อัตลักษณ์

 

ไม่มีเรื่องอะไรมาเขียนเลยค่ะ แค่อยากเปลี่ยนหน้าไดอารี่

มีคนบอกว่า ไม่ชอบเห็นรี่ในเวอร์ชั่น so sad sad sad

แหะ แหะ ตัวรี่ก็ไม่ชอบ ให้พวกเอนทรี so sad sad sad ทั้งหลาย โชว์ไว้หน้าแรก นานเหมือนกัน

(หมายเหตุ ภาษาปะกิต ห่วยค่ะ ขออภัย -"-)

 

.............................................

 

รี่นึกไม่ออกว่าจะเขียนอะไรดี เลยถามคุณต้องดู

เนื่องจากคุณต้องตอนนี้กำลังหมกหมุ่นอยู่กับการเขียนบทความเรื่องเกี่ยวกับอัตลักษณ์บนโลกอินเตอร์เนท (หลังจากเที่ยวสุ่มศึกษาพฤติกรรมชาวบ้านในโลกไดอารี่มายาวนานกว่าสามปี ในที่สุดก็สามารถขุดเอาไปใช้ประโยชน์ได้ lol ) ก็เลยแนะให้รี่ เขียนถามคนอ่านไดอารี่ว่า ...

 

คุณคิดว่าเจ้าของไดอารี่เป็นอย่างไร

1. สวยใสไฮโซ

2. ดูดีมีชาติตระกูล

3. ป้ามาก ๆ

 

555+ สำลักกาแฟ (decaf) ไปเลย

โอ้ ไม่ต้องเผลอตอบมานะค่ะ รี่ไม่ได้ถาม

แต่ถ้าตอบ 1. กะ 2. มาขอรับรางวัลได้หลังไมค์ ส่วนใครตอบ 3. เนี่ย เลิกคบกันไปเลยนะค่ะ ลาก่อน สวัสดี ...

(^ เห้ยยยย ไม่ช่ายยยย - -")

 

.............................................

 

ใครที่เขียนไดอารี่เหมือนกัน เคยมีความรู้สึกอยากรู้ไหมคะว่า คนอ่านคิดกับเราอย่างไร มองเราว่าเราเป็นคนแบบไหน

แปลกน่ะ ปกติ รี่เป็นคนชอบอยากรู้นู่น อยากรู้นี่ แต่เรื่องนี้ รี่กลับไม่มีความรู้สึกอยากรู้เลย

เหตุผลส่วนหนึ่งคือ รี่ถือว่า เป็นเรื่องส่วนตัวของคนอื่น ถึงแม้จะเป็นความคิดที่เขาคิดกับรี่ก็ตาม แต่ว่าเป็นความคิดเห็นที่เขาสร้างขึ้นมาส่วนตัว รี่ไม่คิดอยากจะไปถามไถ่ แล้วทำลายความเป็นส่วนตัวเขา

และอีกเหตุผลคือ รู้ไปก็เท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นด้านบวกหรือลบ ก็ไม่มีส่วนเปลี่ยนแปลงสไตล์ของรี่ ในการเขียนอยู่ดี รี่พอใจจะเขียนแบบนี้ ก็จะเขียนแบบนี้

 

.............................................

 

หน้าไดอารี่หน้าเดียวกันนี้แหละ แต่เชื่อเถอะว่า คนอ่านร้อยคน วาดภาพเจ้าของต่างกันไปร้อยอย่าง สุดแท้แต่ปัจจัยภูมิหลังแตกต่างกันไป ซึ่งสุดท้ายทั้งหมด อาจจะไม่เฉียดใกล้ ตัวตนของเจ้าของไดอารี่เลยด้วยซ้ำ

ขนาดคนที่รู้จักรี่ในชีวิตจริง ยังมองเห็นรี่ไม่เหมือนกันเลย แล้วนับภาษาอะไรกับการรู้จักผ่านตัวอักษร ที่ผ่านการกลั่นกรอง ปรุงแต่ง มาระดับหนึ่งแล้ว

และสุดท้าย ขนาดรี่เอง ยังไม่มั่นใจเลยว่า บางครั้ง รี่รู้จักตัวเองดีพอ รี่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกและความคิดตัวเอง เต็มร้อยหรือเปล่า !?!

 

.............................................

 

เอ ...

แต่จริง ๆ แอบชอบฟังพวกเชิง negative นะ  ท่าทางจะฮาแบบไร้ขอบเขตจำกัดดี ;)

คราวก่อน ที่แอบได้ยินมาทางหลังไมค์เนี่ย เผลอหลุดก๊ากกลางออฟฟิศเลย เอาไปเล่าต่อให้คุณปุกฟัง คุณปุกก็ฮากลิ้งตามด้วยอีกคน

ท่าจะชอบใจใหญ่ เพราะหลังจากนั้น เวลาทักทายกับรี่ จะพูดว่า

"เอา ว่าไง คุณหนูไฮโซ"

เพราะฉะนั้น ถ้ามีพวก negative เนี่ย ส่งกันมาได้เลย ชอบ ๆ ส่วน positive ไม่ต้องเลยค่ะ เก็บไว้ในใจดีกว่า รี่ฟังอะไรแนว ๆ นี้ไม่ได้มาก มัน "ปูเลี่ยน ปูเลี่ยน" อ่ะ

ขออภัย ^^"

 

 You won't admit you love me
And so how am I ever to know?
You always tell me
Perhaps, perhaps, perhaps

A million times I've asked you,
And then I ask you over again
You only answer
Perhaps, perhaps, perhaps

If you can't make your mind up
We'll never get started
And I don't wanna wind up
Being parted, broken-hearted

So if you really love me
Say yes, but if you don't dear, confess
And please don't tell me
Perhaps, perhaps, perhaps

Perhaps, perhaps, perhaps

If you can't make your mind up
We'll never get started
And I don't wanna wind up
Being parted, broken-hearted

So if you really love me
Say yes, but if you don't dear, confess
And please don't tell me
Perhaps, perhaps, perhaps
Perhaps, perhaps, perhaps
Perhaps, perhaps, perhaps

 

เกี่ยวกับเพลง

ชั่งใจอยู่นานมากว่า จะเอา Quizás, Quizás, Quizás ต้นฉบับของเพลงนี้ในภาษาสเปน หรือ Perhaps Perhaps Perhaps ในภาษาอังกฤษมาลงดี

สุดท้าย จับไม้สั้นไม้ยาว หวยเลยออกที่ Perhaps Perhaps Perhaps ในเสียงของคุณยาย Doris Day นักร้องขวัญใจไดอารี่เล่มนี้นะค่ะ

ส่วน Quizás, Quizás, Quizás ของคุณปู่แนทเนี่ย งวดหน้า ไว้สบโอกาส ค่อยเอามาลงละกัน

แต่ไม่ว่าจะตัวเลือกไหน ท่าทางรี่จะเหมาะลงตัวกับ description ตัวเลือกที่ 3 ในโจทย์คำถามของคุณต้องมากที่สุดแหะ ... ป้าจริง ๆ :P

ไปละค่ะ นอนหลับฝันดีกัน :)

 

 


 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic