เพ้อร่ำรำพัน

 

ดวงฤดีพี่แสนตรม ระทมเศร้า เงียบเหงาหงอย
ยามราตรีพี่หลงคอย คอยเจ้าเฝ้าฝันหา
น้องอยู่ไหน ไม่เห็นหน้า
หรือว่าอนงค์ หลงเพลินวิมาน
หรือใครซ่อนน้อง ไว้ไกลบ้าน
พี่ซานเที่ยวมอง หาน้องเนื้อนวล

ดวงฤทัยพี่ทุกข์ตรม ระบมเศร้า เฝ้าโหยหวล
ดวงกมลพี่ร้องครวญ ครวญเพรียก
เรียกโฉมศรี ด้นดั้นหา น้องพี่
ไม่มีสร่างซา นิทราไม่ลง
ถามมวลแมกไม้ ในไพรพง
แม้พบอนงค์ ช่วยกระซิบ มาบ้าง

พี่ค้นอนงค์เสียทั่วทิศา
ตามหาแก้วตาจนทั่วทุกทาง
จนแสงรำไรฟ้าใกล้จะสาง
ไม่พบน้องนางพี่เศร้าฤดี
ถามดาวทั่วฟ้า นภา ทุกที่
ไม่มีร่างน้อง หมองดวงฤทัย

จนเสียงดุเหว่าร้องก้องไพรพฤกษ์
พี่นึกว่าเธอเพ้อเพรียกร้องไป
มองเห็นดวงดาววับวาวสดใส
พี่นึกว่าใช่ดวงเนตรของเธอ
พี่คอยผวา พาใจเก้อ
หลงครวญพร่ำเพ้อ ถึงเธอคนเดียว
เห็นจันทร์เคลื่อนคล้อย ลอยดวงเสี้ยว
คิดถึงรูปเรียว เล็บมือน้องนาง


นิราศนุช
ประพันธ์ ไพบูลย์ บุตรขัน และ ป. วรานนท์
ขับร้อง ชรินทร์ นันทนาคร

 

.................................................................

 

ใครพบเจอ 'น้อง' ของ 'คุณพี่' เขาบ้างคะ  ช่วยหน่อยเถอะ ช่วยบอก 'คุณพี่' เขาที!!!

คนแต่งเขาก็ช่างแต่งเสียเหลือเกิน ไพเราะเสนาะหูคล้องจองกันเป็นบทกลอน ทั้งเพลงไม่มีเนื้อท่อนไหนซ้ำเลย พร่ำพรรณาได้เป็นเรื่องราวดีแท้ แถมยังช่างเข้าใจเลือกชื่อเพลงได้เหมาะเจาะที่สุด สั้น ๆ แต่ความหมายครอบคลุมลึกซึ้งทีเดียว

ส่วนคุณปู่ชรินทร์ คนร้อง ก็ช่างเอื้อนลูกคอดึงอารมณ์คนฟังเหลือเกิน ค่ำคืน เงียบ ๆ โหวง ๆ แบบนี้ รี่ฟังแล้ว ใจพลอยจะขาดรอนตามไปด้วย 

เฮอ ...

 

........................................................

 

หลายคืนก่อน นั่งฟังเพลงนี้แล้วเคลิ้มมาก แล้วรี่นึกถึงอะไรรู้ไหม?

รี่เห็นเป็นภาพ Pyramus คือ คุณพี่ในบทเพลง เที่ยวเสาะแสวงหาแม่นาง Thisbe ยามค่ำคืน เพลงนี้แหละ ใช่เลย น่าจะบรรยายความรู้สึกของ Pyramus  ได้ดีแท้เลยเชียว

เราเคยมี Antigone มาเป็น 'อันตราคนี' แล้วทำไมถึงไม่คิดดัดแปลง Pyramus กับ Thisbe บ้าง แล้วก็เลือกเพลงนี้ มาเป็นเพลงประกอบละคอน แจ่มที่สุดเลยว่าไหมคะ?

[ฮัดดดดดดดดดดด ชิ้วววววววววววววว]

โอ๊ะโอ่ สงสัย มีคนบ่นรี่อยู่ในใจว่า ไร้ซาร่าห์ ยัยนี่ช่างเพ้อเจ้อไปเรื่อย เรื่องคนละมุมโลก ดั้นเอามาโยงกันเฉย

แหะ แหะ รี่ไปดีกว่า บ้าแค่นี้ พอแล้ว ไปแล้วค่ะ ราตรีสวัสดิ์ นอนหลับฝันดีกันนะค่ะ :)

 

ปัจฉิมลิขิต

 

ต่ออีกจิ๊ด เผลอโยงเข้าเรื่อง Antigone แล้ว ทำให้รี่นึกถึงอะไรได้ขึ้นมาอีกอย่าง

มีใครเคยอ่านบทละคอนดัดแปลงภาคภาษาไทยของ Antigone บ้างคะ มีจุดหนึ่ง ที่รี่ประทับใจในบทละคอนดัดแปลงนี้มาก นั่นก็คือ การดัดแปลงชื่อตัวละคอนค่ะ สุดยอดมาก ๆ จริง ๆ

ตัวเอกของเรื่อง คือ แม่นาง Antigone กลายมาเป็น อันตราคนี ส่วนคู่หมั้นนางเอก Hemon กลายมาเป็น เหมาธร แล้วคุณลุงเผด็จการ Creon กลายมาเป็น คีรีธร

ส่วนคุณพ่อนางเอก วีรบุรุษ (มั้ง?) ในเทพกรณัมกรีก-โรมัน ผู้ฉาวโฉ่ Oedipus กลายมาเป็นอะไรรู้ไหม?

แท่ม แท้ม แท๊ม ....

คำตอบสุดท้ายคือ 'เอศบุตร' ค่ะ

จำได้ว่า รี่อ่านบทดัดแปลงนี้ จะไม่จบเอา เพราะมัวแต่ให้ความสนใจกับชื่อตัวละคอนในภาษาไทยนี่แหละ แต่ละเชื่อโผล่มาที ทำอึ้งไปหลายนาทีอยู่  นี่ยังไม่นับตัวละคอนเอกตัวอื่นของเรื่อง Antigone ที่ทุกตัว มีชื่อสุดเลิศมาแนวเดียวกับที่ยกตัวอย่างมาข้างต้นหมด

นับถือความสามารถของผู้ดัดแปลงเรื่องนี้มาก ที่ช่างสรรหาชื่อไทยมาได้ประเหมาะเจาะ คงเสียงคล้องจองกับชื่อดั้งเดิม แต่ในขณะเดียวกันก็ได้บรรยากาศอารมณ์แบบไทย ๆ

อ้าว เผลอไผล กลายเป็นเขียนปัจฉิมลิขิตจะได้ยาวกว่าเนื้อหาไดอารี่ซะงั้น แถมพายเรือออกช่องแคบอังกฤษไปเรื่อย เริ่มต้นจากเพลงไทย จบเป็นเทพปรกณัมกรีก-โรมัน ไปซะงั้น

ขออภัยความบ้าของตัวเอง ตามอ่านไดอารี่เล่มนี้ ต้องทำใจน่ะค่ะ คนเขียนมันช่างบ้า เพ้อเจ้อไปได้เรื่อย ๆ ช่างชวนงงดีแท้

อายจัง ไปดีกว่า บับบายค่ะ

 

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic