Londoner

 

ในที่สุด รี่ก็ย้ายสำมะโนครัว มาอยู่ลอนดอน เรียบร้อยแล้ว

ชีวิตการเป็นชาวกรุง ที่รี่เกลียดแสนเกลียด เมืองลอนดอน ที่เมื่อไรก็ตามที่รี่แค่เข้ามาวันสองวัน ทำธุระปะปัง กลับบ้านนอกไป เป็นอันต้องไม่สบายทุกที แต่ต่อจากนี้ ชีวิตประจำวันของรี่กลับต้องมาอยู่ที่นี่เสียแล้ว

แรก ๆ มันทำให้รี่หดหู่ จิตตกพอควร แต่ตอนนี้ พอถูพอไถไปได้ค่ะ ตราบใด ที่เลี่ยงการเข้าไปในตัวเมือง หรือที่อุ่นหนาฝาครั่งด้วยฝูงนักท่องเที่ยว ใช้ชีวิตอยู่แต่แถวบ้าน ไปเดินเล่น Hyde Park มีต้นไม้เขียว พื้นที่กว้าง เดินเอื่อย ๆ ได้ ไม่ต้องเจอะเจอพวกมนุษย์เมืองที่เร่งรีบ มาคอยผลัก ๆ ดัน ๆ รี่ก็จะไม่รู้สึกว่า ชีวิตในลอนดอนมันเลวร้ายเกินไปนัก

 

...............................................

 

นอกจากนี้ การมีญาติจากต่างจังหวัด แวะเวียนมาเยี่ยม ก็ทำให้รี่รู้สึกดึขึ้น รู้สึกว่า รี่ยังไม่ห่างไกลจากเมืองที่รี่จากมานัก อาทิเช่น วันเสาร์ที่ผ่านมา คุณออมก็แวะมาส่งโอเลี้ยงกับข้าวผัด ... 

อะจึ๋ยส์ ... บ้าไปแล้น รี่ไม่ได้มาติดคุกที่นี่เสียหน่อย จริงไหม? ^^"

เอาใหม่ เอาใหม่ เรื่องคือว่า คุณออมแวะมาลอนดอน เลยนัดรี่ ให้พาไปร้านกาแฟที่มีเค้กอร่อย ๆ ซึ่งรี่เคยไปโม้เอาไว้มาก ^^"

ร้านที่ว่า อยู่แถวโซโห ชื่อร้าน Maison Bertaux ค่ะ เป็นร้านเก่าแก่ รู้สึกจะเปิดมาเป็นร้อยปีได้แล้วมั้ง รี่รู้จักร้านนี้ เพราะคุณต้องพามา เมื่อหลายปีก่อนค่ะ

 

นอกจากความอร่อยของเค้กแล้ว สิ่งสำคัญที่ทำให้รี่ชอบร้านนี้ คือ บรรยากาศของมันค่ะ เพราะมันทำให้รี่นึกถึง ร้าน "ออน ล็อก หยุ่น" แถว ดิโอลด์สยาม ชะมัด ซึ่งนั่นคือ ร้านโปรดของรี่เลย และการไปจิบกาแฟร้อนที่ร้านนี้ ยามเช้าตรู่วันอาทิตย์ จะเป็นสิ่งสำคัญอันดับต้น ๆ ที่รี่จะทำทันที ที่กลับเมืองไทย!!!

ร้าน Maison Bertaux ไม่ใช่ร้านกาแฟสมัยใหม่ ที่ชอบตกแต่งอะไรดูหรูเลิศ โต๊ะ เก้าอี้ ก็เก่า ๆ เรียบ ๆ ธรรมดา ส่วนชั้นสองของร้าน ตกแต่งออกแนว bohemian

 

 

 

ตอนแรก รี่ก็หวั่น ๆ ว่า คุณออมกับคุณโบ้ท เพื่อนคุณออม เขาจะชอบร้านสไตล์แบบนี้ไหม แต่ปรากฏว่า คุณออม พอมาถึงร้าน เห็นแผงเค้กที่เรียบละลานตาอยู่หน้าร้าน ก็กรี้ดกร้าดดี๊ด๊าเลยค่ะ แล้วนี่คือผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น

 

 

ไม่ใช่ฝีมือรี่น่ะ -"-

ถึงรี่จะหมูตู้ แต่ก็สั่งแค่ ชีสเค้กกับกาแฟ ส่วนที่เหลือน่ะ เป็นฝืมือของคุณออมกับคุณโบ้ทเขา แล้วที่สำคัญยิ่งกว่านั้น กินกันหมดเกลี้ยงเลยอ่ะ

คุณออมบอกว่า ถ้าไม่ติด จะไปเดินช๊อปปิ้งต่อ เธอจะซื้อขนใส่กล่องกลับไปบ้านด้วย แล้วบอกรี่ว่า เดี๋ยวไว้คราวหน้า เราต้องไปกินกันอีก!!!

 

...............................................

 

ถ้าใครแวะเวียนผ่านมาแถวนี้ นัดเจอกันได้เสมอเลยค่ะ ต่อให้รี่จะต้องฝ่าการจราจรอันแสนน่ารำคาญเข้าไปในเมือง กรณีนี เป็นข้อยกเว้น ที่รี่ไม่บ่น ไม่หงุดหงิด จิตแจ่มใสเสมอ 555+

ไปละค่ะ นอนหลับฝันดีกัน :)

 

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic