เมื่อฉันตกหลุมรักในวันที่แสนธรรมดา


ชีวิตหนึ่งของเรา ช่างมีหลายสิ่งผ่านเข้ามาไม่เว้นแต่ล่ะวัน ความสนใจและใส่ใจที่เรามีให้กับสิ่งเหล่านั้นแตกต่างกันไป เรื่องที่เราสนใจ ต้องรสนิยม เราอาจให้เวลาใส่ใจเป็นพิเศษ เรื่องที่เราไม่สนใจ เราอาจจะปล่อยให้มันผ่านไปโดยไม่เคยที่จะหวนกลับไปคิดถึง หรือบางสิ่งที่แวะเวียนผ่านมาผ่านไปเสมอ จนเราคิดถือให้เป็นความเคยชิน ถือสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่คุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องให้ความสนใจอะไรเป็นพิเศษ


หากแต่แล้วอาจเผอิญว่ามีอะไรบางอย่างจากเบื้องบน ดลบันดาลให้เกิดวันพิเศษวันหนึ่ง ที่อยู่ดี ๆ เราเกิดมีความสะดุดใจอะไรขึ้นมาบางอย่าง และทำให้เราเพิ่งได้สังเกตสิ่งที่เราคิดว่าเราคุ้นเคยดีแล้ว ด้วยมุมมองใหม่ ให้ความใส่ใจ สังเกตพินิจพิเคราะห์มันมากขึ้น แล้วเราถึงเพิ่งได้เห็นความงดงามที่มันซ่อนอยู่ในนั้น ในสิ่งสุดแสนจะธรรมดา



และหนึ่งในเช้าวันอาทิตย์ที่แสนธรรมดาวันหนึ่งเมื่อประมาณสองอาทิตย์ก่อน รี่เริ่มต้นวันแบบปกติ ด้วย espresso หนึ่งถ้วยข้างกาย พร้อมเปิดสถานีวิทยุสุดโปรดของรี่ Classic FM สถานีวิทยุประจำในช่วงห้าหกปีที่ผ่านมานี้ ที่รี่มักเปิดให้มันเล่นไปเรื่อย ๆ  ซึ่งบางทีอาจจะไม่ได้สนใจฟัง แค่รี่เพียงต้องการให้เสียงจากรายการวิทยุนั้นอยู่เป็นเพื่อนยามเมื่อรี่นั่งทำงาน และเมื่อต่อสถานีติด  เสียงจากรายการที่ส่งมาจากอีกซีกโลกหนึ่งผ่านช่องทางอินเตอร์เนทดังขึ้น เป็นเสียงของกลุ่มเชลโลที่บรรเลงในเพลงเพลงหนึ่งอยู่ เสียงประสานกันของเชลโลที่ได้ยินนั้นทำให้รี่ต้องละความสนใจที่มีกับสิ่งอื่นทิ้งไปชั่วขณะ

รี่ไม่ใช่ไม่เคยได้ยินบทเพลงนี้มาก่อน รี่รู้ดีว่านี่คือเพลงอะไร เพียงแต่รี่ไม่เคยใส่ใจกับเพลงนี้เท่าไรนัก อาจเป็นเพราะรี่ได้ยินมันบ่อย จนรู้สึกเคยชิน และไม่ได้มองเห็นความพิเศษอะไรในตัวมัน แต่มาวันนี้ที่รี่เพิ่งตระหนักว่า เสียงเชลโลที่บรรเลงในเพลงนี้มันช่างงดงามและไพเราะเหลือเกิน รี่รู้สึกเหมือนเพิ่งได้รู้จักเพลงนี้เป็นครั้งแรก เหมือนเพิ่งได้ตกหลุมรัก ในบางขณะมีอารมณ์อิ่มเอิบกับสิ่งวิเศษที่สุดที่เพิ่งได้พบ ในบางขณะรู้สึกเหมือนสูญเสียความเป็นตัวของตนเองอยู่ เหมือนถูกลวงให้หลงอยู่ในภวังคฺ์ด้วยมนต์วิเศษบางอย่าง



เพลงที่เปลี่ยนวันอาทิตย์ที่สุดแสนจะธรรมดาให้กลายเป็นวันไม่ธรรมดาไปนั้น คือเพลงที่ได้ยินในเอนทรีนี้ในขณะนี้ค่ะ ... Andante Cantabile ท่อนที่สอง ในบทเพลง String Quartet หมายเลข 1 ของ Tchaikovsky บทเพลงที่ครั้งหนึ่ง ทำให้ Tolstoy น้ำตาไหลริน ยามเมื่อได้ยินเป็นครั้งแรก และนั่นนำความปลาบปลื้มให้กับ Tchaikovsky ผู้ประพันธ์บทเพลงนี้เป็นอย่างยิ่ง ซึ่งตัว Tchaikovsky มีความนิยมในงานประพันธ์ของ Tolstoy เป็นส่วนตัวอยู่แล้วนั้น ได้เขียนในจดหมายตอบนักเขียนผู้ยิ่งใหญ๋นี้ไปว่า



"I cannot express how honoured and proud I felt that my music could make such an impression on you"


ช่างน่าทึ่งไหมค่ะ ที่ในบทเพลงเดียวกันนี่ ทำให้สองผู้ยิ่งใหญ๋ในโลกของดนตรีและวรรณกรรม มีอารมณ์ปิติร่วมกันได้  และต่อให้กาลเวลาหมุนผ่านไปร้อยกว่าปี ต่อให้สถานที่ที่เราฟังเพลงบทนี้่จะอยู่ตำแหน่งหนใดบนโลกนี้ก็ตาม บทเพลงนี้ยังคงมนต์สะกดมิเสื่อมคลาย มนต์ที่สะกดให้เราหลงตึดตรึงใจ ยามเมื่อได้สดับฟัง ณ ขณะนี้แล ...



we are in diaryis.com family | developed by 7republic