อารมณ์

 

เมื่อคืน เครียด ๆ เลยเปลื่ยนบรรยากาศ ไปเปิดรายการหนึ่งที่คุณบิกเขาจัด
(รี่กลายเป็นเห็นรายการเขาเป็นตลกโปกฮาไปแล้ว มักไปฟังยามเครียด ;>)

ไม่ใช่รายการวิทยุที่รี่เคยเล่า เพราะรายการนั้นเจ๊งไปแล้วค่ะ รี่ก็เพิ่งทราบเพราะม้าเราให้ฟังเมื่อประมาณอาทิตย์ก่อน 
แล้วรี่ดันเผลอขำซะเนี่ย ลืมที่จะแสดงความเสียใจ - -"

อันที่จริง มองในแง่ดีก็มีนิ นั่นคือ ม้าไม่ต้องทรมานสังขารตัวเอง มาตื่นแต่ไก่โห่ ในเช้าวันหยุด เพื่อฟังลูกชายสุดเลิฟ :P

วกกลับเข้าเรื่องค่ะ ...

 ในรายการ เขาวิเคราะห์เรื่องประชุมสภาที่ผ่านมา และเรื่องปราสาทเขาพระวิหาร ฟัง ๆ แล้ว ทำให้รี่เกิดความคิดอย่างหนึ่งว่า การวิเคราะห์ที่ปราศจากอารมณ์ส่วนตัวเนี่ย มันช่างให้ภาพความแตกต่างคนละเรื่อง เหมือนหนังคนละม้วน ทั้ง ๆ ที่ ข้อมูลที่มีก็เหมือนกันนั่นแหละ

ทำให้ย้อนกลับมานึกถึงตัวเอง เพราะข้อเสียที่สำคัญที่สุดของตัวเอง ก็คือ เรื่องอารมณ์

อารมณ์รักชอบ ไม่เท่าไรน่ะค่ะ แต่อารมณ์ไม่พอใจ ไม่ชอบเนี่ย มันรุนแรงมาก จนทำให้สูญเสียการวิเคราะห์ไตร่ตรองที่ถูกต้องไปหลายครั้ง และเมื่อพายุร้ายผ่านไป ก็มักจบด้วยการที่รี่มาซึมจ๋อง สำนึกผิด และสูญเสียการนับถือตัวเองไป

ช่วงหนึ่งของชีวิต รี่เคยเป็นคนที่ "เป๊ะ" กับทุกสิ่งทุกอย่าง และผลลัพธ์ที่ได้คือ ทะเลาะกับเขาไปทั่ว รี่เคยกลับเมืองไทย แล้วสามารถทะเลาะกับชาวบ้านได้ตั้งแต่หัวซอยยันท้ายซอย แม้แต่มอเตอร์ไซค์รับจ้าง - -"

ออกจากบ้านไปไหน หงุดหงิดคนนู้นคนนี้ ได้เละเทะไปหมด และจะกลับมาด้วยการบ่นยาวเยียด มีครั้งหนึ่ง ม้านั่งฟังรี่บ่นแบบแทบไม่เว้นระยะหายใจว่า คนนั้นงี่เง่า คนนี้ปัญญาอ่อน คนโน้นห่วยชะมัด ฯลฯ

ม้าสวนกลับประโยคหนึ่ง ทำรี่อึ้งไปเลย

"เขาก็คงคิดแบบนั้น กับหนูเหมือนกันแหละ"

นั่นสิ รี่เที่ยวเอามาตราฐานและความคิดตัวเอง ตัดสินคนนั้น คนนี้ไปหมด โดยลืมไปว่า คนอื่นเขาก็มีความคิดของเขาเองเหมือนกัน เรามองสิ่งที่เขาทำว่างี่เง่า เขาก็มีสิทธิที่จะมองว่า สิ่งที่เราทำมันงี่เง่าเช่นกัน และเอาเข้าจริง ๆ มันก็ไม่มีค่าสัมบูรณ์ที่จะนำมาตัดสินได้ว่า ใครถูก ใครผิด ใครงี่เง่ามากน้อยกว่าใคร มันเป็นแค่พื้นฐานความคิดของคนที่มันไม่เหมือนกันเท่านั้น

แต่พอมีอารมณ์เข้ามาครอบงำ ก็มักทำให้รี่ลืมตัว ถือเอาความคิดตัวเองเป็นหลัก โดยไม่พยายามจะมองหาเหตุผลของคนอื่น ด้วยสติปัญญาที่ไม่ถูกครอบงำด้วยอคติ รี่ก็เลยมีแต่เห็น คนนั้นก็โง่ คนนู้นก็งี่เง่า เต็มไปหมด

ทุกวันนี้ ก็ใช่ว่ารี่ จะจัดการกับอารมณ์ของตัวเองได้ดี รี่ไม่เคยมองเห็นภาพตัวเองจะสามารถเป็นคนที่ใจเย็น สงบเหมือนสายน้ำได้เลยนะค่ะ (ภาพในความฝันที่อยากจะเป็น เพราะรู้สึก "นางเอก" ดี ช๊อบ ชอบ LOL) แต่ก็หวังว่า อย่างน้อยมันจะดีขึ้น ดีขึ้น และดีขึ้นไปเรื่อย ๆ

 

....................................................

 

เมื่อหลายอาทิตย์ก่อน มีคนมาปรึกษากับรี่ เรื่องการจัดการกับอารมณ์โกรธของตัวเอง

อืม ช่างเลือกปรึกษาในถูกคนมาก - -" ตัวรี่เองยังเอาตัวไม่รอดเลย

เสร็จแล้วคุยแลกเปลื่ยนประสบการณ์กันไป เขาก็ส่งไฟลล์เอกสารชื่อว่า Anger Management มาให้รี่อ่าน จะได้ฝึกปฏิบัติกัน

ชอบคำพูดประโยคแรกของเอกสารที่ว่านี้มาก (แหงมล่ะ เพราะเจ้าหล่อย เพิ่งเปิดอ่านไปหน้าแรก ยังไม่มีเวลาอ่านที่เหลือเลยเนาะ ^^") เขาว่าไว้แบบนี้ค่ะ ...

 

People feel disturbed not by things, but by the views they take of them.

 

โอ้ ใช่เลย นี่คือเหตุที่ว่า ทำไมเรื่องเดียวกันแท้ ๆ บางคนโกรธได้เป็นฝืนไฟ บางคนอาจแค่หงุดหงิด หรือบางคนอาจไม่รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ

นั่นก็เพราะ ความโกรธที่เกิดขึ้น โดยเนื้อที่มันไม่มี มันไม่ใช่เหมือนเอาไม้มาตี ไม่ว่าใครก็ต้องรู้สึกเจ็บ แต่ความโกรธ เป็นอารมณ์ความรู้สึก ที่มาจากมุมมองความคิดของเรา ที่มีต่อเรื่อง ๆ หนึง ก็เท่านั้น

 

....................................................

 

แวบมาเขียนอย่างหว่อง ทั้ง ๆ ที่ยุ่งโพด โพด เพราะกลัวลืมความคิดของตัวเอง ที่คิดได้เมื่อคืน

ต้องรีบไปแล้ว จบกว่าจะพบกันอีกค่ะ

 


Les Parapluies De Cherbourg
ประพันธ์ Michel Legrand
ขับร้อง Lisa Ono

Non, je ne pourrai jamais vivre sans toi,
Je ne pourrai pas, ne pars pas, j'en mourrai!
Un instant sans toi et je n'existe pas,
Mais mon amour, ne me quitte pas.

Mon amour, je t'attendrai toute ma vie,
Reste près de moi, reviens, je t'en supplie!
J'ai besoin de toi, je veux vivre pour toi,
Oh, mon amour, ne me quitte pas.

 

กรี๊ด ขอเม้นท์ก่อน ซิง ๆ
001023
4 ก.ค. 2551 เวลา 02:35 น.
เจนมองคุณรี่เป็นคนใจเย็น มีเหตุผล แบบนางเอกสมัย 30 ปีก่อนจริง ๆนะเนี่ย ไม่คิดว่าจะมีอารมณ์แบบนี้

แต่ก็อย่างว่าเนอะ คนเรามักมีหลายรูปแบบและมุมมอง

จุดการอารมณ์เรานั้นยากยิ่ง ขอให้ทำได้สำเร็จนะคะ

เบลอ ๆ ตี 4 ฮา ๆ
001023
4 ก.ค. 2551 เวลา 02:36 น.
ซะงั้น - +



เสียงซิงแล้ว ก็เลยตามเลยอ่ะน่ะ

lol



ตามสบายกันไปเลยล่ะกัน

เชอร์รี่
4 ก.ค. 2551 เวลา 08:47 น.
Anger is still acceptable at some points.

What should certainly be eliminated,

I think, is hatred. The world can still

go on for bloody centuries even if we

are constantly pissed at each other.

But we wouldn't last long with hatred.



:P Just my own oppinion, you see.



You will be fine, I think. You dont seem

like an asshat for this world at all. +++

does happen sometimes and we are

innately entitled to rights to be pissed

about it. Cheers, lass! :)
President of USS Sheradia
4 ก.ค. 2551 เวลา 09:15 น.
Mate, what in the bloody hell is that

censor all about? Cant say sh1t (literally)

on this site? No sh1t?? You can even

say it on TV right now for god's sake.



Hello censor. +++ Woopy! I love this!

+++ happens!
4 ก.ค. 2551 เวลา 09:17 น.
Huhhhhh



Now my diary becomes a scribbling block for taboos then?



-"-
Sheradia
4 ก.ค. 2551 เวลา 17:36 น.
Let me join ....

เครียด

โครตเครียด

โครดเครียดมาก

โครตเครียดมากมาก

โครตเครียดมากมากจนอยากจะบ้า

"The Last Judgement" is coming T^T

Destined to be in hell or heaven ...

Only God knows ...
002653
Sheradia
4 ก.ค. 2551 เวลา 17:50 น.
What's the fuss all about, comrade!?

And how could the Ministry of Love

be at your service? The Ministry has

employed many able experts who can

surely assist you if you request so. Just

want to keep your mind well intact,

you see. Don't be hard on yourself,

my fellow Sheradian.



The President has spoken.
President of USS Sheradia
4 ก.ค. 2551 เวลา 20:15 น.
สวัสดีค่ะ ตามอ่านมานาน
ไม่ค่อยมีโอกาสได้คอมเมนต์
เป็นคนนึงที่มีปัญหากับการจ้องจับผิดชาวบ้าน และเอามาเป็นอารมณ์โกรธ

ชอบยกมาตรฐานตัวเองเป็นหลักอ่ะค่ะ

ไปหาหนังสือมาอ่าน
เรื่อง how to win friends & influence people

ไม่ได้อยากจะชนะใครนะคะ
แต่อ่านแล้วเหมือนเห็นตัวเองเลย
ช่วยได้เยอะเลยอ่ะค่ะ ทำให้เก็บอารมณ์และมองคนอื่นในมุมของเค้าได้มากขึ้น

ปล. ชอบไดนี้ เพราะเพลงและการอธิบายมากๆค่า
004261
5 ก.ค. 2551 เวลา 01:15 น.
หนูเจน


เจอบรรทัดแรกทำพจ ยิ้มเลย


รี่เนี่ยนะ ใจเย็น


555
002079
5 ก.ค. 2551 เวลา 19:11 น.
^

ู^

^

หูย อย่าแฉสิ พจ Y.Y



ภาพลักษณ์รี่ผ่านไดเนี่ยดูดีออก เหมือนอะไรน๊า ที่ต้องซ่าส์เขาชอบเรียกอ่ะ คุณหนูดูดี มีชาติตระกูล ใช่มะ 555+



อยากเก็บภาพนั้นไว้ในนี้ต่อไปเนาะ เป็นการชดเชยชีวิตเถื่อน ๆ โฉด ๆ ของรี่ในโลกภายนอก



โหะ โหะ โหะ lol



*คิดถึงน่ะ*
เชอร์รี่
5 ก.ค. 2551 เวลา 19:41 น.
อืมมม...เพิ่งเคยได้ยินเพลงนี้ของ

lisa ono

โดยส่วนตัวแล้ว ชอบน้ำเสียงของshe
มากๆครับ

ผมว่าเป็นน้ำเสียงที่ทำให้คนฟัง
อารมณ์ดี

^^
002530
ผมน่ะหรอ...(เจ้าชู้)?
6 ก.ค. 2551 เวลา 01:19 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic