The Long And Winding Road

 

ขอแสดงความยินดีกับคุณอุ๋ม (หลายคนคงคุ้นเคย เพราะรี่หยิบมานินทาหลายครั้งครา ผ่านทางไดอารี่เล่มนี้ ^^") ที่สอบได้เป็นผู้ช่วยผู้พิพากษาผ่านแล้ว

อุ๋ม แกยังคงเขามาอ่านไดอารี่ชั้นอยู่หรือเปล่าไม่รู้ ถ้าเข้ามา อยากบอกกับแกว่า ดีใจมากเลยว่ะแก ชั้นรู้ดีว่า แกพยายามกับมันมากขนาดไหน ชั้นรู้ดีว่าแกเคยผิดหวังกับมันมากขนาดไหน แต่ตอนนี้ ไม่มีอะไรอีกแล้ว นอกจาก ... Let's celebrate!!!

ที่ผ่านมา ชั้นจิตตกกับอะไรหลายเรื่องว่ะ เลยค่อนข้างตัดขาด ไม่ได้ไต่ถามสารทุกข์สุขดิบ เหมือนชั้นเพิกเฉยเลย แต่เปล่าน่ะแก ชั้นยังจำเรื่องการสอบของแกได้ แกสอบได้แล้ว ชั้นก็โคตรดีใจ แกบอกว่า ต่อไปนี้ ต้องเรียกแก "ท่านอุ๋ม" เพราะว่า ตำแหน่งนี้มันต้องเรียกแบบนี้ ชั้นก็เชื่อแกว่ะ แกว่าไง ชั้นก็ทำตามงั้น เพราะชั้นใสซื่อ (ห้ามอาเจียน!!!)

แต่ก็มีแอบคิดเล็ก ๆ ว่าแกหลอกชั้นเปล่าวะ?

 

 

มีเรื่องแปลกมาเล่าสู่กันฟังค่ะ ...

จริง ๆ รี่มีพูดพาดพิงถึงไปหน่อย เมื่อสองเอนทรีก่อน เกี่ยวกับกระทู้พันทิบห้องเฉลิมไทย เรื่องหมวดตี้ ว่าจะมีล็อกอินหนึ่ง ชอบมาพูดหยอกย้อน ประชดไปมา แล้วจบลงด้วยการทะเลาะกันไปมาในกระทู้ นี่เมื่อคืน รี่ก็เจออีกกระทู้หนึ่ง เป็นแบบนี้ และโดยคนคนเดิม - -"

ประหลาดดี อันที่จริงล็อกอินนี้ ถ้าใครเล่นพันทิบบ่อย น่าจะได้พอมีคุ้นตาบ้าง เพราะเขาตอบกระทู้ต่าง ๆ เยอะพอสมควร และดูลักษณะก็ไม่น่าจะใช่เด็กแล้ว มีวุฒิภาวะระดับหนึ่ง น่าจะรู้อะไรเหมาะ อะไรควร

ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไมเขาตั้งแง่อะไรกระทู้เรื่องหมวดตี้เป็นการส่วนตัว ถึงต้องเข้าไปพูดจาให้มันเกิดเรื่องทุกกระทู้ไปสิน่า อยากแสดงความคิดเห็นอะไร ก็พูดตรงไปตรงมา ไม่เข้าใจทำไมต้องมีนิสัยจุกจิก หยอดประชดประชัน จุดชนวนให้เกิดการทะเลาะกัน และยิ่งเป็นกระทู้ถึงคนที่เสียชีวิตไปแล้วและสมควรได้รับเกียรติ ควรที่จะหลีกเหลี่ยงพฤติกรรมเช่นนั้น แต่นี่กลับไม่รู้จักกาละเทศะเอาเสียเลย

จริง ๆ มีความไม่พอใจส่วนตัวอะไร ก็ไม่เห็นต้องเข้าไปยุ่งเลยนิ คนเขาชอบ เราไม่ชอบ อันนั้นมันเรื่องปกติ ความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้อยู่แล้ว แต่ประเภทถึงขนาดถือเป็นธุระ ไปตามหยอด ตามประชด ได้ทุกกระทู้เนี่ย รี่ว่ามันเหมือนคนโรคจิตไงไม่รู้ -*-

เฮอ คนเรา แบบนี้ก็มีด้วยอะค่ะ ประหลาดดีแท้

 

 

สุดท้าย ขออนุญาต ประชาสัมพันธ์เรื่องร่วมกันส่งโปสการ์ดไปให้กำลังใจบุคคลากรทีลงไปทำงานที่ภาคใต้นะค่ะ บอกให้เขารับรู้ถึงว่า คนแนวหลังอย่างพวกเรา ซาบซึ้งถึงความเสียสละของพวกเขาเสมอ

ใครสนใจ ลองไปดูรายะละเอียดที่อยู่ที่เอนทรีนี้เลยค่ะ

http://sheradia.diaryis.com/?20080625

 

 

เกี่ยวกับเพลง

 

เมื่อคืน ไปเขียนแสดงความยินดี กับคุณอุ๋ม ใน hi5 แล้วรี่ก็เปรียบเทียบเส้นทางที่เดินผ่านมาว่าเป็น The long and winding road

ไม่รู้เหมือนกัน ทำไมคำคำนนี้อยู่ดี ๆ มันผุดขึ้นมาในหัว ทั้ง ๆ ที่เพลง The long and winding road นี่ ไม่ใช่เพลงโปรดของรี่เลยสักนิด

จากนั้นคุณอุ๋มมาดี๊ด๊าบอกว่า รู้ไหม เผอิญมาก เพลงนี้ เป็นเพลที่เธอชอบ set เป็น ring tone เวลาจิตตก

รี่เลยเลือกเพลงนี้ มาใส่ในเอนทรีนี้ละกัน และขอให้เป็นเพลงกำลังใจสำหรับตัวเองและใครหลาย ๆ คนที่อาจเผอิญผ่านเข้ามาอ่านเอนทรีนี้ และกำลังเดินบนเส้นทางที่เป็น long and winding road ให้ในที่สุดแล้ว ก็บรรลุถึงจุดหมายปลายทางดังที่ตั้งใจไว้

ถ้ารี่หายไป ก็กลับมาพบกัน หลังวันที่เจ็ดเดือนเจ็ดนะค่ะ

โชคดีค่ะ และจนกว่าจะพบกันอีก :)

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic