กระเป๋าที่ไม่มีกระปุก

 

Surprise!!!

ประหลาดใจกันล่ะสิค่ะว่า รี่เพิ่งโผล่มาแวะทักทายกันเมื่อวาน วันนี้รี่กลับโผล่มาอีกครั้ง อันเป็นพฤติกรรมที่พบได้ยากยิ่ง สำหรับการเขียนไดอารี่ของรี่ในช่วงหลัง ที่บางเดือน ไม่พบว่ามีเอนทรีเปิดใหม่สักเอนทรีด้วยซ้ำ!!!

อย่างที่บอกไงคะ ช่วงนี้อารมณ์ดี เคลิ้มอกเคลิ้มใจเป็นพิเศษ ใกล้ปิดเทอมแล้วค่ะ ชีวิตจะลดความวุ่นวายไปเยอะ เสาร์อาทิตย์นี้ ก็กะจะกลับเข้าพระนคร ไปอยู่กับหม่าม้าและอาม่าทีบ้านแล้วค่ะ หลัง ๆ อาม่า ที่ปีนี้อายุอานาม 92 ขวบ เริ่มจะเอ๋อ ๆ งง ๆ เวลาเห็นหน้ารี่ แล้วบางทีจะไม่คิดว่าเป็นรี่ แต่เป็นน้องสาวแทน - -'

เมื่อวาน พอดีได้คุยเรื่อยเปื่อยกับเพื่อนฝูงในโลกไซเบอร์ ถึงพฤติกรรมของมนุษย์บนโลกไซเบอร์บางประเภท ที่ชอบถ่ายรูปข้าวของมาแปะอวดในไดอารีหรือบล็อกของตนเองบาง หรือทางเฟสบุ๊ค ซึ่งเป็นพฤติกรรมเฉพาะของโลกออนไลน์จริง ๆ และความก้าวล้ำของเทคโลยีการถ่ายภาพแบบดิจิตอล ที่ำทำให้เราสามารถมีอุปกรณ์บันทึกภาพติดตัวตลอดเวลา พร้อมทั้งสามารถดึงภาพมาโพสในพื้นที่บนโลกออนไลน์ของเราได้เพียงแค่พริบตาเดียว

จริง ๆ ไม่ต้องไปดูอื่นไกลเลยนะค่ะ ถ้าใครติดตามไดอารี่ของรี่มาพอสมควร ก็จะพบว่า รี่นี่ก็ "ขี้อวด" ใช่เล่นอยู่ เวลาที่เพิ่งได้ของอะไรที่ตัวเองปลื้มมาก  อาทิ โปสการ์ดกิ๊บเก๋ moleskine เล่มใหม่ หนังสือที่น่าสนใจ ฯลฯ เพียงแค่ของที่รี่เอามาอวด มันไม่น่าจะไปสะกิดต่อมความหมั่นไส้ของใครเท่าไร (รึเปล่า!?!) เำพราะมันเป็นของธรรมดา ไม่ได้มีราคาค่างวดอะไรมากนัก ไม่ได้เป็น rare item หรือรุ่น limited edition อะไรเทือกนั้น

ส่วนของอวดยอดฮิตที่มันชวนกระตุ้นต่อมความหมั่นไส้และพบเห็นบ่อยสุดในกลุ่มมนุษย์เพศหญิงในโลกไซเบอร์ เห็นจะไม่พ้นพวกกระเป๋าแบรนด์เนมทั้งหลาย ซึ่งเท่าที่เห็น กระเป๋าสุภาพสตรีที่เขามาถ่ายอวดกันนี่ มันอยู่ในระดับหลักหมื่่นอัพกันทั้งนั้น รี่จึงคุยเล่นกับเพื่อนเมื่อวานว่า การถ่ายรูปกระเป๋ามาลงเฟซบุ๊คหรือไดอารี่นี้ เขาจำกัดมูลค่าว่ามันต้องหลักหมื่นขึ้นไปหรือเปล่า ใครมีกระเป๋าใบละไม่กี่ร้อย ซื้อตามตลาดนัด ไม่ได้ไปร้านเลิศหรูที่ไหน จะทำ "เจ๋อ" เอามาอวดแบบคนอื่นเขาได้บ้างรึเปล่า?

คืนนี้ อารมณ์ดี คึกคัก รี่เลยอยากจะทำ "เจ๋อ" แหกจารีตการอวดกระเป๋าสุภาพสตรีในโลกไซเบอร์ ด้วยการเอากระเป๋าโลโซของตัวเองมาอวดบ้างค่ะ lol เป็นกระเป๋าที่รี่ในชีวิตประจำวันทุกวัน

อันนี้ เป็นกระเป๋าที่ถือมาทำงานค่ะ ใบละสองร้อยบาท ซื้อเอาจากตลาดนัดแถวที่ทำงานนี่แหละ เป็นกระเป๋าผ้า ที่ส่วนตัว พักหลังมานี้ รี่มานิยมถือกระเป๋าแนวนี้ เพราะมันเบามาก สบายไหล่ดี ซื้อใช้เอง แล้วก็ไปแนะนำต่อให้สาว ๆ ที่บ้าน ตอนนี้เลยฮิตกัน ทั้งหม่าม้าและรี่ ^^ แล้วซื้อบ่อย ทั้งใช้เอง และฝากคนอื่น เลยกลายเป็นคุ้นเคยกับคนขาย มีอัธยาศัยไมตรีดีต่อกันไปเลย :)


อันนี้เป็นกระเป๋าเล็ก ที่จะทิ้งไว้ที่ทำงาน เพื่อใส่ของกระจุกกระจิก เวลาออกจากออฟฟิศ ไปกินข้าว ใบละร้อยห้าสิบบาท ซื้อจากตลาดนัดที่ทำงาน ร้านประจำที่ซื้อกระเป๋าผ้า


อันนี้กระเป๋าถือไปสอนหนังสือค่ะ ใส่พวกเอกสาร แฟ้มต่าง ๆ จำราคาไม่ได้ค่้ะ แต่ก็น่าจะไม่แพง ซื้อจากร้านหนังสือ Strand ที่นิวยอร์ค ภาพด้านหน้าคือภาพการ์ตูนของ Art Spiegelman นักเขียนการ์ตูนชาวอเมริกัน ชื่อภาพ "Stranded in a sea of books"


 

อันนี้ กระเป๋าถือไปสอนหนังสืออีกวิชาหนึ่งค่ะ จำราคาไม่ได้แล้วอีกเหมือนกัน แต่เชื่อใจได้ไม่แพงค่ะ เพราะระดับข้าราชการจน ๆ แบบรี่ซื้อได้ล่ะกัน lol  ซื้อจากร้านหนังสือ ใน Musée d'Orsay เป็นภาพเขียน Le bassin aux nymphéas Harmonie verte (Water-Lily Pond, Symphony in Green) ของ Monet ค่ะ


..................................................

 

แล้วพอดีว่า รี่ไปอ่านเจอกระทู้นี้มา

"กระเป๋าบอกนิสัย" ผู้หญิงแต่ละคนเป็นยังไง วัดกันตรงนี้!!!

แล้วก็กวาดสายตาไปดูเหล่ากระเป๋าที่แวดล้อมตัวเอง ก็เลยสรุปได้ว่า รี่่น่าจะพอถูกจัดเข้าหมวดนี้


แบบที่ 4

กระเป๋ามีลายพิมพ์สีสันสดใส เห็นได้แต่ไกล เป็นกระเป๋าของพวกฮิปส์เตอร์ ที่รักอิสระ ไม่สนใจกฎระเบียบของการแต่งตัว "เธอไม่สนหรอกว่า กระเป๋าเธอจะแมตช์กับรองเท้า แมตช์กับเข็มขัด หรือชุดเสื้อผ้าหรือเปล่า" โซอี้ให้ความเห็น

ส่วนเชลเตอร์บอกว่า "มันเป็นสไตล์ของพวกบล็อกเกอร์" คอลลินส์ช่วยเสริมว่า "ผู้หญิงประเภทนี้ ไม่ชอบไดร์ผมให้เป็นเส้นตรง"

 

สะดุ้งไอ้ประโยคสุดท้ายนั่นแหละ ... จริงแท้อย่างที่สุด เพราะแม้แต่หวีผม รี่ยังไม่หวีเลย เอามือปัด ๆ ออกจากบ้านเลยค่ะ lol

อยากเชื้อชวนให้สุภาพสตรีทั้งหลาย ลองไปอ่านดูกัน แล้วลองดูสิว่า กระเป๋าที่คุณใช้ ตรงกับบุคคลิกที่คุณเป็นรึเปล่า?


..................................................


รี่แวะมาทำเจ๋อขี้อวดแค่นี้แหละ ;)

รี่ต้องไปแล้วน่ะค่ะ ราตรีสวัสดิ์ ขอให้นอนหลับฝันดีค่ะ แล้วจนกว่าเราจะกลับมาพบกันอีก เมื่อไร เมื่อนั้น ...

 

 


 

Hymne à l'amour
ขับร้อง โดย Clémentine

เกี่ยวกับเพลง

ถ้าเรารู้จักกันจริง ก็คงทราบดีว่า หนึ่งในนักร้องที่รี่ชื่นชอบคือ Edith Piaf ค่ะ แล้วแน่นอนว่า รี่ต้องเคยเอาเพลงรักนี้ของเธอ Hymne à l'amour ที่เธอร่วมเขียนเพลงนี้แด่คนรักของเธอ (Marcel Cerdan) ที่จากไปจากอุบัติเหตุเครื่องบินตก ซึ่งในภาพยนตร์ La Vie En Rose ที่เป็นอัตชีวประวัติของ Piaf ที่ออกฉายเมื่อหลายปีก่อน ถ่ายทอดเหตุการณ์ในชีวิตของ Piaf ช่วงที่รับรู้การจากไปของ Marcel Cerdan (เสียชีวิตด้วยเครื่องบินตก) ได้ออกมาได้ซึ้งมาก และแน่นอนว่ามี L'hymne à l'amour เป็นเพลงประกอบของช่วงนี้ ใครสนใจลองเข้าไปชมและฟังได้ที่นี่ค่ะ

http://www.youtube.com/watch?v=7Ges9hQ6y5c

วันก่อน อารมณ์โหยหาคิดถึงเพลงนี้มาก และตั้งใจว่า จะเอามาลงเอนทรีที่เขียนล่าสุด แต่ไม่อยากเอาของ Piaf มาลง เพราะเคยมาลงไปแล้ว เลยขอเอาฉบับเสียงนักร้องสาวชาวฝรั่งเศสรุ่นใหม่ เสียงใส ๆ แนวฟังสบาย ๆ มาให้ลองรับฟังกันดูล่ะกันค่ะ ถ้าไม่ยึดติดกับว่า เพลงนี้ต้องเป็น Piaf เท่านั้น รี่ว่าฉบับนี้ฟังไป ก็ทำให้ยิ้มไปได้กับเสียงน่ารักของคนร้อง จริงหรือไม่คะ?

we are in diaryis.com family | developed by 7republic