Becoming Dorothy

 

 

Lord, what fools these mortals be!

 

- Shakespeare's "A Midsummer Night's Dream"
Act III. Scene II

 

..........................................................................

 



 

รี่ป็นเหมือนมนุษย์ทั่วไปบนโลกใบนี้ ที่มีความดีชั่วคละเคล้าปะปนกันไป และไม่เคยมีเป้าหมายในชีวิตที่คิดว่าจะต้องพยายามทำตัวเป็นคนดี ถ้ารี่ทำดีอะไร นั่นเพราะรี่รู้สึกสบายใจที่ได้ทำเช่นนั้น ใช้ความรู้สึกตนเองเป็นที่ตั้ง หาใช่เพราะรี่มองเห็นคุณค่าของการทำความดี อาจด้วยทัศนคติเช่นนี้ รี่จึงไม่เคยคาดหวังว่า มนุษย์รอบด้านในชีวิตรี่ จะต้องเป็นคนดีหรือต้องพยายามทำความดีอะไร เพราะตัวรี่เอง ก็มีทุกรูปแบบ ความดี ความชั่ว ความงี่เง่า ความอยากมี อยากได้ ความรู้สึกอิจฉา ฯลฯ



แต่สิ่งที่รี่มักมีปัญหาเสมอกับมนุษย์รอบด้านคือ ความไม่ตรงไปตรงมา เพราะรี่คิดว่า รี่เป็นคนที่ใช้ชีวิตแบบชัดเจน ชอบคือชอบ เกลียดคือเกลียด งี่เง่าคืองี่เง่า แสดงออกมาเต็มที่ รี่มีปัญหากับใคร ถ้าไม่ตัดคนนั้นออกไปจากชีวิต ชนิดที่เขาไม่มีตัวตนในชีวิตรี่อีกต่อไป ตัดความสัมพันธ์ชนิดที่รี่จะไม่พูดถึงหรืออาจถึงขึ้นไม่แม้แต่เอ่ยชื่อถึง หรือไม่นั้น รี่จะเดินตรงเข้าไปหาคนนั้น พูดไปถึงที่ปัญหาโดยตรง เคลียร์ให้จบ และไม่กลับมาพูดถึงมันอีก

 

นั่นคือสองทางเลือกในการจัดการปัญหาของรี่ ซึ่งรี่มักคิดว่า เป็นการกระทำที่สุดแสนจะทั่วไปที่สุดแล้ว มนุษย์ทั่วไปก็คงจะจัดการปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ด้วยกันในลักษณะนี้ แต่หลายครั้ง ที่รี่กลับต้องมาพบเจอ มนุษย์บางคนจัดการปัญหาที่ว่าแบบสุดแสนจะตรงข้าม นั่นคือ เลือกจะเดินทางอ้อม เลือกที่จะแสดงรอยยิ้มข้างหน้า แต่ลอบไปแทงข้างหลังผู้อื่น เห็นแบบนี้ทีไร รี่รู้สึกอยากอาเจียน (รี่มีอาการแบบนั้นจริง ๆ นะค่ะ ไม่ใช่แค่ใช้คำเปรียบเปรย)



รี่ไม่เคยเข้าใจเลยว่า fair play นี่มันเล่นยากตรงไหน?



มนุษย์เราทุกคน มีศักดิ์และสิทธิ์เท่ากัน แม้แต่คนที่รี่เกลียด รี่ก็ยังถือว่า เขามีสิทธิ์ที่จะได้รับการปฏิบัติอย่างยุติธรรม รี่ไม่เคยคิดต้องสรรหาวิธีการที่จะมาทำร้ายคนที่รี่เกลียด เพราะนั่นมันไม่ได้ทำให้รี่รู้สึกดีขึ้น เนื่องจาก คนที่รี่เกลียดต้องกลับมามีตัวตนในชีวิตของรี่อีก รี่เลือกที่จะไม่ยุ่งเกี่ยว ให้เขาหลุดหายไปจากโลกของรี่



มีคนเคยสอนรี่ตอนเด็กว่า ถ้าเราโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่จริง เราจะเห็น fault ทุกอย่างของความเป็นมนุษย์ เป็นเรื่องตลก เราจะหัวเราะอย่างขบขันกับมัน นั่นแสดงว่า จนบัดนี้ รี่ยังไม่ถือว่าโตเป็นผู้ใหญ่ใช่ไหม เพราะรี่ยังไม่สามารถหัวเราะให้กับความหน้าไหว้หลังหลอกของมนุษย์ได้?



รี่คงเป็นเด็กจริง ๆ นั่นแหละ ที่อาทิตย์ที่ผ่านมา รี่รู้สึกอยากเป็นโดโรธี หายไปจากสังคมที่รี่อยู่ ไปตามหาสถานที่ที่พิเศษที่ไร้ซึ่งปัญหา อยู่ในที่ไกลแสนไกล ซ่อนอยู่หลังดวงจันทร์ ไกลเลยไปจากที่ฝนจะตามไปตกถึง 


Do you suppose there is such a place, Toto?



 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic