Strangers in the night

 

หลายครั้งที่รี่โดนคำถามถามถึงเพลง ภาพยนตร์ หรือหนังสือที่โปรดปราน ถึงสาเหตุที่ทำให้ชอบ รี่จะตอบว่า รี่ชอบอารมณ์บางอย่างที่ซ่อนอยู่ในนั้น

แน่นอนว่า คำตอบลักษณะแบบนี้ เหมือนเชื้อชวนให้เกิดคำถามต่อไปว่า แล้วเจ้าอารมณ์บางอย่างนั้น มันคืออะไรกัน?

จะด้วยเพราะขี้เกียจบรรยายอะไรยืดยาว หรือเพราะความที่ด้อยความสามารถในการอธิบาย หรือเพราะแท้จริงแล้ว ความชอบนั้นไม่มีเหตุผลก็แล้วแต่ รี่จึงมักตอบออกไปว่า อารมณ์ที่ว่านั้น ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นถ้อยคำได้ เราต้องลองค้นหาและสัมผัสด้วยตนเองจึงจะเข้าใจ

เมื่อเจอคำตอบเช่นนี้ คู่สนทนาของรี่มักยุติที่จะซักถามอะไรต่อ และบางทีอาจจะเลิกสนใจที่จะคุยกับรี่ไปเลย ปล่อยทิ้งให้รี่อยู่ในโลกของรี่ต่อไป ...

 

....................................................

 

Strangers in the night exchanging glances
Wond'ring in the night
What were the chances we'd be sharing love
Before the night was through.

Something in your eyes was so inviting,
Something in your smile was so exciting,
Something in my heart,
Told me I must have you.

Strangers in the night, two lonely people
We were strangers in the night
Up to the moment
When we said our first hello.
Little did we know
Love was just a glance away,
A warm embracing dance away and -

Ever since that night we've been together.
Lovers at first sight, in love forever.
It turned out so right,
For strangers in the night

Love was just a glance away,
A warm embracing dance away.

เพลงนี้ก็เช่นกัน ถ้ามีใครมาถามว่าทำไมถึงชอบ รี่ก็คงจะตอบว่า ชอบอารมณ์อะไรบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในเพลงนี้ ที่รี่ก็อธิบายไม่ถูกเหมือนกันว่า อารมณ์ที่ว่านั้น มันมีรายละเอียดอย่างไร ในที่แรกรี่พยายามจะบอกว่า อารมณ์ที่ว่านั้น มันเหมือนความเร้นลับที่เจือด้วยความหม่น แต่นั่นไม่ใช่ถ้อยคำที่ใช้อธิบายอารมณ์ที่ว่านั้นได้ถูกต้องนัก และสุดท้ายรี่ก็ได้ข้อสรุปว่า บางสิ่งจะดีกว่า ถ้าไร้ซึ่งคำนิยาม ไม่จำเป็นต้องผูกติดกับถ้อยคำใด ๆ ที่จะมาจำกัดล้อมกรอบความเป็นไปของมัน ...

 

....................................................

 

หลายคนที่เคยรู้จักเพลงนี้มาเก่าก่อน คงสังเกตได้ว่า เพลงนี้ ไม่ได้มาพร้อมกับเสียงปู่ Frank Sinatra ที่เรามักนึกถึงเป็นคนแรก เมื่อพูดถึงเพลงนี้ ไม่มีท่อนที่ร้อง "ดูบี ดูบีดู" ในตอนท้าย แบบที่เคยคุ้นกันมา

Strangers in the Night ฉบับที่ฟังอยู่ที่เอนทรีนี้ เป็นเสียงร้องของ Vera Lynn นักร้องสาวชาวอังกฤษ ที่โด่งดังมากในช่วงยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ขวัญใจผู้คนในยุคนั้น ด้วยเหตุที่เธอขยันไปร้องเพลงให้ความหวังแก่ผู้คนที่หดหู่เนื่องจากสงคราม ผ่านสถานีวิทยุ BBC ที่เผยแพร่ไปทั่วประเทศ ด้วยเพลงสุดฮิตอาทิ We'll Meet Again หรือ White Cliffs of Dover

ส่วนเพลงนี้ รี่กลับไม่เคยได้ยินฉบับเสียงของ Vera Lynn เลย จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ เลยเลือกเอามาเปิดในเอนทรีใหม่นี้ล่ะกันค่ะ

ได้แต่หวังว่า คงไม่หายจากไดอารี่เล่มนี้ไปนานเป็นเดือนเช่นที่ผ่านมาอีก แล้วเรามาพบกันใหม่เมื่อวันที่รี่ครึ้มอกครึ้มใจ และอารมณ์สุนทรีย์พอที่จะมาเขียนไดอารี่ ^o^

ราตรีสวัสดิ์และนอนหลับฝันดีค่ะ ...

 

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic