Canto CDXLIV

 

ได้รับอีเมลล์จากจอห์นตอนเช้า หลังจากนั้น ก็จิตตกดิ่งพสุธา หายไปไหนแล้วไม่รู้ ตามเก็บคืนมาไม่ได้เลยทั้งวันนี้ ... เฮอ ...

ปวดหัวมากด้วย ปวดหัวซีกเดียวอีกต่างหาก เลยไม่ได้ทำอะไรเลยวันนี้ พอสายหน่อย เลยออกไปจ่ายตลาด

เดินถึงร้านเขาอยู่แล้ว เพิ่งรู้ตัวว่า ไม่ได้เอากระเป๋าตังค์ใหญ่ออกมา มีแต่กระเป๋าใส่เศษเงิน แต่เธอก็ยังอุตส่าห์พยายามหาทางซื้อของให้ได้ ด้วยเศษเหรียญเพียงไม่กี่ปอนด์ ได้ของมาสองชิ้นคือ กล้วยกับถั่วฝักยาว เอาไปเลี้ยงช้าง? ;(

ระหว่างเดินกลับบ้าน คิดอะไรไปเลยเปื่อย สำนึกได้ว่า หลายวันที่ผ่านมา เต็มได้ด้วยอาการเบลอ ๆ

- ตื่นมาง่วงจัดมาก สิ่งแรกที่ทำคือ ต้มกาแฟ ทิ้งไว้บนเตา ระหว่างรอกาแฟ คิดว่า ของีบสักห้านาที เดี๋ยวตืนมา ทันกาแฟเดือดพอดี ทีไหนได้ เธอหลับเลยไปสองชั่วโมง ตาลีตาเหลือก วิ่งไปปิดเตา เดชะบุญที่วงแหวานยางของหม้อต้ม ไม่พังไปเสียก่อน

- ต้มกาแฟอีกเหมือนเดิม แต่เปิดเตาผิดอัน เตาอันหนึ่ง ก็ร้อนไปสิ ไม่มีอะไรอยู่เลย ส่วนเตาที่วางหม้อต้มกาแฟ ก็เย็นชืดสนิท ตัวเอง ก็เดินเบลอหายไปไหนไม่รู้

- เดินอีท่าไหนไม่รู้ กระเป๋าเดินทาง วางอยู่ดี ๆ เอาเท้าไปเตะมันเต็มรัก เจ็บมาก จนน้ำตาจะเล็ด

และอีกนานาสารพัด ...

เดินคิดไปแล้วรู้สึก ตัวเองไร้สาระมาก ทำไมเบลอไปหมดเสียทุกอย่าง แล้วก็มีคำพูดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว

'สติมา ปัญญาเกิด'

นั่นสิ ตอนนี้ ไม่มีทั้งสติ ปัญญาก็ไม่มีอีกต่างหาก โง่มากเหลือเกิน มิน่า มันถึงได้เป็นแบบนี้

อยากร้องไห้ แต่มันร้องไม่ออก เฮอ ...

 

 

Symphony No. 2 Mvt 3 Adagio
Sergei Rachmaninoff

 

เกี่ยวกับเพลง

 

หลายคืนที่ผ่านมา นั่งฟังเพลงนี้บ่อยมาก จนรู้สึกเหมือนอยู่เป็นเพื่อนกัน ยามราตรี

ชอบท่อนเปิดของ movement นี้มากถึงมากที่สุด แต่อย่าถามนะว่า ทำไม รี่เหนื่อยล้ากับการที่ต้องใช้หัวคิดหาแต่เหตุผลแล้ว ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้น แค่หลับตา แล้วปล่อยจิตไปกับเสียงดนตรีก็พอ


 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic