ความเก็บกดของสาวอ้วน

 

 

เกริ่น

เอนทรีนี้ สัพเพเหระชีวิตส่วนตัวนะค่ะ ไม่มีสาระอะไร

 

.......................................................

 

วันนี้ คุณต้องเล่าว่า ไปนัดพบเจอกับม้ามาค่ะ

นึกแล้วก็ตลก คุณต้องเนี่ย นัดพบเจอกับสมาชิกของบ้านรี่ เกือบครบหมดแล้ว ก่อนหน้านี้ ก็คุณปุก มาคุณบิก แล้วงวดนี้ก็เป็นม้าค่ะ

คุณต้องบอกว่า ม้านัดให้ไปเจอกันที่วัดมังกรกมลาวาส ตรงแถวที่เขาทำแก้ชงกัน

ฟังแล้วจะสำลัก ไม่รู้มาก่อนเนี่ย คิดว่า ชวนกันไปแก้ชงเป็นแน่แท้ ใครเลยจะคิดว่า นัดกันจะเอากล้องไปซ่อม -_-'

คุณต้องบอกว่า ม้าผอมมาก พอรี่ฟังแล้วก็เหมือนใครไปจี้ต่อมเก็บกดเข้า เลยใส่เป็นชุดเลยว่า เพราะแบบนี้น่ะแหละ ถึงชอบเที่ยวบอกใครต่อใครว่าอ้วนไปหมด

คือ คุณม้าเธอ จะเป็นประเภทหมกหมุ่นกับความอ้วนของคนอื่นมากค่ะ เวลาคุยกับม้าเรื่องสัพเพเหระ มักจะมีเรื่องความอ้วนเข้ามาเกี่ยวข้องเสมอ

เดี๋ยวก็ว่า ไปพบเจอคนนั้นคนนี้ ทำไมเดี๋ยวนี้อ้วนขึ้น คนนั้นก็อ้วน คนนี้ก็อ้วน อ้วนกันหมด ส่วนลูก ๆ ที่บ้านนี่ไม่ต้องพูดถึงเลยค่ะ  ประโยคซ้ำ ๆ ที่ได้ยินกล่อมประสาทอยู่เสมอคือ 'ทำไมถึงอ้วนแบบนี้' 'อย่ากินเยอะได้ไหม อ้วนแล้ว' 'อ้วนจนอืดไม่ไหวแล้ว' 'อ้วน อ้วน และก็อ้วน' ฯลฯ

ใครมาได้ยิน คงนึกว่า ลูกบ้านนี้คงอ้วนจนเดินออกนอกบ้านไม่ได้แล้ว ต้องกลิ้งออกมา

 

...............................................................

 

เมื่อคืน ไปนั่งดู จำเลยรัก ฉบับเก่า เวอร์ชั่น ลิขิต-สาวิตรี ใน youtube มา

(อันนี้ ก็อีกหนึ่งความเก็บกดจากวัยเยาว์ เด็ก ๆ ไม่เค้ยไม่เคย ได้มีโอกาสดูละคอนแนวนี้เลย ม้าไม่ให้ดูเพราะม้าไม่ชอบ พอโตขึ้นเนี่ย รี่เลยบ้าดูมาก แล้วแถมต้องขอเป็นเรื่อง 'เน่าสนิท' จริง ๆ เท่านั้น ไม่สนิท ไม่ดู lol)

โอ้โห ดูไปกรี้ดไปเลยค่ะ ทำไมนายหัวหฤษฎ์เวอร์ชั่นคุณลิขิตเนี่ย ถึงได้เท่ห์แบบนี้ เท่ห์ได้ทุกอิริยาบถจริง ๆ ไม่ว่าจะพูด จะนั่ง จะยืน แม้น แมน สุด ๆ

ยิ่งดูยิ่งเกิดความคับข้องใจมาก อยากเอามาถามหน่อยว่า ผู้ชายแบบนี้ เดี๋ยวนี้หายไปไหนหมด มีใครเคยได้พบเจอบ้างเนี่ย เขาไปหากันที่ไหน?

 

.......................................................

 

เมื่อกี้ คุณออม เพิ่งโทรมาเม้าท์ เรื่องไป conference ที่เมืองไทยมา

หลายเดือนก่อน นานมาแล้ว คุณออมไปได้ข่าวมาว่า จะมีการจัดงาน conference เกี่ยวกับทางสาขาของเรา ที่เมืองไทย พอรี่ได้รับรู้ ก็รู้สึกดีใจ ที่ได้เห็นที่เมืองไทย มีการบุกเบิก conference ในระดับ international ทางสาขานี้ รีบยุยงสนับสนุนให้คุณออมไปเต็มที่ ซึ่งคุณออมก็อยากไปอยู่แล้ว เพราะจะได้ ตั๋วฟรีกลับบ้านเลยทีเดียว

มีวันหนึ่ง ทานข้าวกับคุณเจน ก็เลยพูดถึงงานนี้ให้คุณเจนฟัง แล้วพอคุณเจนได้ยินชื่อคนจัดงาน คุณเจนก็ส่ายหัวทันที แล้วพูดทำนองให้พวกเราอย่าคาดหวังอะไรมาก แต่รี่กับคุณออม ก็ไม่สนใจค่ะ มองโลกในแง่ดีกันมาก เชื่อว่า ยังไงแล้ว งานก็น่าจะมีมาตราฐานระดับหนึ่ง

นอกจากคุณออมไปแล้ว อาจารย์เจมส์ ซุปเปอร์ไวเซอร์ของคุณออมยังไปด้วย แล้วพอคุณออมกลับมา ก็โทรมาฉะให้ฟังเป็นชุด ฟังจนอึ้งกิมกี่กันไปเลยค่ะ นี่ยังฟังไม่จบนะเนี่ย นัดกันว่า ถ้าคุณออมมาลอนดอน หรือรี่กลับมหาวิทยาลัย เดี๋ยวนัดทานข้าวกัน แล้วฉะเรื่องนี้ต่อ - -'

ที่รี่กับคุณออมรู้สึกแย่ที่สุดคือ คุณออมเล่าว่า แม้แต่อาจารย์เจมส์ยังออกปากรู้สึกแย่กับงานนี้

ฟังแล้วก็อึ้งไปเลย เชื่อเลยว่า ถ้าแม้แต่เจมส์ หรือ the last English gentleman ของภาคเรา ถึงกับเอ่ยปากอะไรแบบนี้ แสดงว่า งานมันน่าจะ ห่วยเหลือรับประทานอยู่

:(

 



Piano Concerto No. 1 ท่อน Allegro
ประพันธ์ Tchaikovsky

 

เกี่ยวกับเพลง

น้อยครั้งหนัก ที่จะเห็นรี่เอางานเปียโนมาเปิดในไดอารี่ เมื่อเทียบกับพวกบทเพลงที่บรรเลงจากเครื่องสาย ซึ่งรี่นิยมชมชอบส่วนตัว

แต่วันนี้ สบโอกาสที่รี่หาทางโยงเรื่องราวมูลเหตุให้เปิด Piano Concerto ชิ้นนี้ของ Tchaikovsky ได้ ซึ่งรับรองวาใครได้ฟังเหตุที่ว่า น่าจะส่ายหัว กับความบ้าและน้ำเน่าของรี่ หุ หุ

เหตุก็ไม่มีอะไรค่ะ มาจากเรื่อง 'จำเลยรัก' นั่นเอง

ฟังแล้วคงงง จำเลยรัก มันมีเพลงนี้ตั้งแต่เมื่อไร มันไม่ใช่เสียงคุณยายเชอรี่ ครวญว่า 'เจ็บแค้นเคืองโกรธ โทษฉันใย ฉันทำอะไรให้เธอเคืองขุ่น' หรอกรึ?

เรื่องมีอยู่ว่า ตอนที่หฤษฎ์ (พระเอก) จับโศรยา (นางเอก) มาอยู่กระท่อมกลางป่า แล้วก็ให้คนขนข้าวของเครื่องใช้มาให้ และในจำนวนข้าวของที่มีมา ก็มีวิทยุด้วย พร้อมกับพวกเทปเพลง (ยุคสมัยทีซีดียังไม่มีเนาะ ^^)

ตกกลางคืน นางเอกคงรู้สึกเหงา ๆ เลยคิดจะเปิดฟังเพลง หยิบเทปขึ้นมาใส่ลงไปในวิทยุ พร้อมกับผู้ชมเช่นรี่ ที่ตั้งใจจะรอฟังดูว่า เพลงชนิดไหนหนอ ที่นายหัวหฤษฎ์สุดเท่ห์ จะเลือกมาให้นางเอกฟังกลางป่ากลางดง

พอนางเอกเปิดมา เป็น piano concerto ของ Tchaikovsky นี่ รี่ก็ฮาแตกเลยค่ะ ที่ฮา ไม่ได้ว่า เพลงอะไรไม่ดีน่ะค่ะ แต่แค่นึกไม่ถึงเท่านั้นเอง

เอ๊ะ แล้วทำไมรี่ต้องนึกไม่ถึง แล้วเพลงแบบไหน มันสมควรจะเปิดฟังในบรรยากาศแบบนั้นคะ

ถ้าคุณเป็นนายหัวหฤษฎ์  คุณจะส่งเพลงไหนไปให้โศรยาฟัง?


 

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic