จะฟังไม่ค่อยชัด แต่ช่างไพเราะจับใจนัก

พอกลับจากไปพักผ่อนกลับมาแล้ว มาในโลกที่มีดีอย่างหนึ่งตรงที่มี 'ลุงกุ๊ก' อยู่เคียงกาย ทำให้รี่ได้ค้นพบในที่สุดว่า เพลงนั้นชื่อ เพลง  งามชายหาด แล้วก็พยายามใช้ 'ลุงกุ๊ก' ช่วยรวมทั้งเสาะแสวงหาปากต่อปากว่า มีเพลงนี้ที่ไหนบ้าง ที่พอให้รี่ ผู้อยู่แสนไกล และไม่สามารถเดินตรงไปที่ร้าน 'แม่ไม้เพลงไทย' ได้มีโอกาสฟังอีกสักครั้งบ้าง

หลังจากความเพียรพยายามมาหลายวัน รี่ถึงได้มานั่งอย่างสบายอารมณ์ในค่ำคืนนี้ มีอากาศเย็นแต่พองาม ของค่ำคืนฤดูร้อนและน้ำชาอุ่นเป็นเพื่อนกันในยามราตรีเช่นนี้ พร้อมปล่อยให้บทเพลงนี้ พาจินตนาการไปที่สงบ ที่ไหนสักที่ ที่งดงาม มีแสงจันทร์สาดส่อง มีเสียงนกร้องขับขาน น่าอภิรมย์เหมือนที่บทเพลงพรรณา

:)

.................................

 

รี่อาจหายไปอีกสักพัก จนกว่าจะพบกันอีกค่ะ ...

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic