A Part Of Fun

 

 

เคยเห็นโปสการ์ดที่ทำจากไม้กันใช่ไหมคะ?

บางคนอาจจะไม่ใช่แค่เพียงเคยเห็น แต่เคยได้รับโปสการ์ดที่ทำจากไม้แล้วด้วยซ้ำ

สำหรับรี่ เท่าที่จำได้ รู้สึกจะมีโปสการ์ดที่ทำจากไม้ครอบครองอยู่สองใบ (เราควรเรียกว่า 'ใบ' ไหม เพราะมันไม่ใช่กระดาษ?) ใบหนึ่ง ส่งจากที่ Melbourne เป็นภาพของรถรางที่ Melbourne ส่วนอีกใบ รู้สึกจะเป็นโลโก้ช้าง ของงานเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่จัดที่เมืองไทย

และวันนี้ รี่ก็คิดว่า รี่ได้โปสการ์ดจากไม้ใบที่สามค่ะ ส่งมาจากเมืองไทย ...

 

 

 

ด้านหน้าของโปสการ์ดใบนี้ เรียบมากค่ะ ไม่มีอะไรเลยทั้งสิ้น นอกจากรอยเจาะรูปหยดน้ำ กับประโยคสั้น ๆ ที่เขียนว่า

"Problem is a part of fun."

เรียบ เก๋ ดูดี มีสไตล์จริง ๆ ทำให้รี่อดที่จะอมยิ้มและนึกชื่นชมรสนิยมของคนส่งโปสการ์ดใบนี้มาไม่ได้

 

.......................................

 

พอได้อ่านข้อความด้านหลังโปสการ์ด แล้วยิ่งทำให้รี่อารมณ์ดีใหญ่ ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ รู้สึกเหมือนกำลังได้ยิน คุณเจ้าของโปสการ์ดพูดอยู่ข้าง ๆ เลยทีเดียวเชียว

รู้สึกได้ว่า เดี๋ยวนี้ฝีมือการเขียนเล่าเรื่องของเธอ ช่างพัฒนาไปก้าวไกล มีมุข มีลูกเล่นของการใช้คำ

รี่เคยบอกเธอว่า ที่รี่ชอบเขียนโปสการ์ด เพราะรี่ไม่ถนัดการสื่อสารด้วยการพูด แต่รี่ถนัดที่จะสื่อมันออกมาผ่านตัวอักษร และรี่ชอบส่งโปสการ์ดให้ใครต่อใครที่รี่นึกถึง ส่งเพราะอยากจะบอกอะไร แล้วไม่ชอบที่จะให้คนเหล่านั้น ต้องมาบังคับตัวเองตอบกับโปสการ์ดของรี่

แต่แล้วเธอก็เริ่มเขียนโปสการ์ดส่งมาให้รี่อยู่เรื่อย ๆ จนรี่บ่นว่า ไม่ต้องส่งมา รี่แค่อยากเขียน อยากเล่าอะไรให้ฟัง อย่าให้เป็นภาระในการต้องมาคอยบ้าตอบโปสการ์ดของรี่

เธอตอบกลับมาว่า

"ไม่ใช่เลย ชั้นส่งเพราะอยากส่ง ชั้นเข้าใจแล้วว่า เรื่องบางเรื่อง ความรู้สึกที่พิเศษบางอย่าง มันต้องถูกถ่ายทอดออกมาจากการเขียนเท่านั้น"

คำตอบอันนี้ของเธอ ทำให้รี่ยิ้มแก้มปริ รู้สึกดีใจมากที่เธอมีความคิดเช่นนั้นเหมือนกัน

 

.......................................

 

คนที่พบเจอในชีวิตประจำวัน คงไม่มีทางเข้าใจว่า ตัวตนที่แท้จริงของรี่เป็นอย่างไร เพราะรี่ไม่ชอบพูดความรู้สึกภายในของตัวเองออกมาให้ใครได้รับรู้

แต่ถ้าเขาได้มาอ่านสิ่งที่รี่เขียน ไม่ว่าจะผ่านโปสการ์ดหรือไดอารี่เล่มนี้ก็ตาม คิดว่าน่าจะเข้าใจตัวตนของรี่มากขึ้น ...

 

......................................

 

 

เกี่ยวกับเพลง

ชั่งใจอยู่นาน ว่าจะเลือกเพลงนี้มาเปิดในไดอารี่หน้านี้ดีหรือไม่ ไม่ใช่เพราะว่า มันจะซ้ำกับเพลงที่เพิ่งเปิดไปในหน้าก่อน เพราะเพลงที่ได้ยินอยู่ขณะนี้ คือเพลง waltz จากจุลอุปรากรเรื่อง The Merry Widow ของ Lehar ที่รี่เพิ่งเลือกเพลง Villia มาใส่ในเอนทรีที่แล้ว

เหตุผลที่แท้จริงคือ รี่กักเพลงนี้ไว้ กะเปิดในโอกาสพิเศษบางอย่าง แต่เอาเถอะ หลังจากไตร่ตรองและเสาะหาดูแล้ว คงไม่มีบทเพลง waltz หวาน ๆ ที่ไหน จะเหมาะกับสองสาวสุดหวานอย่างรี่กับคุณเจ้าของโปสการ์ดอีกแล้ว

(คุณผู้อ่าน ห้ามอวกเป็นอันขาดนะค่ะ!!! ไม่งั้นโป้งตายเลย จริง ๆ นะ -"-)

ไปละค่ะ จนกว่าจะพบกันอีก :)

 

 

 


ขอบคุณมิตรภาพ ที่หยิบยื่นให้ ...

ขอบคุณโชคชะตา ที่นำพาให้เราได้มาพบกัน ...

002653
5 ก.ย. 2550 เวลา 01:22 น.


"Problem is a part of fun."

Though I cannot think so :P, thanks anyway!!!

002653
5 ก.ย. 2550 เวลา 04:57 น.
the thing that doesn't kill us make us stronger, right?

keep going on na ka..

;)
002962
5 ก.ย. 2550 เวลา 08:00 น.



Of course, I will do.



I was taught to be a fighter wasn't I?



:)





Sherry
5 ก.ย. 2550 เวลา 09:19 น.
.
.

ส่งหาแซนด์บ้างซิพี่
ก๊ากๆๆ

(พี่รี่ : แกเกี่ยวไรกะช๊านยะ)

เพลงบิ๊วมากเลยพี่
อ่านไปแล้วซึ้งจุกอกหน่อยๆ

แซนด์ดิ ทั้งพูดทั้งเขียน
ก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง


000047
5 ก.ย. 2550 เวลา 13:26 น.
วันนี้มาป่วน lol

อ่านคอมเมนท์ของต้องซ่าแล้วทำไมนึกถึง แมงสาป (คือมันตายยากอ่ะนะ lol)

1. (eating/procastinating...etc) is part of the problem.

2. problem is a part of fun.

เพราะฉะนั้น (...) is a part of fun??!?? lol

000644
6 ก.ย. 2550 เวลา 00:53 น.
ไปป์ ปากเธอสุดยอด

ไปทำสโลแกนประจำตัวของต้องซ่าส์เขาซะ การเป็นอะไรไปแล้วไม่รู้ T^T

ํAh your logic is absolutely true :P
002653
6 ก.ย. 2550 เวลา 01:31 น.
555+ คิดได้ยังไงอ่ะพี่.. ต้องนี่อ่ะจะเป็นเฮอร์คิวลิสอยู่แล้ว.. แต่ว่าท่าทาง "ปีเตอร์" จะเจ๋งกว่าเพราะว่ามันอยู่มา 65 ล้านปีแล้ว.. เอิ๊กก..

002962
6 ก.ย. 2550 เวลา 07:59 น.
เพิ่งเคยรู้ว่ามีแบบนี้ด้วย

001023
6 ก.ย. 2550 เวลา 11:42 น.
มีโปสการ์ดทำด้วยไม้แล้วหรอเนี่ย?



วันหลังจะลองทำโปสการ์ดด้วยทิชชู่แล้ว

ส่งไปให้มั่ง



Whenever you shed tears,

Always know you still have me!



:P
สหายดอกหญ้า
6 ก.ย. 2550 เวลา 21:18 น.
กำลังใจมาเพียบเลย...

ยิ้ม ยิ้ม

แล้วมันจะผ่านไป...

^^v
Gift
7 ก.ย. 2550 เวลา 09:31 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic