Empty

 

ก่อนอื่นเลย ขอบคุณมากค่ะ สำหรับคำอวยพรให้รี่หา address book ที่หายไปเจอ

สรุปคือ หาไม่เจอค่ะ แล้วรี่ก็ยอมแพ้แล้วด้วย ห้องเล็กกะจิ๊ดริ๊ด หาจนทั่วแล้วไม่อยู่ ก็คือไม่อยู่ คงไปทำหายข้างนอกจริง ๆ แหละค่ะ

เฮอ พูดอะไรไม่ออกเลย ได้แต่ทำใจอย่างเดียว

ช่างมันเถอะเนอะ ของนอกกาย อย่าไปยึดติดมาก  ...

 

................................................

 

เมื่อคืน นั่งคุยเรื่อง คุณสมบัติ 'คู่ครอง' กับต้องซ่าส์ (ไม่รู้มันวกมา subject นี่ได้ไงอ่ะ -"-) ทำให้นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้

มีเพื่อนคนหนึ่ง เอาเรื่องเพื่อนของเขา ที่กำลังแต่งงาน มา discuss กับรี่ (<- ภาษาดู academic ดีไหม? แต่อีกนัยหนึ่งคือ 'เม้าท์' นั่นเอง :p)

เพื่อนของเพื่อนเป็นฝ่ายหญิงค่ะ กำลังจะแต่งงานกับผู้ชายที่อายุห่างกันมาก เป็น 20 ปีได้ คุณเพื่อนเลยออกความเห็นว่า แต่งกันเข้าไปได้ไง อายุห่างกันขนาดนี้ แล้วผู้ชายไปก่อน ผู้หญิงไม่ต้องใช้ชีวิตโดดเดี่ยวคนเดียวหรือไง

โอ้ เปิดประเด็นด้วยความคิดเห็นแบบนี้ ช่างจุดประกายให้รี่เถียงสุดใจขาดดิ้นเลย ให้ตายสิ!!!

ส่วนตัวไม่แคร์อะไรทำนองนี้เลยอ่ะ ถ้าเป็น 'คนที่ใช่' อยู่ด้วยแล้วสบายใจ คุยกันรู้เรื่อง ก็คงไปใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน จบ ส่วนเรื่องอื่น ไม่สนใจเลยอ่ะ จะอายุ หน้าตา ฐานะ blah blah ล้วนแล้วแต่ไม่มีอะไรทั้งสิ้น (<- เอาแค่หา 'คนที่ใช่' ชาตินี้จะมีมาได้เจอกันหรือเปล่ายังไม่รู้เลย ไม่กล้าเรื่องมาก เอาอย่างอื่นด้วยอ่ะ 555+)

จะหาว่ารี่เป็นพวกอุดมคตินิยม ไม่อยู่บนโลกของความเป็นจริงก็ได้น่ะ แต่ส่วนตัว รี่เชื่อเรื่องความไม่แน่นอนของชีวิตมากถึงมากที่สุด ของที่เป็นเปลือกนอก ได้ครอบครองมาก็เท่านั้น ไม่รู้จะได้อยู่กับเราไปตลอดหรือเปล่า แล้วก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตเรารู้สึกมีความสุขที่แท้จริงแต่อย่างใด

อย่างกรณีนี้ ใครจะรู้ คุณผู้หญิง เห็นยังสาวอยู่ วันหนึ่งเดินออกจากบ้าน อาจโดนรถที่ไหนชน ไปก่อนผู้ชายก็ได้

ชีวิตแสนสั้นนัก ทำอะไรแล้วรู้สึกมีความสุข ไม่ไปผิดศีลธรรมจรรยาที่ไหน ก็ทำไปเหอะ ให้อยู่ร้อยปีกับ 'คนที่ไม่ใช่' ขอเลือกได้อยู่เพียงแค่สิบปีหรือแม้แต่ปีเดียวกับ 'คนที่ใช่' ดีกว่า

 

................................................

 

ปรากฏว่า กรณีนี้ ยังมีประเด็นต่อไปอีกว่า ตาผู้ชายนี่ 40 กว่าแล้วก็จริง แต่ยังทำตัวเป็นเพลย์บอยลอยกระเชิงไปทั่ว

ถ้าเป็นเมื่อก่อน รี่คงอดไม่ได้ที่จะโวยวายพวกผู้หญิงที่ไปติดผู้ชายประเภทนี้ว่า

 "โอ๊ย ทำไมงี่เง่าแบบนี้ จะเอาชีวิตไปยึดติดกับผู้ชายเฮงซวยแบบนี้ทำไม ออกมา ออกมา"

แต่หลัง ๆ มานี่ พยายามเข้าใจชีวิตมากขึ้น พยายามหลีกเลี่ยงที่จะใช้มาตราฐานของตัวเองไปตัดสินคนอื่นมากขึ้น เริ่มมองเห็น และเข้าใจว่า สิ่งที่ตัวเองคิดว่าดี เหมาะสม ไม่จำเป็นต้องดี และเหมาะสม สำหรับคนอื่น

อย่างกรณีนี้ ใครจะไปรู้ คุณผู้หญิง อาจมีความสุขมากกว่า ขอเพียงให้ได้อยู่กับเขา ต่อให้ต้องเหนื่อยไปตลอดชีวิต เที่ยวตามหึง ตามจิก ก็อาจจะไม่ทรมานเท่ากับชีวิตที่ขาดผู้ชายคนนี้ไปก็ได้

ใครจะไปรู้ ความสุขของคนเรา มันไม่เหมือนกัน จริง ๆ นะ บางคนอาจมีความสุขกับสิ่งที่คนส่วนใหญ่ลงความเห็นว่าแปลก ในทางกลับกัน เราอาจมีความสุข ในสิ่งที่คนอื่นเห็นว่าแปลก ก็เป็นได้

ด้วยเหตุนี้ รี่ (ฉบับปรับปรุงทัศนคติในชีวิต) ก็ออกความคิดเห็นในกรณีนี้ว่า

"เอาเหอะ เขาตัดสินใจเลือกแล้ว ก็คงเห็นว่ามันดีที่สุดสำหรับเขาแล้ว ไม่ต้องไปพูดชักจูงอะไรทั้งนั้น อวยพรให้เขามีความสุขในขีวิตคู่ก็พอ เท่านั้นจบ"

 

................................................

 

วันนี้ รี่ท่าจะบ้า เริ่มต้นเป็น address book จบเอนทรีด้วยเรื่องชีวิตคู่ ทำไปได้ - -'

address book หาย กลายเป็นหมาหงอยทั้งวัน จิดขึ้น ๆ ลง ๆ เลยทำอะไรเพี้ยน ๆ สารพัด :(

นึกถึง ก่อนหน้านี้ นานมากแล้วแหละ ตอนคุณบิกทำมือถือหาย แถมเจอม๊าด่าด้วย ขึ้นชื่อตัวเองในเอ็มว่า

'มือถือหาย ทำฉันเศร้านัก'

ของรี่ คงเป็นแบบเดียวกัน แต่เป็นเวอร์ชั่น address book แทน

บ้าไปละ ไปดีกว่า ราตรีสวัสดิ์ค่ะ นอนหลับฝันดีกัน

 



 Killing Me Softly With Her Song
ประพันธ์ Charles Fox และ Norman Gimbel
ขับร้อง Frank Sinatra

เกี่ยวกับเพลง

เพลงนี้ ส่วนตัว ถ้าให้นึกถึงอันแรกเลย คงเป็นฉบับที่เป็นเสียงของ Roberta Flack มั้ง แต่วันนี้ เปลี่ยน บรรยากาศ มาฟังเสียงของปู่ Frank บ้าง

 :)

 

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic