ท่านชายพจน์กะเจ้าชายรองเท้าแตะ

 

หลายวันก่อน เดินไปชงกาแฟที่ห้องกาแฟ เจอผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ใช่คนคุ้นหน้าคุ้นตาในภาค และด้วยเพราะแต่งตัวแบบสุภาพมาก ๆ คือ ใส่สูทขาว เสื้อเชิ้ตขาว กางเกงขาว รี่เลยคิดว่า เข้าตึกมาได้ เพราะเป็นพวก visitor มาติดต่อขายเครื่องมือจากบริษัทใด บริษัทหนึ่ง ซึ่งเป็นเรื่องปกติของที่ภาค (แต่ก็ไม่เคยเห็น sale ที่ไหน แต่งตัวสุภาพแบบแปลก ๆ  อย่างนี้อะ -*-)

ไอ้ที่น่าประหลาดคือ มองรี่ ด้วยสายตาแบบเหยียด พี่ท่านเล่นไล่มองตั้งแต่หัวจดเท้า แล้วก็หน้าเชิดเดินออกไป

โอ้ อะไรว่ะเนี่ย? งงคับ พ่อแม่พี่น้องน้อง

ตอนแรกโมโหมาก แต่ตอนหลังก็เฉย ๆ คิดว่า เป็นหนึ่งในมนุษย์ประหลาดห้าร้อยจำพวก เดี๋ยวคงไม่ได้เจอพ่อ sale คนนี้อีกแล้ว ...

 

......................................

 

เมื่อวาน ออมชี้ให้รี่ดูผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่ห่างกันไกลโยช บอกรี่ว่า เป็น post doc คนใหม่ของที่ภาค

'เห้ย นี่มันคนเดียวกับอีตา sale ที่เจอวันก่อนนิ'

สรุปว่า ผู้ชายคนที่ว่า ไม่ใช่ sale แต่เพิ่งเข้ามาทำงานเป็นนักวิจัยของที่ภาค แล้วก็ไม่ใช่รี่คนเดียวที่ลงความเห็นว่า บุคลิกแกประหลาด คุณออมไปเจอผู้ชายคนนี้ ก็โดนมองด้วยสายตาแบบเหยียดเหมือนกัน

แล้วที่ประหลาดอีกอย่างคือ ตั้งแต่เขามาทำงาน ก็จะคงเอกลักษณ์แต่งตัวแบบที่ว่า เหมือนเดิมทุกวัน สูทขาว เชิ้ตขาว กางเกงขาว

'ท่าจะเพี้ยน'

นี่คือ สิ่งที่รี่กับคุณออมลงความเห็นค่ะ

รี่เป็นคนไม่ได้ถือสาเรื่องการแต่งตัวมากนะค่ะ แต่ให้ตายสิ เกิดมารี่ยังไม่เคยเจอใครแต่งตัวแบบ 'ท่านชายพจน์' มาทำแลบ เลยอ่ะ

 

......................................

 

คุณออมบอกว่า เขาจะมาทำงานให้ 'นีล' ที่เป็นอาจารย์ที่ภาคคนหนึ่ง

พอคนออมพูดออกมา รี่ฮาแตกเลยค่ะ สองคนหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลัง จนคนในภาคเดินมาถามเราสองคนว่า มีเรื่องอะไรสนุกหรอ อยากรู้มั่ง อิ อิ

คือ นีล จะเป็นอาจารย์ที่มีเอกลักษณ์พิเศษประจำตัวที่ไม่เหมือนใคร ในเรื่องการแต่งกาย ของพี่แกค่ะ

ไม่ว่าฝนจะตก แดดจะออก หรือจะเหน็บหนาวปานใด แกก็จะแต่งกายเหมือนเดิมทุกสภาพอากาศ นั่นก็คือ ...เสื้อยืด กางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ

ขอย้ำว่า หน้าหนาว แกก็แต่งแบบนี้ ยกเว้นถ้ามันหนาวจัดถึงขนาดติดลบ แกอาจจะเปลี่ยนมาใส่ กางเกงขายาว รองเท้าผ้าใบ แต่โอกาสจะเห็นน้อยมาก

 

......................................

 

ตอนไปงาน CLEO ที่มิวนิคที่ผ่านมา ผะเอิ้นผะเอิ้น นีล เป็น chair ใน session ที่รี่พูดพอดี รี่อุตส่าห์คิดว่า จะได้เป็นบุญตา เห็นนีลแต่งกายสุภาพสากลแบบเขามั่ง เพราะงานแบบนี้ คงไม่มีใครบ้ามาใส่เสื้อยืด กางเกงขาสั้นหรอก ยิ่งเป็น chair อีกต่างหาก

แต่ขอโทษค่ะ นีลแนวมาก สรุปว่า เสื้อยืด เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ดีหน่อย ไม่กางเกงขาสั้น เป็นกางเกงขายาวแทน

สุดยอดและมั่นใจสุดขั้วจริง ๆ  ในห้องนั้น ไม่มีใครเขาแต่งตัวแบบแกเลย

ตัวรี่เอง ปกติเกลียดการแต่งตัว formal เลยอะค่ะ อย่างงานพวก conference ก็จะไม่แต่งตัวแบบ formal เต็มที่ แค่สุภาพระดับหนึ่ง เสื้อที่ไม่ใช้เสื้อยืด รองเท้าหุ้มส้น แต่ยังนุ่งกางเกงยีนส์ด้วยซ้ำ ยกเว้นวันที่พูดที่จะเรียบร้อยหน่อยเท่านั้นเอง ถ้าเทียบกับคนอื่น รี่ดูแย่ไปเลย เพราะอย่างพวกเด็ก orc ที่เจอกันในงานใส่สูทเต็มยศกันทุกคน

......................................

 

แล้วจะไม่ให้รี่กับคุณออม ฮาแตกได้ไง ที่ 'ท่านชายพจน์' จะมาเป็นลูกน้อง 'เจ้าชายรองเท้าแตะ'  มาทำงานร่วมกันนี่อะน่ะ !?! 

ท่าจะมันส์ละค่ะงานนี้ แต่ละคนมั่นเต็มร้อย 'แนว' ทั้งคู่ เพียงแต่มันคนละ 'แนว' เท่านั้นเอง :P

รี่ว่า คนที่เรียนสายนี้ ออกแนวประหลาด ๆ by somehow เนอะ ว่าไหม?

 

......................................

 

พูดถึงงาน CLEO ลืมถ่ายรูปมาเสียสนิทเลยค่ะ มีแค่สองรูปเท่านั้น ที่รี่เห็นประหลาดเลยถ่ายมา หนึ่งคือ รูปตัวเอง แต่งตัวเรียบร้อยในวันที่พูด สองคือ รูปนี้แหละ

 

 

 

จ๊าบเนอะ?

เป็นแอปเปิ้ลที่มีวางให้หยิบกินกันเล่นในงานค่ะ รี่ก็หยิบกินเล่นวันละไม่ต่ำกว่า 2 ลูก ตอนแรกนึกว่า มันเป็นสี เอาไปล้างในห้องน้ำ ล้าง ๆ เท่าไรไม่ออก มาเอะใจ

'โอ้ สมเป็นงานทางเลเซอร์จริง ๆ'

.................................

ปิดท้าย ...

ชอบ 'เจ้าอ้วนส้ม' วันนี้จังเลยค่ะ เปิดขึ้นมาตอนเช้า ทำอารมณ์ดีเลยค่ะ ทั้งฮาทั้งน่ารักกกกก

 

 

 

 

Lauren Wood - Fallen

I can't believe it, you're a dream comin' true.
I can't believe how I have fallen for you.
And I was not looking, was content to remain.
And it's ironic to be back in the game.

You are the one who's led me to the sun.
How could I know that I was lost without you...

And I want to tell you, you control my rain..
And you should know that you are life in my veins.

You are the one who's led me to the sun.
How could I know that I was lost without you...

I can't believe it, you're a dream comin' true.
I can't believe how I have fallen for you.

And I was not looking, was content to remain.
And it's erotic to be back in the game.

ขอแก้คำผิดหน่อยนะค่ะ ....

มีคนบ่นว่า 'จ๊าบ' สมัยนี้ ไม่มีใครใช้แล้ว เชยมาก เขาใช้กันแต่ 'กิ๊บเก๋ยูเรก้า' มีหลงเหลือแต่ป้ารี่เนี่ยแหละ

:P

จริงเปล่าคะเนี่ย?

ไอ้กิบเกิบอะไรเนี่ย มันหมายความว่าไงกันแน่ ป้ารี่แอบงงนะเนี่ย
002653
12 ก.ค. 2550 เวลา 02:49 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic