รัศมีจับ

เพิ่งส่องกระจกดูตัวเองเมื่อกี้นี้ ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า คือผู้หญิงหัวฟู อ้วนขึ้นอืด หน้าบวม ตาโหล

ภาพสะท้อนจากกระจกภาพนี้ เห็นแล้วดีใจชะมัด อดยิ้มให้กับต้วเองไม่ได้

หลังจากการรอคอยมายาวนาน ในที่สุด 'รัศมีจับ' แล้ว

รัศมีอะไรนะหรอ ก็รัศมีคนใกล้จบ (เห่?) ไง

มันเป็นคำที่รี่เคยใช้เรียกกับคุณออม เวลาพบเจอใครที่ campus ที่หายต๋อมไปนาน กลับมาอีกที เกิดการเปลี่ยนแปลงกลายเป็นสภาพที่ว่า เราจะเรียกมันว่า 'รัศมีจับ' เห็นแววว่า คนคนนั้น ใกล้จบเต็มที่แล้วแหงม แหงม  นับเป็นนิมิตรหมายอันดี lol

 

.............................................................................

 

หลายเดือนที่ผ่านมา ตั้งแต่ย้ายบ้านมาอยู่ที่ลอนดอนเนี่ย จะเห็นว่า รี่เขียนไดอารี่ได้ลัลล้ามาก อันนั้นคือ นิมิตรหมายที่ไม่ดี เป็นอาการที่รี่เรียกว่า 'ความเครียดฝังใน'

ชีวิตรื่นเริง เพื่อหลีกเลี่ยงที่จะนึกถึงปัญหา ใช้ชีวิตผ่านไปวัน ๆ แบบไม่ทำอะไร หาเรื่องเลี่ยงงานไปเรื่อย อาทิ เล่นเนต ติดละคอน ทำกับข้าว ฯลฯ ไม่อยากจะบอกเลยว่า ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา รี่เขียน thesis ได้แค่ chapter เดียวเท่านั้น!!!

จริง ๆ มี dark side ของรี่อีกหลายอย่างเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมา แต่ไม่มีประโยชน์ที่จะมาเจียระไน ผ่านมาแล้ว แล้วก็ผ่านไป กลับไปแก้อะไรไม่ได้

ลุกขึ้นยืน แล้วก้าวเดินต่อไป ทำเท่าที่ทำได้ แล้ว whatever will be, will be

ตอนนี้ 'ความเครียดฝังใน' หายไปแล้ว แต่ฝักตัว ออกมาแสดงตัวเต็มที่ นั่นหมายความว่า รี่จะยิ่งมี 'รัศมีจับ' ยิ่ง ๆ ขึ้นไป

นับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดี?

 

..................................................................

 

Handel - Sarabande

 

เกี่ยวกับเพลง

หนี่งในเพลงกล่อมจิต ช่วงคิดพล็อต หามุข เขียน thesis ฟังวนไปมา พอ ๆ กับซิมโฟนีหมายเลข 3 ของ Brahms อย่างที่เคยเล่าในเอนทรีหนึ่งเมื่อปีก่อน

เพิ่งหยิบมาฟังไปเมื่อกี้ ก่อนเขียนเอนทรีหน้านี้ ซึ่งก็นับว่าเป็นนิมิตรหมายที่ดี เพราะน่าจะแสดงว่า อารมณ์ทำงาน กลับมาโดยสมบูรณ์แบบแล้วมั้ง?

:P

we are in diaryis.com family | developed by 7republic