นินทากาเล

 

วันนี้อารมณ์เสียมาก เมื่อตื่นมาพบว่า วันนี้ log in เข้า network ทั้งของที่ภาคและของมหาวิทยาลัยไม่ได้พร้อมกัน ไม่รู้มันเป็นบ้าอะไร

ตกบ่าย เลยแวบโผล่จากที่หลบซ่อน มาออนไลน์หน่อย เผื่อหาคนไต่ถามได้ แต่ขึ้นชื่อยันต์กันหมาบ้าไว้ใน msn ประมาณว่า ตอนนี้ moody มาก ๆ เผื่อใครเห็นทิศทางลมไม่ดี จะได้ไม่มาทักทายอะไรรี่มาก ^^"

ในที่สุด ก็มีหน่วยกล้าตาย คือ คุณออม มาถามว่า รี่เป็นอะไรมากไหม มีเรื่องอยากเล่าให้ฟังมาก แต่รี่เล่นหายต๋อมไปนาน โผล่มาก็ขึ้นชื่อแบบที่ว่า เลยไม่กล้าเล่าให้ฟังเข้าไปใหญ่

อ้าววว ... มายั่วให้อยากรู้แบบนี้แล้ว จะให้รี่ตอบว่า "ไม่" กระนั้นรึ?

คุณออมเลยเล่าว่า มีคนไปนินทากาเลว่า รี่สอบไม่ผ่าน เรียนไม่จบ และกลับไปเมืองไทยเรียบร้อยแล้ว

เท่านั้นแหละ จากที่กำลังเครียด อารมณ์เสีย กลายเป็นฮาก๊าก อารมณ์ดีขึ้นมาในบัดดล เหมือนได้ของเล่นชิ้นใหม่

คุณออม เล่าไป อินจัด โมโหมาก สาดเป็นชุด ส่วนรี่ เจ้าของเรื่อง ก็หัวเราะเอา หัวเราะเอา ลูกเดียว ไม่เห็นจะเข้าใจคุณออมเลยว่า เรื่องนี้มันน่าโมโหตรงไหน!?!

กำชับคุณออมว่า ห้ามแก้ข่าวเป็นอันขาด ใครมาถามคุณออมเรื่องนี้ ก็รับสมอ้าง เออออไปตามนั้นแหละ ยิ่งเชื่อกันไปแบบนั้นได้ทั้งบาง ยิ่งดี รี่จะได้มีอะไรสนุก ๆ ในชีวิต ยิ่งช่วงนี้ มีแต่เรื่องน่าเบื่อจะแย่อยู่แล้ว

(ฝากเพื่อนคนอื่น ที่ดันเผอิญมาเรียนที่เดียวกับรี่ด้วยน่ะ ถ้ามีเข้ามาอ่านกัน ช่วยชงเรื่องตามนั้นเลยครับผม พลีสสสสสสสส!!!)

แต่บนความสนุก ก็มีความน่าประหลาดใจ ...

ในกลุ่มนักเรียนไทย ที่มหาวิทยาลัยที่เรียน รี่แทบไม่เป็นที่รู้จักของใครเลยด้วยซ้ำ เพราะไม่เคยไปร่วมกิจกรรม งานสังสรรค์อะไรที่ไหนสักเท่าไร แล้วไม่ค่อยคุยสุงสิงกับใคร ถ้าเจอกัน ก็ทักทาย ผ่านไปที ก็เท่านั้น ถ้าเป็นพวกรุ่นใหม่ ที่มาเรียนหลังจากรี่ บางทีเดินมาเป็นกลุ่ม รี่แอบเนียน เนื่องจาก หน้าตา ดูมาจากซัวเถา มากกว่ากรุงเทพฯ ทำตัวกลมกลืนเป็นเด็กจีนไปซะ ไม่ได้เข้าไปแนะนำว่าเป็นคนไทยเหมือนกัน อะไรแบบนั้น

เผื่อว่า เดี๋ยวคนไม่รู้จักมักคุ้น จะมาตั้งข้อหาว่า เป็นพวกรังเกียจเชื้อชาติ ขออธิบายว่า ไม่เกี่ยวกันเลยนะค่ะ ต่อให้เป็นคนชาติอะไร ก็คงเป็นแบบนี้แหละ เพราะป่วยเป็นโรค 'ขี้เกียจรู้จักคน' เป็นนิสัยเสียที่แก้ไม่หายสักกะที

ด้วยเหตุนี้ เรื่องของรี่ จึงไม่น่าจะมีใครมา pay attention จนเอาไปเป็นหัวข้อคุยได้ ยิ่งต้นตอข่าว ที่คุณออมไปได้ยินมา ถ้าจำไม่ผิด รี่ไม่ได้เจอหน้ามาสักปี สองปี ได้แล้วมั้ง ไม่เข้าใจ ทำไมเกิดมีจิตประดิพัธ พิศวาสอะไรรี่ขึ้นมาเป็นพิเศษ ถึงยกเรื่องรี่ขึ้นมาพูด งงพิลึก

 

...................................................

 

หลังจากคุยกับคุณออมเสร็จ มานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย และคิดได้ว่า รี่แทบจะไม่เคยคิดไปแก้เรื่องนินทากาเลอะไรเกี่ยวกับตัวเองเท่าไรเลยแหะ

อันนี้ไม่ได้หมายถึง เรื่องขี้ปะติ๋ว ที่ไม่ได้ทำความเสียหายอะไรให้ อย่างเรื่องที่คุณออมว่ามาน่ะค่ะ แต่หมายถึงเรื่องที่ทำให้เป็นคนดูไม่ดี นิสัยแย่ รี่ก็ไม่ค่อยสนใจจะไปตามอธิบาย หรือแก้ไขความเข้าใจอะไร นอกจากจะโดนไต่ถามแบบตรงมาที่ตัวรี่เอง สาเหตุหลัก ไม่ใช่เพราะรี่เห็นเป็นเรื่องสนุกสนาน แต่เป็นเพราะ รี่ถือว่า การเกิดเรื่องนินทาไม่ดีเกี่ยวกับตัวเอง เป็นโอกาสงาม ที่มีไม่บ่อย ต้องรีบฉวยคว้าไว้

โอกาสอันงามที่ว่านั้นก็คือ โอกาสที่จะได้คัดกรองไข่ เห้ย ไม่ใช่ คัดกรองคนรอบข้างที่เรารู้จัก ...

คนทื่เชื่อว่า เราเป็นคนไม่ดี แบบนั้น แบบนี้ รับไม่ได้ ก็จะได้เลิกคบกันไป

คนที่คิดว่ารู้จักเราดีพอ ไม่เชื่อเรื่องนินทากาเลเหล่านั้น ก็คบกันต่อ

หรือคนที่เชื่อเรื่องนินทากาเลเหล่านั้น เพราะเห็นว่ามีน้ำหนักน่าเชื่อถือ แต่ให้ความสัมพันธ์ฉันมิตรมีค่ามากว่าข้อเสียเหล่านั้น ก็เลือกที่จะคบกันต่อไป

หลังจบเหตุการณ์ มีแต่ได้ประโยชน์ ไม่ว่าจะเป็น ชีวิตสุขสงบขึ้น เพราะคนที่คบหารู้จัก มีจำนวนน้อยลงไป เพราะกลายสภาพไปเป็น คน 'เคย' รู้จักแทน  หรือซาบซึ้งกับการที่ได้เห็นภาพของ 'มิตรแท้'  แจ่มชัดขึ้น ...


 


 

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic