Labyrinth

 

รี่กับคุณต้อง ไปรู้จักเรื่องราวความรักของชายหญิงคู่หนึ่งค่ะ คู่รักที่ว่า เลิกรากันไปนานแล้ว แต่ฝ่ายชาย ตามราวีฝ่ายหญิงไม่เลิก และส่วนใหญ่ความเห็นของรี่กับคุณต้อง จะร่วมด้วยช่วยกันประนามฝ่ายชาย

จนคุณต้องส่ง บันทึกที่ผู้ชายคนนี้เขียน มาให้รี่อ่าน ซึ่งปกติ รี่จะไม่นิยมอ่านอะไรแบบนี้ อย่างพวกไดอารี่คู่รักหรือไดอารี่เพ้อ ๆ เนี่ย รี่ไม่อ่าน ต่อให้ใครบอกว่าดีขนาดไหน ก็อ่านไม่ได้อะค่ะ 

ไม่ได้หมายความว่า เขาเขียนไม่ดีนะค่ะ เพียงแต่ หัวรี่มันไม่ไปทางนี้ อ่านแล้วไม่เก็ท ไม่ซึ้งใด ๆ ทั้งสิ้นอะค่ะ เคยลองอ่านดู อ่านไปไม่ถึงไหน ก็รู้สึกงง ๆ ไม่เข้าใจที่เขียน แล้วก็ต้องเลิก

แต่ไม่รู้ไง รี่ดันนั่งอ่านบันทึกของผู้ชายคนนี้ได้ยาว ตั้งแต่ที่บรรยายความรู้สึกของเขา เมื่อครั้งแรกที่ได้เจอคุณผู้หญิง จนกระทั่งไปถึงตอนจบที่เลิกกัน (ว่างมากเนอะคนเรา ? -"-)

เฮอ... อายจัง ไม่อยากบอกเลยว่า รี่อ่ะ ประสาทมาก พออ่านจบ เกิดความรู้สึกหดหู่ขนาดหนัก น้ำตาซึมด้วย หนักที่สุดเห็นจะเป็น ดันไปเริ่มรู้สึกเข้าอกเข้าใจ ฝ่ายผู้ชายมากขึ้นเสียอีก (ถ้าใครรู้พฤติกรรมผู้ชายคนนี้ คงตกใจว่ารี่ไปเห็นใจไปได้ไง :P)

ไม่ได้หมายความว่า รี่ไปสนับสนุนพฤติกรรมพวกที่ชอบเยื้อยุดฉุดกระชากความรักนะค่ะ ก็เหมือนกับที่รี่เคยเขียนไปในไดอารี่นี้นะแหละ ในความเห็นส่วนตัว เรื่องความรัก มันไม่ใช่เรื่องที่มีใคร ถูก ผิด อ่ะ มันเป็นเรื่องของความรู้สึก วันใดที่หมดรัก คือ หมดรัก ต่อให้เราเป็นฝ่ายที่โดนทิ้ง จะไปเยื้อยุดมันกลับมาเพื่ออะไร เพียงแค่เพราะว่าเราไม่ผิด แล้วทำไมเราต้องโดนแบบนี้ เธอต้องกลับมาอยู่กับฉัน เท่านั้นหรอ? ก็ใจเขาไม่ใช่แล้ว จะให้ทำไง? ให้เขากลับมาอยู่เพื่อ?

แต่สิ่งที่รี่รู้สึก เมื่ออ่านบันทึกที่ว่าจบ คือเริ่มเข้าใจว่า เหตุใด คุณผู้ชายคนนี้ ถึงบ้าได้ขนาดหนักแบบนี้ พร้อมกับรู้สึกปลงเวทนา เหมือนเห็นมนุษย์คนหนึ่ง ที่ไม่ต่างจากพวกเรา รวมทั้งตัวรี่ด้วย ที่หลงไปในวังวนของกิเลสรูปแบบหนึ่ง ลุ่มหลงกับมัน จนขาดสติ สิ่งที่ตัวเองก็รู้ว่า อะไรคือผิด อะไรคือถูก แต่พอหลงอยู่ในวังวนที่ว่า กลับไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ หลงทำอะไรราวกับคนบ้าที่ไร้สติ

รี่เลยบอกกับคุณต้องว่า รี่ไม่ได้มองเห็นคุณผู้ชายคนนี้เป็น 'คนเลว' รี่เห็นเพียงแค่ เขาเป็น 'มนุษย์' คนหนึ่ง

 

.............................................

 

ไม่เกี่ยวกัน แต่ไม่รู้ทำไมอยากบันทึกไว้หน้านี้แหละ ...

เมื่อไม่นานมานี้ ตาเจน ขึ้นชื่อหนึ่งในเอ็ม ที่รี่ชอบมาก (แต่นานแล้วละ อาจจะผิดถูกบ้าง ไม่ตรงเป๊ะกับที่พี่แกเขียน)

"เวลารัก ให้ใช้เหตุผลรักกัน เวลาโกรธ ทะเลาะกัน อย่าใช้เหตุผล ให้ใช้ความรัก"

 

 

เกี่ยวกับเพลง

วันก่อนคุณ C.A.B ส่งเพลง นี้มาให้ แต่เป็นของ Laura Fygi ร้อง ตอนแรกว่าจะเอามาลง แต่ขอเปลี่ยนใจละกัน ไม่รู้เป็นไง ตอนนี้อารมณ์ประมาณอยากฟังเสียงปู่แนทที่แหละ ให้ความรู้สึกเก่า ๆ โบราณ ๆ ดี

สงสัยยัง 'ป้า' ไม่เลิกค่ะ ;P

สัญญาเลยว่า เอนทรีนี้จะเป็นเอนทรีสุดท้ายที่จะมาอะไรหม่น ๆ แบบนี้ ที่ช่วงนี้รู้สีกเขียนแนวนี้บ่อยเหลือเกิน พอเขียนเอง ก็หดหู่เอง ไม่ดีเลย

เอนทรีหน้า ต้องสดใส ซาบซ่าน ชัวร์ป๊าบบบ

ไปละค่ะ ราตรีสวัสดิ์ นอนหลับฝันดี แล้วเจอกัน

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic